Normal.dot
20 jaar Promotie.
Jawel, het is 20 jaar geleden dat ik op 9 februari 1982 ik mijn eerste partij speelde bij Promotie. Ik had op de middelbare school, het Gymnasium Haganum, leren schaken van een klasgenoot, en had uit de bibliotheek ook het befaamde boek "Oom Jan leert zijn neefje schaken" geleend. Waarschijnlijk heb ik in de laatste maanden van 1980 mijn eerste zetten op het schaakbord gedaan. Bij ons op school schaakten meerdere personen, maar ik, die alleen kon dammen, begreep er niet veel van. De term "schaakmat" kende ik nog net wel, dus toen een van de schakers, ingespannen op het bord turend, uitriep "schaak!" vulde ik dit in het voorbijlopen, zonder op het bord te kijken, aan met een enthousiast "mat!". Dit liet beide heren in opperste verwarring achter, zich verwonderend over wat ik kennelijk wel had gezien, terwijl zij het maar niet konden vinden.
Op school speelde ik vele partijen met een van mijn klasgenoten. Voor de lessen begonnen, in de pauzes en ook na schooltijd. Nadat ik van Den Haag naar Zoetermeer was verhuisd kwam het idee in me op om lid te worden van een schaakclub. Dat werd Promotie. De speelzaal was toen nog het Trefpunt in de Dorpsstraat. Op 9 februari 1982 speelde ik mijn eerste partij tegen Hans Degenaars. Ik gaf na 20 zetten onnodig een stuk weg en verloor. De volgende partij won ik.
De meeste van de daarop volgende jaren was ik lid van Promotie, ik heb af en toe een jaartje overgeslagen wegens studiedrukte. Mijn grootste successen waren een score van 2 uit 2 voor Promotie 2 als invaller (dit werd later helaas 2 uit 3), en een krankzinnige remise tegen Kalkwijk in een partij waarin ik eerst totaal verloren en later totaal gewonnen kwam te staan. Ik miste de zet Lc8-h3 die een volle toren zou hebben gewonnen. Daarnaast heb ik een vreemde partij tegen Frank de Hoogh gewonnen en eveneens een vreemde partij tegen Manuel Nepveu.
Vanaf het begin had ik het naar mijn zin bij Promotie, de sfeer is een perfecte combinatie tussen gezelligheid en competitiedrang. Als ik een avond niet op tijd kan komen probeer ik later op de avond toch nog even een kijkje te komen nemen. Het meest bevalt mij de externe competitie, als acht spelers een team vormen dat de tegenstanders moet verslaan. Met name in de uitwedstrijden is er de spanning van het op bezoek gaan in het hol van de leeuw. Alleen moet dit hol wel op tijd bereikt worden, dat valt niet mee bij tegenstanders die zich verschanst hebben in het Westland zoals WSC en SIO.
Het teamleiderschap maakt de externe competitie nog boeiender: ik mag bepalen wie waar zit, en ik mag tijdens de wedstrijd mensen verzoeken remise aan te bieden of keihard op winst te spelen. Ook het wedstrijdleiderschap is erg leuk. Alleen de eerste anderhalf uur, als er nog weinig te beleven valt, moet ik de tijd wat opvullen door partijen van anderen te volgen. Ook erg leuk trouwens.
Trouwens, waarom is het kennelijk zo moeilijk om wedstrijdleiders en teamleiders te vinden? Dames en heren schaakvriend(inn)en: kom op en probeer het eens!
De laatste jaren probeer ik interessante partijen van anderen te noteren, deze speel ik na en soms zie ik (of Fritz) interessante mogelijkheden.
De laatste jaren heb ik een bepaalde nare schaakeigenschap, die me soms tot wanhoop dreef, van me af weten te schudden. Om niet het onheil over mezelf af te roepen zal ik hier niet openbaren wat deze eigenschap was. Wel zeg ik dat meerderen bij Promotie er last van hebben (gehad).
Het is dus nu tijd om aan andere zaken in het schaken te werken, om (ooit) nog een stapje hoger te komen. Maar ook als ik geen verdere vooruitgang meer boek, blijf ik met plezier lid.
Ik wil alle Promotianen, jullie dus, bedanken voor het plezier dat ik al die jaren bij de club heb mogen ervaren, en we gaan hier met zijn allen nog vele jaren aan toevoegen! Minstens nog 45!
Rudi Matai.