Bericht uit Bolivia (1)
Bericht uit Bolivia (1)
Cochabamba, 6 oktober 2002
Waarde schakers,
Het is inmiddels al weer een maand geleden dat Gardenia en ik Nederland verlieten. Via Miami (USA), Guayaquil (Ecuador), Lima (Peru) en Cuzco (Peru) bereikten we op 17 september Cochabamba (Bolivia). Met uitzondering van Cuzco logeerden we overal bij vrienden of familieleden. Zoals jullie waarschijnlijk weten was Cuzco de hoofdstad van het Inca rijk. De stad en omgeving kan het beste beschouwd worden als een groot openlucht museum. De eerste dag hebben we in een bus alle beroemde Inca bouwwerken in de omgeving verkend en de tweede hebben we besteed aan het bezichtigen van de stad zelf. Volgens de overlevering moet de Spaanse conquistador Pizarro zeer onder de indruk geweest zijn van hetgeen de Inca’s vermochten. Ik kan weinig anders dan dit beamen en dat terwijl ik af moet gaan op hetgeen de Spanjaarden niet verwoest hebben. Mochten jullie ooit nog eens deze kant op komen dan is een tussenstop in Cuzco zonder meer aan te raden. Een mooie stad vol met zo’n driehonderd duizend aardige mensen. Cuzco is van een totaal andere orde dan Lima. Daar wonen, werken en slapen zo’n acht miljoen mensen. Gemakshalve is de stad daarom opgedeeld in een aantal substeden. Ieder met zijn eigen burgemeester. Sommige substeden, zoals Miraflores, worden bewoond door relatief rijke mensen. De meeste substeden zijn echter arm. Een punt van zorg in Lima is de veiligheid. Een ieder is voortdurend op zijn hoede.
Huizen zijn uit voorzien van hekwerk voor de ramen en zijn vaak ommuurd. Winkeliers hebben hun winkel omgetoverd in een vesting die voorzien is van een hekwerk waardoor de klanten te woord gestaan worden. Winkelcentra beschikken vaak over gewapende bewakers. Voorlopig scoort Guayaquil op het punt van onveiligheid verreweg het hoogst. Zo hebben mijn tante en oom die in het centrum wonen reeds zeven keer (!) inbrekers op bezoek gehad. En dat terwijl zij zeker niet tot de rijken gerekend kunnen worden. Interessant is het om te zien hoe de huidige burgemeester de stad beetje bij beetje tracht te heroveren. Zo heeft hij door het meest criminele gebied van de stad, een heuveltje dat in het midden van de stad ligt, een wandelroute omhoog aan laten leggen. Alle huizen links en rechts van dit pad zijn gerestaureerd en alle toegangen die leiden naar de rest van het heuveltje zijn voorzien van een poort en bewaker. Momenteel is dit wandelpad samen met El Malecon, de gerenoveerde wandelpromenade langs de rivier de Guayas, die in het verlengde van het pad ligt, dè attractie van Guayaquil.
Cochabamba, de stad waar mijn vrouw vandaan komt, is na Lima en Guayaquil een verademing. Het klimaat is er geweldig. Het hele jaar door is het hier voor onze begrippen lente. Het is er relatief veilig, zeker in vergelijking met Lima en Guayaquil. Hekwerken voor de winkels komen nauwelijks voor. In vergelijking met tien jaar geleden is de stad enorm gegroeid. Van de 8.3 miljoen Bolivianen wonen er nu 1.5 miljoen in het departement Cochabamba, een gebied zo groot als Nederland, en daarvan woont een derde in de stad Cochabamba zelf. Wat onmiddellijk opvalt is het grote aantal Internet café’s dat de stad rijk is. Voor 3 à 4 pesos Bolivianos, ongeveer EUR 0.5, kan je een uur lang het web op. Na twee weken Bolivia is het me ook duidelijk dat de telecommunicatie markt hier de laatste zeven jaar enorm veranderd is. Waar men voorheen in iedere stad een lokale telefoonmaatschappij had en Entel voor de lange afstanden kan men nu kiezen uit een keur van vaste en mobiele aanbieders. Het lijkt Nederland wel en dat terwijl de markt zoveel kleiner is. Gonzalo Guzman, een van mijn oud leerlingen van het Instituto
Técnologico, heeft me toegezegd dat hij me bij zal praten over de stand van zaken op telecomgebied in Bolivia. Over een paar weken verwacht ik hier jullie meer over te kunnen vertellen.
Groeten uit een zonnig Cochabamba,
Hans Meijer