Een futiel ritueel, door Manuel Nepveu Het gangstermeisje Of U nu lid bent van Promotie of van een andere club, met bepaalde rituelen bent U zeer vertrouwd. Op de jaarlijkse ledenvergadering wordt altijd en eeuwig het interne competitiesysteem aan de orde gesteld.
Het Bestuur heeft gemor in de wandelgangen opgevangen of is aangeschreven door een welmenend doch ietwat zeikerig clublid. Mijne heren (dames), er klopt iets niet!
Het Bestuur kent zijn plicht en ruimt tijdens de vergadering veel tijd in voor het competitiesysteem. Heel veel tijd.
De discussies tijdens de ledenvergadering zijn tumultueus, springen van de hak op de tak en leveren in elk geval niets concreets op. Voor de vergadering ten einde is, heeft Het Bestuur een commissie van wijze mannen geinstalleerd. Zij moeten uitkomst brengen. Voor het begin van het volgende seizoen, dat is beloofd!
De commissie gaat aan het werk. Er komt een nieuw voorstel en de leden mogen zich vlak voor het begin van het nieuwe schaakseizoen uitspreken. Het voorstel van de commissie wordt natuurlijk niet aangenomen zoals het wordt gepresenteerd. Stel je voor! Een paar schreeuwlelijken weten toch wat ad hoc aanpassingen door te drukken die ter plekke worden bekrachtigd. Sommige commissieleden kijken bedenkelijk.
| Ook met dit nieuwe systeem blijken zich -hoe is het mogelijk!- onrechtvaardigheden voor te doen. Jantje speelt maar zeven partijen en mag naar de hoogste finalegroep; Pietje speelt er twintig, doet het nauwelijks minder en mag niet. Hansje is vier keer wedstrijdleider geweest, maar zijn compensatie blijkt net niet goed genoeg om de zwakkere Gijsje voor te blijven. Kreun! Weeklaag! Tandengeknars! Mijne heren (dames), er klopt iets niet! Lieve mensen! Het is zo ongeveer een wiskundige stelling dat elk systeem in voorkomende gevallen niet uitpakt zoals “uiterste rechtvaardigheid” zou eisen. Iedere poging om dit te verhelpen door een uitgewerkt stelsel van ingewikkelde regels te formuleren is futiel.
In ieder min of meer aanvaardbaar systeem komen de zwaargewichten bovendrijven en zakken de lichtgewichten naar beneden: een soort omgekeerde wet van Archimedes.
Er ontstaat, hoe dan ook, een ranglijst die in grote lijnen overeenkomt met de perceptie die spelers van elkaar hebben.
Laten we ophouden met zeuren en mieredingesen! |
