Onlangs realiseerde ik me dat ik al langer geen lid van Promotie meer ben dan dat ik ooit lid ben geweest. Ruim 1 jaar bij de jeugd met Thom van Beekum als jeugdleider in het Trefpunt, en 8½ jaar bij de senioren. Bij elkaar dus bijna 10 jaar. Tot op het laatste moment (toen ik wegens verhuizing naar het Zuiden van het land de club moest verlaten) heb ik nooit de aandrang gehad om mij bij een andere vereniging aan te sluiten. Maar goed, de 100 kilometer van Breda naar Zoetermeer is echt te ver, zeker als je geen auto hebt, dus ik moest wel naar een andere vereniging uitkijken. Maar wat is er nou belangrijk in een andere vereniging? Een paar zaken lagen voor de hand: 1 Sterk genoeg om ook te kunnen verliezen (zou niet echt een probleem mogen zijn om zo’n vereniging te vinden) 2 Groot genoeg om niet iedere keer tegen dezelfde tegenstanders te spelen 3 Gezellig Gek genoeg moet je voor het toetsen van al deze criteria bij de verenigingen langs. Ook voor de eerste twee criteria. Zeker in die tijd, toen het nog niet normaal was dat een vereniging zijn uitslagen op het internet publiceerde. Sterker nog: Ik had net als bijna alle andere Nederlanders niet eens toegang tot het internet. Na het bezoeken van de clubavond van drie verenigingen wist ik het eigenlijk wel. 1 Vereniging viel af omdat aan criterium 1 niet voldaan kon worden. Dit was een huisschakers vereniging waar ik terstond een van de sterkste spelers zou zijn geweest. Bovendien werd er geen bondscompetitie gespeeld, en dat leek me toch ook wel leuk om te blijven doen. De tweede vereniging is landelijk bekend en weet al jaren in de top van Europa mee te draaien. Dat dit gebeurd met spelers die je op de clubavond niet zal zien moge duidelijk zijn. Sterker nog: Hoewel ze met 5 teams bondscompetitie speelden, was criterium 2 in gevaar. Dus werd het de derde vereniging die ik bezocht. Overigens ook de enige vereniging waar ik het eerste partijtje niet won. Dit lag maar tendele aan mijzelf. Deze vereniging had namelijk een wedstrijdleider die de stand op de ranglijst meer een indicatie vond van hoe de paringen voor de volgende ronde gedaan zou moeten worden. Het is namelijk het leukst om tegen ongeveer gelijkwaardige tegenstanders te spelen, nietwaar? Dus toen ik opgaf tweede klasse onderbond te spelen, mocht ik tegen een andere tweede klasser aantreden. Toen bleek dat deze vereniging ook ongeveer even groot was als Promotie (als je tenminste de jeugd niet meeteld), ongeveer even sterk was (destijds speelde het eerste team in de 2e klasse KNSB, en had het op bijna alle nivo’s een vertegenwoordiging) en ook nog gezellig was en op dinsdag avond speelde, was de keuze snel gemaakt. Het ontbreken van de ruime openings tijden van de bar werd goedgemaakt door de aanwezigheid van een gezellig stadscentrum waar na de partijtjes nogal eens met clubgenoten werd doorgehaald. Inmiddels ben ik hier al 12 jaar lid, waarvan een aantal jaren als bestuurslid, heb ik mijn bijdrage geleverd aan het interne competitie systeem (daarover een andere keer meer), zat ik in de redactie van het clubblad (dat 10x per jaar uitkomt!), organiseer het kolderschaken in het zomerprogramma, speel ik weer op hetzelfde nivo als 12 jaar geleden: 2e klasse onderbond en behoord het nachtelijke doorhalen in de Bredase cafés tot het verleden. Toch blijft Promotie een speciale plaats houden.
