Promotie 1 net geen kampioen
Promotie 1 net geen kampioen !!!!!! [deel 2] M Harry Breuker
Ik verliet u na de dramatisch verlopen wedstrijd tegen Krimpen aan de Ijssel. De volgende wedstrijd moesten wij in het verre Sas van Gent spelen. Het was wel even zoeken naar invallers want Sjaak en Igor moesten afzeggen. Gelukkig konden wij Manuel en Joop inzetten, dus we konden voltallig aantreden.
Zaterdagochtend vroeg op want het was nog een verre reis naar Zeeuws Vlaanderen. 9 Uur telefoon: Ben is ziek!!!!! Wat nu???? Een intensieve telefoonronde met Hans, Frans en Jan. Wie is op dit tijdstip nog te vinden??? John Tan gebeld. Enig ongeloof klonk uit zijn stem. Nu meegaan? Op dit tijdstip???. En hoe kan hij zijn vrouw overtuigen, en wie moest de bami dan gaan halen etc.etc. Met enige overtuigingskracht en de belofte dat zijn vrouw een bos bloemen zou krijgen ging John toch op pad. Joost, Bernard en ondergetekende zouden rijden. Een hele reis, maar gelukkig wisten wij Frans bij ons, een geboren en getogen Zeeuw.
Wel hadden wij enige twijfel omtrent Bernard want de vorige keer was hij de route ook geheel kwijt en dat was alleen maar naar Rotterdam. Onze twijfels werden al groter want vanaf het begin van de rit hadden wij Bernard al uit het oog verloren. Eindelijk Sluiskil bereikt en met een ongerust gemoed betraden wij de speelzaal. En wie zat daar breed lachend? Bernard en consorten. Zij waren met Joop meegereden, die net als Frans de omgeving op zijn duimpje kende.
De wedstrijd begon zeer positief. Bernard had binnen luttele zetten een pionnetje veroverd en zijn tegenstander moest al snel opgeven. Alle andere borden stonden goed en uw teamleider kon met een gerust hart samen met Frans een wandelingetje maken door Sluiskil. Terug gekomen zagen wij dat de overwinning in de tas zat. Henk en Manuel stonden goed en Joost en Joop zelfs nog beter met materiaalwinst. Ondanks zijn moedig verzet kon John het niet bolwerken.
De overwinning kon ons niet ontlopen. Edoch het kan verkeren. Henk, Jan en Manuel konden niet verder komen dan remise en Joost vergooide zijn partij. Joop begon spoken te zien en gaf zijn stuk weer terug en stond meteen verloren. Pauline bleef nog lang stand houden maar moest uiteindelijk toch het hoofd buigen. 5½-2½.
Ondanks het verlies toch ontzettend gelachen bij de Chinees. Ja met Manueel erbij ben je daar wel van verzekerd. De enige die vrolijkst thuis kon komen was John, want die bracht nog een bos bloemen mee.
De volgende wedstrijd was thuis tegen Middelburg. Deze keer waren wij geheel compleet, dus geen invallers. Eindelijk eens een dag zonder complicaties. Vrijdag een telefoontje van de dominee, die na ons van de zaal gebruik maakt. Zie ons vorig verslag. Of zij om 4 uur alvast de zaal konden versieren, want zij hadden groot jubileumfeest. Na lang praten uiteindelijk de man overtuigd dat dat echt niet kon, schuiven met tafels, slingers ophangen enz. terwijl de teams aan het spelen zijn. Of wij dan om 4 uur in een ander zaaltje wilden gaan spelen. Ook hier weer de goede man gewezen op het onmogelijke hiervan. Ja sommige mensen snappen dat echt niet. Uiteindelijk afgesproken dat zij het kleine zaaltje alvast mochten inrichten en dat wij voor zessen de zaal zouden vrij geven. Als dat maar goed gaat zeker met een wedstrijdleider als Thom van Beekum.
De wedstrijd begon rustig, maar niet voor lang. Frans en ik hadden ons net gebogen over de kerstpuzzle van Henk Breugem toen in de grote zaal voorbereidingen werden getroffen voor een grote nieuwjaarsreceptie. Of men even de stoelen uit de speelzaal kon halen. Na enig overleg besloten Frans en ik dat zelf te organiseren. Met behulp van enkele clubleden konden wij deze klip omzeilen. Ook ons verzoek om de bijeenkomst zo ver mogelijk van de speelzaal te houden werd gelukkig gehonoreerd.
Om 4 uur begonnen de leden van de evangelische gemeenschap met de inrichting van de kleine zaal. Toetsenbord, microfoons en een volledig drumstel werden geïnstalleerd. Gelukkig betrachtte iedereen zo veel mogelijk stilte en slechts een enkele piep of klap weerklonk uit het zaaltje.Zouden wij de klok van zes uur halen? Het eerste had al gewonnen en van het tweede was alleen Manuel nog bezig en dat kon nog wel even duren.
Thom ingeseind dat wij een probleem hadden. Gelukkig reageerde hij positief en wij gingen op zoek naar een andere plaats om de partij voort te zetten indien nodig. Maar hoe zou de tegenstander nee, erger nog, Manuel reageren indien zij moesten verkassen. Gelukkig, om vijf voor zes kwamen zij remise overeen! In de gang was het feestgezelschap al lang gearriveerd samen met het Indische koud buffet. Het rook heerlijk. Snel opruimen want straks krijgen wij weer heibel met de evangelische gemeenschap. Echter, in tegenstelling met de vorige keer was men heel coulant en wij hoefden niets te doen, als wij maar weg gingen.
Wij hadden het gered, maar van het cryptogram en de kerstpuzzle was niets terecht gekomen.
De volgende wedstrijd was ook thuis en gelukkig deze keer geen bijzonderheden of het moest zijn dat wij een bijzondere invaller hadden in het eerste nl. Han Baas. Het tweede moest winnen en dat mocht niet verzwakt worden. Volgens de spelers kon het eerste toch geen kampioen worden en ook niet degraderen dus wij hoefden niet op zijn sterkst aan te treden. Dit overigens geheel in tegenstelling met de mening van uw teamleider, die zeker nog richting kampioenschap keek. De wedstrijd verliep zoals verwacht. Promotie 1 verloor met 4½-3½ en het tweede won. Han verrichtte een knappe prestatie door remise te spelen.
Zaterdag 19 maart op naar Rotterdam. Ben en Sjaak waren afwezig , maar nog erger Frans ook!! De spelers waren nog wel te vervangen, want daar hadden wij Joop en deze keer Hielke voor, maar Frans is onvervangbaar. Hoe moest ik die dag doorkomen??!!!!
Ook hier weer een beetje de stemming ´Ach het is toch maar om des keizers baard´. Gaande de wedstrijd veranderde de instelling. Op alle borden werd gevochten als leeuwen . Bernard won knap evenals Joost en ook onze twee invallers Joop en Hielke!!! Jan speelde remise ondanks een pion meer. Pauline kon geen vuist maken, maar die was eigenlijk veel te vermoeid aan de wedstrijd begonnen. Zij had net een flink schoolfeest achter de rug. Henk kon het ook deze keer niet bolwerken.
Stand 4½-2½. Alleen Igor was nog bezig met een tegenstander die zich de gehele wedstrijd al moed zat in te drinken. Enkele pullen bier later gaf hij uiteindelijk op. Een prima overwinning. Jammer dat er in de vorige wedstrijden niet meer ambitie was getoond, want het kampioenschap was niet onhaalbaar.
De laatste wedstrijd is thuis op 16 april en deze is echt om des keizers baard.