Misschien kijk ik toch meer televisie dan goed voor me is. Dat realiseerde ik me de afgelopen dagen weer eens. Het journaal van acht uur is een “hype-gevoelig” programma en daar kan ik me soms flink aan ergeren. Nu zult U misschien zeggen dat een nieuwsprogramma per definitie hype-gevoelig is. Humoristisch opgemerkt -hahaha- maar U begrijpt natuurlijk best wat ik bedoel. Toen onlangs “onze” Bobby vanuit Japan, waar hij gevangen zat, naar IJsland afreisde was dat nieuws. Hij kon het schelden niet laten en ook dat kwam op tv. Hoge amusementswaarde voor sommigen, nieuwswaarde praktisch nihil. Toen Ton Sijbrands zijn blindsimultaan onlangs verbeterde was dat een item in het journaal. Dat kon ik nog wel begrijpen, maar ook hier had het item een hoog “freakgehalte”. In de vele sportuitzendingen op de tv wordt aan het schaken nauwelijks aandacht besteed en aan het dammen nog minder dan dat. Soit. Voetbal en tennissen zijn toegankelijker voor de meeste kijkers en daar wordt driftig rekening mee gehouden. Maar aan het begin van deze maand heb ik me echt zitten ergeren. Het ging niet zo goed met de Bisschop van Rome. Dat feit alleen al was voldoende om er in het nieuws van acht uur dik aandacht aan te besteden. Terwijl de desbetreffende bisschop stervende was (en zo goochem om niet op 1 april te overlijden maar een dag later) waren de dames en heren van de nieuwsgaring niet van het Sint Pietersplein weg te slaan. Vervolgens werd elke dag tot en met zijn begrafenis flink wat tijd uitgetrokken om aan een correspondente ter plaatse te vragen wat zij voelde, hoe de atmosfeer op het plein was, etcetera. Er was geen sprake van nieuws, maar van sfeerimpressies en verder kakelde de nieuwslezeres maar door met vragen over wanneer de kardinalen in conclaaf zouden gaan, wanneer de begrafenis zou zijn en waar… Geen nieuws, maar speculatie werd er in het journaal geboden. Daar is het journaal niet voor. Toen bekend was dat Nederland een minister-president naar de begrafenis zou sturen en geen staatshoofd, was dat voor een voormalige premier aanleiding om zijn schande daarover uit te spreken. Dat was wonderlijk en vooral ergerlijk. Heel ergerlijk. Deze ex-premier had eerstens boter op zijn fijn-katholieke hoofdje: ruim vijfentwintig jaar geleden had hij zelf tot twee keer toe ook het toenmalige staatshoofd niet naar een dergelijke begrafenis gestuurd. Ten tweede scheen hij (jurist!) niet te begrijpen dat Kerk en Staat in Nederland gescheiden zijn en dat deze scheiding gevolgen heeft. De Romeinse bisschop is staatshoofd over een gebied van iets meer dan 100 ha, waar een handjevol mensen woont en een democratie is het daar ook al niet. Wat zou ons staatshoofd bij de begrafenis van het staatshoofd van zo’n dubieus staatje moeten? Als ze zou gaan dan zou ze dat klaarblijkelijk doen omdat hij de meest vooraanstaande katholiek is. Maar DAT mag natuurlijk nooit! Zou ons staatshoofd naar de begrafenis van de Dalai Lama gaan, of van het hoofd van de Grieks-orthodoxe kerk, of naar de uitvaart van een evenknie van Khomeini? Dat doet zij vast niet. Zo werd ik toch ook nog een beetje gelukkig. Het Kabinet heeft terecht de koningin thuis gehouden. Als de katholieken in ons land in hun wiek geschoten zijn, dan moeten ze maar bedenken dat anderen er goed de pest over in zouden hebben wanneer zij wel was gegaan. Ik, nazaat van gevluchte Hugenoten en atheïst, zou daar een van geweest zijn. Neen, hier past grote behoedzaamheid. Het huidige Kabinet verdient in dit opzicht dan ook een dikke pluim. En ex-premier van Agt sturen we op zijn fiets naar het Sint Pietersplein. Hopen dat hij een lekke band krijgt ……
