In Maastricht, waar blijkbaar niet de minst onbescheiden geesten wonen, hebben ze het Complete Chess uitgevonden. Bij deze variatie van het schaakspel is het toegestaan om tijdens de partij gebruik te maken van een computer met een grote database en met enkele bekende schaakprogramma’s zoals Fritz, Shredder en Junior. De spelers beschikken over identieke hard- en software. Er wordt gespeeld volgens de klassieke regels en het tempo is 40 zetten in 2 uur, daarna 20 zetten in 1 uur en daarna 15 minuten plus 30 seconden per zet voor de rest van de partij (dat laatste is iets minder klassiek). Dit jaar is het Complete Chess nog completer dan vorig jaar, want behalve het Complete Classic Chess is nu ook het Complete Random Chess erbij bedacht. Dit wordt niet gespeeld volgens de regels van Fischer maar volgens die van de 18e eeuwse Nederlanders graaf Van Zuylen van Nijeveld en baron Van der Hoeven, zodat de benaming Classic Random Chess op z’n plaats zou zijn geweest. De opstelling van de witte stukken (niet van de pionnen) wordt door loting vastgesteld met dien verstande dat ze allemaal op de onderste rij moeten komen te staan en de lopers bovendien op velden van verschillende kleur. Daarna worden de zwarte stukken spiegelsymmetrisch aan de witte opgesteld. Bij het uitspelen mogen de computers weer worden gebruikt en geldt het klassieke speeltempo. Afgelopen week hebben Van Wely en Stellwagen een Complete Chess match van 4 partijen gespeeld (2 partijen Complete Classic Chess en 2 partijen Complete Random Chess) die Stellwagen met 3-1 heeft gewonnen. Wat is de zin hiervan? Ik zou het niet weten. Ik weet ook niet waarom er een mens naar de maan moest, behalve dat er een Koude Oorlog was die zich tot op het gebied van de ruimtevaarttechnologie uitstrekte. Het schijnt dat het reisje nogal wat nuttige bijproducten heeft opgeleverd, zoals de tefalpan. Matches van Mens tegen Machine (Kasparov – Deep Blue) en Advanced Chess hebben het schaakspel echter niet merkbaar geholpen. Waarom zou Complete Chess dat wel doen? De bedoeling van de organisatoren, de Stichting Chess Events Maastricht, was om Maastricht als schaakstad op de kaart te zetten. Sinds 1946 is er in deze plaats geen behoorlijk toernooi meer gehouden. “De doelstelling van de stichting is om schaakevenementen te organiseren van meer dan plaatselijke betekenis, liefst met internationale uitstraling en van een zo hoog mogelijk niveau.” Dat is een loffelijk streven, waar wij een voorbeeld aan kunnen nemen. Er is slechts één klein probleempje, nauwelijks de moeite van het noemen waard. Complete Chess is geen schaken. Het is iets anders, een spel dat van het schaken is afgeleid. Maar wat hindert dat? Serieuze schaaktoernooien zijn er genoeg. Er moet ook tijd zijn voor leuke dingen. Maastricht is daarvoor een uitstekende plaats.
