Wij gaan voor goud door Harry Breuker
Aan het eind van het vorig seizoen kon ik het artikel over het competitieverloop van ons eerste de kop meegeven: Promotie net geen kampioen. In datzelfde artikel sprak ik de verwachting uit dat het dit jaar wel zou kunnen lukken en dat je niet eeuwig door pech achtervolgd kan worden. Wat kan het leven meedogenloos inconsequent zijn, want wij moeten nu constateren dat Promotie net niet gedegradeerd is.
De gehele competitie heeft ons vlaggenschip op de rand van de afgrond gebivakkeerd en in de laatste wedstrijd moest de beslissing vallen.
De eerste vier ronden verliepen dramatisch. Geen enkel wedstrijdpunt en dramatische uitslagen tegen Spijkenisse en AAS. De wedstrijd tegen Roterdam2 leek het tij te keren, maar tegen WSC gingen wij weer ongelukkig de boot in. Bergen op Zoom gaf weer hoop. De wedstrijd met de historische partij van Bernard Bannink. Zie de column hierover van Manuel in het vorige clubblad. Nog even winnen van het zwakke Sas van Gent en wij zijn uit de problemen. Deze wedstrijd liep wederom op een fiasco uit en de allerlaatste ontmoeting tegen en in Oegstgeest moest de beslissing brengen. Met 1 bordpunt voorsprong op Middelburg konden wij de degradatie ontlopen.
Wat is er toch aan de hand? Is ons team zo verzwakt? Ik denk het niet. Bijna het volledig team als vorig jaar met nieuwkomer Willem Broekman, die 5 uit 9 scoort!! Ligt het aan de teamgeest? Mijn inziens ook niet. Wij hebben dit seizoen slechts drie keer gebruik hoeven maken van een invaller. De onderlinge belangstelling en het meeleven van de spelers was groot evenals de motivatie. Via de mail werden er vele debatten gevoerd omtrent de opstelling (vraag maar aan Jan v.d. Bergh), zelfs werd er fanatiek meegecryptogramd met de teamleiders en op de dinsdagavond werden de discussies over winnende opstellingen nog even doorgezet. Zo uitvoerig en tot in de late uurtjes dat uw teamcaptain nog vlak voor het overhandigen van de opstelling aan de wedstrijdleider als een gek een afgesproken wijziging moest aanbrengen.
Nee ook dit keer moeten wij constateren dat het geluk ons weer niet mee heeft gezeten. Hoe komt dat toch? Onze grote trainer Marco van Basten bracht de oplossing en zette uw teamleider in de hoek want slechts bescheidenheid past ons. De door mij uitgesproken verwachting voor dit seizoen was ongepast. Hoogmoed komt na de val en zoals San Marco ageerde tegen de spreuk "Nederland gaat voor goud" had uw teamleider zich ook moeten onthouden van al te grootse verwachtingen en zo hij die had deze zeker niet moeten uitspreken. Mea culpa, mea culpa. Het volgende seizoen gaat dat niet meer gebeuren. Nee, wij gaan dan slechts voor kwaliteit.