Vlammetje? door Edgar H. Kriggen
Toevalligerwijs kwam mij het vorige, fel oranje, clubblad van Promotie onder ogen, vol met allerlei wijsheden en verslagen waarmee deze schaakvereniging zijn bestaan probeert te bewijzen. Op een achterafpagina (ik meen in de rubriek “Brieven van lezers”, waar normaliter allerlei onbelangrijke zaken worden behandeld), viel mijn oog op een brief van het onbekende comité “Vlam Nu Een Peu”, waarin wordt geageerd tegen het bestuur, dat zich met het plaatsen van een oud stukje over een enge droom uit 1994 verontschuldigd had voor de stand na de 5e ronde. Het comité begreep niet waarom, want er was toch niets mis met alle opstomende jeugdspelers?
Mijn interesse als organisatie-adviseur was gewekt en hier leek me een klein onderzoekje gepast. Wat was hier aan de hand? Het comité riep op tot bestuurlijke actie en deed een oproep om de anonieme GE te vinden, met pek en veren te overgieten en daarna te royeren. Zo’n straf is volgens het reglement alleen geoorloofd als het bestaan van de vereniging op het spel staat en wordt zelden toegepast. Maar toen ik de stand na de 5e ronde zag werd mij meteen duidelijk wat de oorzaak van de bestuurlijke verontschuldigingen waren. Prominent bovenaan stond namelijk dezelfde figuur (Manuel N.) die in 1994 ook al een keer bovenaan de ranglijst stond en die al jaren in verband wordt gebracht met indoctrinatie, roken, Franse openingen en valse brandmeldingen. Toevalligerwijs (?) zijn dit ook de enige twee keren in de geschiedenis van Promotie dat deze naam bovenaan heeft gestaan. Dat is natuurlijk wel erg weinig en heeft wellicht meer te doen met het rollen van de dobbelstenen (of rollen van bankbiljetten?) dan met schaken, maar inmiddels begrijp ik het bestuur volkomen. Dat deze figuur lid is is al erg genoeg, maar dat is een voorgaand bestuur te verwijten, niet het huidige. Wie zou er immers lid willen zijn van een vereniging die dit sujet zou accepteren als lid, laat staan koploper, laat nog meer staan erelid? Ik kan me heel goed voorstellen dat het bestuur gezien de ontstane crisissituatie meteen actie ondernam en zich verontschuldigde voor de stand, hopend massale leegloop van de vereniging te voorkomen.
Het ligt trouwens voor de hand om “Vlam nu een peu” te identificeren als het recent opgerichte lobbyclubje “De Doctor Nu Naar De Olympiade”, met als leden Paul Veenmenu, Leen van Muupe en Pee van Luumen. Het bestuur zou er goed aan doen deze leden te royeren of minstens goed in de gaten te houden.
Mijn conclusie: in de bewuste crisissituatie heeft het bestuur snel, adequaat, beheerst en de-escalerend gereageerd. Het verdient een pluim. En een geruststelling tot slot: het is niet urgent. Gezien de regelmaat van het verschijnen van dit sujet aan kop (1994, 2008) verwacht ik de volgende crisis pas in april 2022. Maar u bent gewaarschuwd!