Succes voor Promotie tijdens NK Rapidschaak door Erik Hennink
Op zaterdag 6 december werd in Almelo voor de eerste keer het Open NK Rapidschaak voor clubteams gehouden in een 7-rondig Zwitsers toernooi. Het leek ondergetekende leuk om hier aan mee te doen, omdat ik schaken in teamverband leuker vind dan individueel en de prijzen ook niet gering waren. Uiteindelijk is het gelukt om met één team af te reizen naar de andere kant van Nederland. Het team bestond uit Erik Hennink (bord 1), Maarten van Zetten (bord 2), Wong Tsai (bord 3) en Han Baas (bord 4). We speelden in de B-groep (gemiddelde teamrating lager dan 2000) en waren daarin achtste geplaatst. Wel speelde iedereen in één groep, omdat er te weinig teams voor drie groepen waren en er werd gespeeld voor matchpunten.
Ik had het tijdens de laatste clubavond voor dit toernooi met Maarten over de opstelling en stelde voor dat hij op bord 1 zou plaatsnemen, omdat hij op dat moment koploper was en goed speelde. Maarten zei dat hij liever op bord 2 wilde spelen, omdat hij vaak op het tweede bord succes heeft gehad in teamverband. Ook deze keer bleek dit een weer gouden greep…
De reis duurde ongeveer 2 uur, maar voor mijn gevoel was het minder lang omdat het tijdens de rit erg gezellig was. Heel Almelo was min of meer opgebroken, maar dankzij het navigatiesysteem van Wong konden we het relatief gemakkelijk vinden. We waren eigenlijk te laat aangekomen en op papier was de eerste ronde al begonnen, maar zoals bij zoveel schaaktoernooien waren we ruim op tijd voor de start. In de eerste ronde moesten we tegen het op papier veel sterkere SC Purmerend en tijdens het verloop van deze ronde bleek dit ook wel. Maarten werd langzaamaan weggedrukt en hetzelfde gold voor mijn partij. Mijn tegenstander kon maar niet de trekker overhalen en ondertussen had Wong voor een opsteker gezorgd door te winnen. Helaas verloren Maarten en Han, zodat we tegen een 2-1 achterstand aankeken. Ikzelf kwam wat meer onder de druk uit en toen hij mij in een spannende tijdnood een kans bood, greep ik deze met beide handen aan en zorgde daarmee voor een 2-2 gelijkspel. Aan het eind van het toernooi zou je dit als een bonuspunt kunnen zien, omdat we niet geacht werden te winnen.
In de tweede ronde moesten we het opnemen tegen de grotere favoriet van onze groep, RSR Ivoren Toren 2 uit Rotterdam. Wong was tussen de ronden door even zijn auto op een goede plaats gaan neerzetten, maar helaas moesten we alweer aan de volgende ronde beginnen. Toen Wong terugkwam had hij nog een kwartier over tegen 20 minuten voor zijn tegenstander. Wong liet zich niet van de wijs brengen. Na een sterk begin had hij op een gegeven moment meer tijd dan zijn tegenstander (!) en niet veel later hoorde ik opeens: “Mat!”. Deze klap kwam RSR 2 niet meer te boven. Het werd 3½-½ voor ons en zo deelden wij de eerste goede tik uit aan de concurrentie.
In de derde ronde werden we hardhandig met beide benen op de grond gezet door de kampioen van Nederland: HSG 1. Dit team had de eerste twee ronden met drie spelers gespeeld, namelijk met Smeets, Stellwagen en L’Ami. Loek van Wely was er de eerste twee ronden niet, maar hij was zo vriendelijk om precies tegen ons aan het toernooi te beginnen als invaller (!) aan bord 4. Het bleek dat Stellwagen in de tweede ronde verloren had en daardoor hadden ze evenveel matchpunten. Han, Wong en ik hadden natuurlijk geen schijn van kans, maar Maarten maakte het Stellwagen heel moeilijk maar verloor uiteindelijk toch. Een afgetekende 4-0 nederlaag. Aan de andere kant is het natuurlijk ook wel een keer leuk om tegen deze Nederlandse topgrootmeesters in een ‘gewone’ partij te spelen i.p.v. in een simultaan. Met deze gedachte gingen we de pauze in.
Na de pauze speelden we als team eigenlijk de enige slechte wedstrijd van het toernooi tegen SV Meppel, een concurrent uit onze groep. We verloren met 3-1 en daar viel weinig op af te dingen.
De vijfde ronde werd een cruciale wedstrijd voor het verdere verloop van het toernooi. We speelden tegen ESGOO uit Enschede (opnieuw een concurrent) en het enige waarmee we de aansluiting terug zouden vinden was een overwinning. De wedstrijd ging gelijk op: Wong en Han hadden het betere van het spel en Maarten en ik moesten knokken voor een gelijke stelling. Een opsteker was dat zowel Wong als Han hun goede stellingen wisten om te zetten in winst. Maarten had helaas verloren en ikzelf stond met zwart een kwaliteit achter, maar had daar een ver opgerukte d-pion voor terug (zie diagram).
|
|
In hevige tijdnood (we hadden allebei anderhalve minuut) was mijn tegenstander al een keer zettenherhaling uit de weg gegaan (hij moest uiteraard winnen om een gelijkspel af te dwingen) en in deze stelling speelde hij 1. b6, waarop ik snel reageerde met 1… De1. Hij trok zich niets van mijn zet en speelde na een paar tellen 2. b7. Hij moet zich dood geschrokken zijn toen ik onmiddellijk reageerde met 2…Lxf2! en mat onafwendbaar was. Dit bezorgde ons twee belangrijke matchpunten en daarbij ook nog eens drie bordpunten. In de zesde en voorlaatste ronde bouwden we voort op het succes van de vorige ronde en werd de grote nederlaag tegen het eerste team van HSG goedgemaakt door het derde team van deze vereniging met 3½-½ te verslaan. Wong offerde deze wedstrijd zeer overtuigend een stuk, maar dit werd met dubbele rente |
terugbetaald dankzij een gierende aanval op de vijandelijke koning. Ook Maarten speelde een goede partij. Zijn tegenstander speelde de hele partij op kleine trucjes en matjes, maar Maarten wist steeds goed de verdediging te vinden. Toen zijn tegenstander het op een gegeven moment niet meer wist, maakte Maarten met twee krachtzetten een einde aan de partij. Met deze overwinning hadden we opnieuw hele goede zaken gedaan en namen de eerste plaats in onze groep 1 in.
De laatste ronde moest we tegen het eerste team van Max Euwe, dat in de eerste klasse van de KNSB speelt. We verloren met 2½-1½, maar er had eigenlijk wat meer ingezeten. Doordat al onze andere concurrenten ook verloren, was er op het eerste gezicht niets aan de hand, dachten we… Als een duveltje uit een doosje werden we toch nog ingehaald door MSV-VSM uit Maastricht dat de laatste ronden een minder zwaar programma had, maar door een paar overwinningen een matchpunt meer had. Zij hebben optimaal geprofiteerd van het systeem van matchpunten, want wij hadden een half bordpunt meer en een karrenvracht aan weestandpunten. Zodoende eindigde de dag in een kleine teleurstelling, wat eigenlijk niet helemaal op zijn plaats was, want van te voren hadden we direct voor dit resultaat getekend. Een prijs van 400 euro is bovendien niet iets om je voor te schamen. Op de terugweg gingen we gezellig bij een AC restaurant eten en een gedeelte van het geld hebben we aan de club geven (de club had namelijk het inschrijfgeld betaald). Al met al was het een ontzettend leuke dag en het moet na dit succes zeker mogelijk zijn om volgend jaar met meer dan één team mee te doen.