Opstellingsstrategie – [2] : sterkte tegenstander

Opstellingsstrategie – [2] : sterkte tegenstander door Willem Broekman

In deel 1 heb ik aangetoond dat bij het maken van de opstelling ermee rekening gehouden moet worden of iemand relatief beter met wit of met zwart speelt. Daarbij is aangetoond dat dit ongeveer een half punt per match scheelt. In dit deel houden we rekening met de sterkte van de tegenstander. Er zijn spelers die relatief beter scoren tegen sterke tegenstanders. Ik zelf scoor relatief beter tegen zwakkere tegenstanders. Je zou met dit fenomeen rekening moeten houden bij het maken van de opstelling.

Als eerste het woord relatief. Ik heb als objectief criterium genomen de bereikte change. Er zijn dus spelers die tegen zwakkere tegenstanders een hogere change weten te bereiken dan tegen sterke tegenstanders en omgekeerd. Change is hier gedefinieerd als de verandering in rating voor toepassen van de k-factor. Genomen zijn voor een zestal spelers alle bij FIDE geregistreerde partijen vanaf 01-01-2008. Deze zijn in ratingstappen van 100 verdeeld.

En de rating-change per speler per groep wordt berekend.

De change is berekend voor het toepassen van de k-factor. Totaal zijn 192 partijen in beschouwing genomen. Misschien iets te weinig. Maar het gaat er hier om het mechanisme toe te lichten. Afhankelijk van de verwachte opstelling van de tegenstander maak je nu een opstelling. Het algoritme hierbij is dat de totale verwachte change maximaal moet zijn. Ik heb dat voor verschillende soorten tegenstanders uitgewerkt. Eén voorbeeld.