|
Observaties |
Manuel Nepveu |
Hij weet het zelf niet, maar hij is als een spons. Moeder Natuur heeft dat zo gewild.
Hij doet logische zetten, maar van het begrip logica heeft hij nooit gehoord.
Hij beseft het niet. Het is voor hem vanzelfsprekend.
Hij groeit krachtig onder zijn hersenpan, maakt voortdurend nieuwe verbindingen. Weet hij veel!
Tegen de tijd dat hij het beseft gebeurt het niet meer zo krachtig.
Tegen die tijd gelooft hij aan de vliegende theepot die wij moeten aanbidden.
Tegen die tijd stelt hij vermoedelijk minder vragen.
Tegen die tijd is hij volwassen.
Ik maak weinig verbindingen meer onder mijn hersenpan. Moeder Natuur heeft dat zo gewild.
Ik schaak volgens vaste patronen, de scherpte verdwijnt.
Ik speel partijen na van toen.
Ik lach om mezelf.
Hij zal dat nog niet doen.