Veendam is op het nieuws. Op het nationale nieuws. Grote brand. In het centrum waarbij een brandweerman is omgekomen. Daarna nog een flinke brand en dan nog een paar kleintjes. Dan komen de omroepen en de schrijvende pers naar Veendam. Op vele plaatsen staan film camera’s opgesteld. In het gemeentehuis krijgen de omroepen een uitvalbasis. Mensen worden geïnterviewd. Voorbijgangers, winkeliers. Wat moeten we met die belangstelling? Is het echt van belang dat de overige Nederlanders minutieus op de hoogte worden gesteld en dat blijven.? Het is toch een vorm van ramptoerisme? Niemand wordt er iets wijzer van, behalve de pers zelf dan. Al die academisch geschoolden verdienen dan hun geld op een eenvoudige wijze. Bron studie, achtergrond informatie opdiepen, fijnzinnige analyse, die zijn niet nodig bij dit onderwerp. Een makkie. Appelleren aan de gevoelens van velen die graag andermans droefenis zien. Angst zaaien. En de brandstichters en passant een podium geven, ook dat nog.
Veendam is nog meer in het nieuws. Wij herbergen een betaald voetbalorganisatie die al sedert mensenheugenis veel geld tekort komt. Altijd maar weer geven de elkaar opvolgende besturen veel meer geld uit dan er binnen komt. Telkenmale komt er wel weer een reddende hand en het is net of daar op gespeculeerd wordt. De gemeente en weldoeners kwamen steeds over de brug. Nu is er een kink in die kabel gekomen. Of eigenlijk twee kinken. Want de gemeente voor het blok zetten kan niet meer. Veendam moet, zoals bijna alle gemeenten drastisch bezuinigen op haar structurele uitgaven. De bezuinigingmaatregelen zullen hoe dan ook diepe sporen nalaten in de samenleving. Financiële steun aan een betaald voetbalorganisatie met een aangeboren gat in de hand kan dan niet op draagvlak rekenen; niet bij de politiek en niet bij de bevolking. De andere kink is het economisch tij. Er is niet veel geld uit de markt te halen terwijl het bestuur vorig jaar juist de begroting met een miljoen had opgekrikt. Zonder dekking blijkt nu. Met was bang voor degradatie naar de topklasse. Een garantstelling van een lege BV van weldoener N. was de dekking. Bestuur en N. rolden vechtend over straat, waarbij zelfs werd beweerd dat het bestuur willens en wetens een onjuiste begroting bij de KNVB had ingediend. Rechtszaken zijn aangespannen, persoonlijke aansprakelijkheden hangen in de lucht en parallel loopt er een serie verzoeningsgesprekken mee. De regionale pers heeft er bijna elke dag weer een sappig verhaal aan. En zelfs de Volkskrant bericht er over.
“De mensen in het land” hebben Veendam door deze ellende op het netvlies gekregen en dat leverde bijvoorbeeld onze burgemeester e-mail berichten op van mensen die vroeger bij hem in Den Haag in de klas hebben gezeten. Ik kreeg een e-mail van een stel dat bij ons op de galerij in Zoetermeer heeft gewoond. Het echtpaar, al weer vele jaren in Drenthe wonend, realiseerde zich dat wij naar Veendam waren verhuisd en zij vroegen zich af hoe het met ons was.
Gelukkig gaat het gewone, alledaagse leven door. De eigenaar van de plaatselijke nieuws website moest vanwege de politieversperringen omlopen om foto’s van een van de afgebrande gebouwen te maken en liep toen mij tegen het lijf. “Ik heb al een paar weken geen schaakuitslagen van jullie gehad ” zei hij. “Ik zal het navragen bij de wedstrijdleider intern” was mijn antwoord. En zo was alles weer terug in de normale proporties.