Ergens in het land voltrekt zich het Nederlands kampioenschap schaken.
Waarschijnlijk in Eindhoven of daar in de buurt, dat valt af te leiden uit de vermelding bij de uitslagen. Dank daarvoor aan de Volkskrant. Er is een dagblad van het Noorden. Daar komen deze uitslagen de schifting niet door, tenzij in het Noorden gespeeld wordt. Zaterdags is er een onderhoudende schaakrubriek, dat wel. De zetter van deze rubriek is befaamd omdat hij een hele hoge score heeft op het punt van diagrammen verwisselen.
Een verslaggever naar het N.K. sturen, zou de Volkskrant het overwogen hebben? Vijf bladzijden W.K., de ronde van Zwitserland, tennis in Rosmalen, de ontknoping van het Amerikaanse (!) basketball seizoen. Allemaal belangrijker, toch?
Het olielek in de Golf van Mexico is dat in ieder geval wel. British petroleum moet bloeden, zo wordt door de almachtige beslist. Saillant is dat premier David Cameron in eigen land, uit eigen hoek kritiek krijgt omdat hij BP niet genoeg verdedigt. Inzakkende koersen en minder dividend, dat maakt zijn aanhang nerveus. De Shell boort er intussen op los in Nigeria. Daar wordt niet op een milieurampje meer of minder gekeken. Daar wordt aansprakelijkheid afgekocht dan wel ontkend. Goede koersen, veel dividend, een deel van onze natie heel tevreden..
En dan hebben we nog de vaderlandse politiek. Interessante uitslag. Heerlijk voor de media. De columnisten Max Pam, Bert Wagendorp en Marcel van Dam schrijven er alle drie een top column over in één en dezelfde editie, die van vandaag 17 juni 2010. Zonder elkaar in het vaarwater te zitten.
Het lijken gouden tijden voor columnisten. En het worden er steeds meer. Het dagblad van het Noorden heeft een paar maanden geleden voor de zaterdageditie er een vijftal aangetrokken. Eén daarvan is de jeugdige studente uit Groningen. Onlangs nog winnares van een (geld) prijs voor literair talent. Helemaal nieuw is een zoon van ons. Die wordt columnist voor het magazine NL50, dat maandelijks in de grote steden verspreid wordt. Fijn voor beiden is dat, anders dan mijn noeste arbeid, deze columns wel een honorarium kennen. Deze twee gecompliceerde persoonlijkheden, hebben een tijdje verkering gehad. Zij schrijft immer openhartig over haar eigen (liefdes)leven. En dus is het elke zaterdag voor ons weer de vraag (en voor hen een weet) of het over onze zoon gaat of niet.