Voor degenen die in de stellige overtuiging verkeren dat zij buiten de huiselijke kring enige bekendheid menen te genieten doch niet kunnen aantonen ooit ergens iets gelekt te hebben, is er slecht nieuws. Het opbiechten van dit manco zal heden ten dage impliceren, dat u onverbiddelijk zal worden teruggeworpen naar het grijze bestaan van de anonimiteit. Als u de media volgt en de kranten leest zult u begrijpen waarom.
Vanaf het moment dat openbaringen via o.a. Wikileaks hun intrede deden is ‘lekken’ helemaal ‘in’. Velen hebben sindsdien het voorbeeld van mr. Assange gevolgd. Zij lekken, hebben gelekt of overwegen dit binnenkort te gaan doen.
Dat lekken ‘in’ is heeft uiteraard zo zijn redenen. Het staat buiten kijf, zeker als u iets spectaculairs heeft gelekt, dat vrijwel de gehele wereldbevolking van de ene op de andere dag weet wie u bent en wat u excact heeft laten lekken. De schijnwerpers die dan op u zullen worden gericht geven u dan eindelijk het ultieme gevoel, dat u niet voor niets op deze aardkloot excisteert. Hoewel ik tot op heden met mijn eigen lekken nog nooit het wereldnieuws heb mogen domineren heb ik, na toch al zo’n 35 jaar te hebben gelekt, het vooruitzicht daarop vooralsnog niet opgegeven.
Het begon allemaal in 1976, tijdens een kampeervakantie in Luxemburg, alwaar ik tegen een gigantische hooikoorts ben aangelopen. Sindsdien lek ik jaarlijks vóór, tijdens en na de zomervakantietijd, ongewild uit vrijwel elke natuurlijke opening.
Vooral het ‘liquor cerebrospinal’ dat voor het goed functioneren van zowel het geheugen als het concentratievermogen onmisbaar is, verdwijnt dan in grote porties via ogen, neus en mond naar de ondankbare buitenwereld waar het vervolgens langzaam via uitdroging aan haar roemloos einde komt. Het mag dan ook een wonder heten, dat ik niet binnen de kortste keren volledig naar een perfecte kopie van Johannes Leegschedel muteer.
U kunt het geloven of niet, maar al mijn schaakkennis en ervaring sijpelt in genoemde tijdsspanne langzaam maar zeker naar onbekende bestemmingen weg, met uitzondering dan van het Spaans met 1. e4, dat ik instinctief nog wel 3 zetten vooruit kan oplepelen.
Sinds het eind van de vorige competitie heb ik als gevolg van dit ellendige fenomeen, voor zover ik het mij nog herinneren kan, behalve mijn vrouw geen stuk meer aangeraakt, geen schaak meer op internet gespeeld en zelfs de stellingen voor ‘beginners’, die mij via een ochtendkrant dagelijks worden aangereikt, onopgelost de prullenbak in moeten laten verdwijnen.
U begrijpt nu ook waarom ik bij de aanvang van elk nieuw seizoen immer weer met een peuter-elo aan de startblokken verschijn, terwijl ik zeker weet dat ik, zonder die jaarlijks terugkerende leegloop, vooral die dekselse ZGOAK’er, oftewel die Zoetermeerse Grootcollecteur van een Ongehoord Aantal Kampioensbekers, alias BB, al vele jaren lang een aanzienlijke hoeveelheid tonen lager had kunnen laten zingen.
U kunt zich derhalve ook wel voorstellen, dat ik de aanstaande partijen weer met grote vreze tegemoet zie en de gevolgen daarvan in de vorm van dikke rondo’s me weer in grote getale moet laten welgevallen. Dus wil ik nu al, ruim vóór de aanvang van het voorliggende seizoen, mij tot mijn geachte toekomstige tegenstanders wenden met het navolgende verzoek:
‘Wapenbroeders ! …. bij deze verzoek ik u vriendelijk om straks, vanaf de eerste competitiepartij, enige consideratie met mij te willen betrachten. U kunt dat bij voorkeur doen door óók eens wat te lekken, al was het maar uit piëteit tegenover schrijver dezes’
Ik bedoel dan uiteraard niet dat u zich verwijderd naar de bekende plek waar dagelijks wereldwijd zo’n 12 miljard liter aan menselijk afvalwater via blaas en privaat het riool wordt ingestuwd, maar dat u tijdens uw partij tegen mij welbewust wat van uw eigen schaakkunde laat wegvloeien. Ik laat u gedurende de partij uiteraard geheel vrij omtrent de hoeveelheid en de momenten waarop u dat wilt doen. Tijdens de opening, middenspel of in het eindspel, het is mij eigenlijk om het even.
Een zeker niet te onderschatten pluspunt is, dat door de hiermede ontstane gelijkwaardigheid in speelkracht, uw aanstaande partijen niet alleen voor mij maar vooral ook voor ú een stuk aantrekkelijker zullen worden. Een optie die u toch zeker zou moeten aanspreken.
Het is natuurlijk niet zo, dat ik van u verlang dat u straks binnen 5 zetten uw Koning omlegd. Ik begrijp donders goed dat een dergelijk maximaal meededogen teveel van uw inlevingsvermogen zou vergen.
Mocht het evenwel zo zijn, dat u voor dit vriendelijke doch dringende verzoek geen enkele affiniteit gevoelt, dan zal ik mij met mijn lot van rode lantaarndrager in groep B, met verve trachten te verzoenen. Echter….. als u onder geen enkele voorwaarde een conflict wilt krijgen met uw thans nog zuivere geweten en gaat u óók voor de stelling ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’? en zou u uw onzichtbare existentie ook niet eens willen ontvluchten door uw schaakhoofd één of meerder malen heldhaftig boven het maaiveld uit te steken, zodat u later trots tegen iedereen kunt zeggen: ‘Ik heb gelekt….. dus ik besta ! ?
Ja?? …dat wilt u wel? Ik had ook niet anders verwacht. Lekken met z’n twee….spannender kan ik het niet voor u maken!