Dit voorjaar zullen er, na ruim 57 jaar, weer personentreinen naar Veendam gaan rijden. Het goederenspoor heeft er al die jaren gelegen en bleef in gebruik voor het Rail Service Centrum. Voor de gemeente Veendam is dat reden voor een groot feest. Nu horen wij er ook bij. De druiven zijn een beetje zuur in Stadskanaal, want dat is de grootste plaats in de provincie zonder treinverbinding. Die moeten het doen met de museumspoorlijn S•T•A•R. En die rijdt nota bene naar Veendam, dat daarmede op een aantal dagen een knooppunt status krijgt. Tot de feestelijkheden gaat behoren een schrijfwedstrijd. Een verhaal, echt gebeurd of verzonnen, in maximaal 2000 woorden met een relatie met de spoorlijn Groningen-Veendam. Ik heb veel gereisd met de trein tussen Groningen en Zuidbroek. De ongelofelijke vieze walm uitbrakende dieselstellen van de dienst Groningen-Oldenburg maakten in die tijd van het station Groningen een no-go area en verder stond ik ooit ’s morgens vroeg in de strenge winter van 1979 op het station Kropswolde te wachten op de enige trein die daar niet stopte. Juist, ja, om die vermaledijde trein naar Oldenburg niet op te houden. Ik zou daar een best een verhaaltje omheen kunnen breien, maar ik doe het niet. Welk verhaal er ook zal uitkomen, het zal altijd slapjes afsteken bij de verhalen die de reizigers kunnen vertellen over hetgeen hen is overkomen deze winter. Uren vastzitten in een niet verwarmde trein, op aanwijzing van het personeel plaats genomen in de trein naar Den Haag die toch naar Amsterdam blijkt te gaan, overnachten op veldbedjes in de Catharijnehal, het invechten in een te korte trein en vervolgens opgepropt staan zonder vooruitzicht op aankomst op het gewenste station. En van de zomer hebben er ook reizigers uren vastgezeten in een trein in absolute bloed- hitte. En hoe het gaat als men uren vastzit in een van de 100 sprinters zonder toilet, daar is zeker een spannend verhaal over te vertellen. Is er nu echt reden tot feesten doordat er nu een treinverbinding is? Kijken we alleen naar de treinverbinding, dan is het antwoord een aarzelend ‘ja’.
De snelle busverbinding met Groningen zal vervallen (anders gaat er niemand met de trein). De treinreis (met aanvullend vervoer er bij) zal langer duren dan de busreis. Daar staat een groter comfort tegenover. De mensen die nabij het station wonen zijn beter af. Dat blijft dus redelijk in balans. Het grote probleem komt uit een andere hoek: de Ov chipkaart. Die wordt gelijktijdig ingevoerd en dan wordt het hommeles. Nu kan men nog met een strippenkaart reizen met de trein en de bus inclusief het stedelijk voor- en na-vervoer. Een van de leden van onze schaakclub komt uit een andere plaats. Hij schaakt daar op vrijdag en komt op dinsdagen met de bus naar Veendam. Stapt uit voor onze speelzaal. Negen strippen per reis. Genoeg tijd ook om de volle speeltijd aanwezig te zijn. Dat wordt straks met de bus naar het station, met de trein naar Groningen, met de bus naar huis. Drie maal opstap-tarief, 4 kilometer extra reisafstand en een extra kwartier reistijd. Naar schatting wordt de reis bijna twee maal zo duur als nu. Degenen die zelf nooit van het openbaar vervoer gebruik maken, maken er een feest van. Ook slecht nieuws moet immers goed verpakt worden.