Een ieder die regelmatig met zijn echtgenote door een winkelstraat loopt, heeft ongetwijfeld meegemaakt dat de dame in kwestie plotsklaps stilhoudt en aankondigt dat zij een snoezig jurkje, een verrassend hesje of een prachtig jasje heeft gezien. De heer in kwestie heeft op dat moment nog helemaal niets gezien. Kledingrek noch etalage. Het oog heeft wel iets gemeld, maar de hersenen hebben niets geregistreerd. Dus de man heeft echt niets waargenomen. De op dit vlak zeer getrainde hersenen van de vrouw hebben des te meer gezien. In dit soort gevallen is het voor de man afwachten. Is het geluk aan zijn zijde en is het haar maat niet, dat kan het toch nog tricky zijn. “Misschien hebben ze binnen wel mijn maat”. Sneller ben je weg als er vrij veel exemplaren hangen. “Dan loopt iedereen er mee”. Ook snel gaat het als ze zelf vindt dat de prijs-kwaliteitverhouding niet optimaal is. Zwaar gaat het worden als passen noodzakelijk wordt gevonden en om een mening gevraagd gaat worden.
Dat het ook omgekeerd kan, bleek afgelopen week. Nu was ik het die halt hield en nog wel bij een kantoorpand. In mijn ooghoeken had ik een schaakbord gezien op een reclameaffiche.
Een schaakbord, met een paar stukken, half in beeld met als tekst er bij: geen gepieker meer. In eerste instantie dacht ik: wat een vreemde woordkeus. Piekeren is toch tobben, vol zorgen ergens over denken. Waarom niet ‘peinzen’ gebruikt? Dat past bij schaken. Van Daele bracht uitkomst. Piekeren is ook “ingespannen denken”. En dat doen wij als schakers natuurlijk wel.
Ons edele spel vormt dus ook voor deze reclame-ontwerper een sterke visuele ondersteuning van de boodschap. Die is namelijk niet zo sterk, maar wel zo brutaal. Het gaat om de maatschappij van de harde stem: Ja, zeker, de Hypotheker. Een maatschappij die zich niet onderscheidde van anderen door bijvoorbeeld hun cliëntèle ernstig te waarschuwen voor de gevaren van een hoge hypotheek. Zou het recente overheidsingrijpen in de voorwaarden hen tot andere mensen gemaakt hebben? Ik zou zeggen: blijf piekeren in beide betekenissen van het woord als je door de deur naast die affiche naar binnen gaat.
Het bedrijf BMC advies management gebruikt voor het werven van personeel foto van een straat- model schaakbord. Een oude man, is op de velden a4 en a5 gaan staan op de zwarte loper op c5 op te pakken. Eén hand op de rug, voor het evenwicht. Anders zou hij voorover kunnen vallen. En ook nog ‘chapeau’ voor de fotograaf: twee duiven zijn aan het landen op g5 en f5. Fantastisch gebruik van het schaakspel maakte tekenaar Jos Collignon onlangs in de Volkskrant vóór het militair escaleren van het conflict en het ingrijpen van de geallieerden.
Op h1 staat Khadaffi, in vol ornaat. Op h2 en h3 twee burgers, met ieder een uitgetrokken schoen in de hand, joelend richting hun leider. Met een kameel op f3 werd niet alleen de burger op h2 gedekt, maar de grote leider ook pat gezet.