Met negen man vertrokken wij naar het verre Axel. Het dorp ligt in Nederland maar volgens de routeplanner was het beter dat wij via België reden. In de buurt van Antwerpen moesten wij tol betalen en dan mag je verwachten dat je de weg vervolgt als ware het over een biljartlaken. Helaas moeten wij vermoeden dat de Belgische overheid aandelen heeft in autobanden- en schokbrekerfabrieken. Als strafwerk hierbij 100x : “ik zal nooit meer klagen over de staat van de Nederlandse wegen”.
De wedstrijd dan. Net als in de vorige wedstrijd speelde Robby aan het eerste bord en zoals het een goed veldheer betaamt, gaf onze kleine generaal het goede voorbeeld. Zwart had kort gerokeerd en Robby zette een toren op g6, een paard op h5 en een dame gericht op de zwarte pion h6. Het heeft niet lang geduurd voordat de zwarte koning omviel: stand 1 – 0.
De stand werd gelijkgetrokken aan het bord van JanB. In het middengambiet wist Jan de juiste voortzetting niet te vinden en er kwam een dodelijke aanval die de zwarte koning niet overleefde. Stand 1 – 1.
Kort daarna kwamen wij op achterstand. Nico overleefde een koningsaanval en snoepte onderweg een pion mee. In de diagramstelling was Nico al bezig om zijn pluspion naar de overkant te brengen. Kf5 en wat houdt g6-g5 enzovoorts nog tegen?
Wit speelde Pb6-c8 en ineens was mat niet meer te vermijden. Jammer, maar begrijpelijk, in zo’n stelling ben je meer gefocust op promotie en kijk je niet meer achterom. Stand 1 – 2.
Ik heb de indruk dat de oudere generatie de stap naar de moderne communicatie-middelen (gsm, twitter, facebook en zo) heeft gemist. Zo niet onze Nestor. In mijn auto zat een jongere oudere wiens mobiel meermalen overging met zo te horen iedere keer vrouwvolk aan de andere kant van de lijn. Dit verklaarde wellicht zijn milde stemming aan het 7e bord. Zonder medeweten van de teamleider (“de zweep er over!” zou Manuel zeggen) werd de vrede getekend. Opmerkelijk was dat dit het enige bord zou zijn waar de witspeler niet won. Stand 1½ – 2½.
Bij Bernard is altijd wel wat te beleven. Gaat het niet met bruut geweld dan zit hij op zijn zitvlees. In 3F genoeg voor een punt. In de diagramstelling staat Bernard een kwal voor maar hoe nu verder? Hij gaat toch niet pion a7 snacken? De dame komt buitenspel te staan en de zwarte stukken staan al akelig dichtbij de witte koning.
Verder ziet u dat de zwarte pion op c6 niet in gevaar is. Immers gedekt door een loper op d5 en door een pion op b7. Nu is van Bernard bekend dat hij zetten doet die een gewone sterveling niet verwacht. Dus speelde hij toch Pxc6 !
Wat later was de stand weer gelijk 2½ – 2½ .
Gaan we met een overwinning naar huis? Sipke had een loper geïnvesteerd voor complicaties en vage aanvalskansen. Slecht voor het humeur van de teamleider. Zijn tegenstander moest het wel nauwkeurig spelen en dat kostte veel bedenktijd. In een lastig te verdedigen stelling moest hij aan het eind 4 zetten doen in enkele seconden en dat was teveel van het goede. Stand 3½ – 2½.
JanVdb speelde tegen de sterkste speler van Axel (wat deed hij aan bord 4?!). In het begin ging het wel aardig gelijk maar langzaam kwam Jan wat minder te staan. Een paar tactische grapjes later moest Jan zijn koning omleggen. Stand 3½ – 3½.
Daarna waren wij anderhalf uur lang (!) op zoek naar een half punt. Henk was in een K+T+pionnen eindspel beland. Winst zat er niet meer in maar vol vertrouwen op zijn eindspelkennis bleven wij lang hopen op een remise. Zijn tegenstander (FIDE 2101) liet zich nergens flessen en na bijna 6 uur strijden moest Henk de vlag strijken. Eindstand 3½ – 4½.
Nu rest nog de lange terugreis via Antwerpen. Weer tol en moeten wij vermoeden dat de Belgische overheid haar aandelen in autobanden- en schokbrekerfabrieken nog niet heeft verkocht. Als strafwerk hierbij 100x : “ik zal nooit meer klagen over de staat van de Nederlandse wegen”.