Nog geen twee uur geleden heb ik mijn partij in de tweede KNSB-ronde verloren. Het is een mooi moment om een column te schrijven. Ik zit vol zelfhaat.
Hoe kan het toch? Je komt met zwart wat minder te staan. Onnauwkeurigheden in een openingsfase die zo hoopvol begon. Je kan op een gegeven moment remise min of meer forceren, maar je maakt het jezelf onnodig moeilijk. Maar toch… ook na dat de de torens zijn geruild staat er een eindspel op het bord waarin mijn tegenstandster (Â… STER, jawel. Ik werd er op aangesproken. Ook dat nog!) met haar loperpaar beter staat, maar niet gewonnen. Als uiteindelijk een setje lopers is afgeruild staat er een positie op het bord waarin je ziet dat je een theoretische remisestelling kunt krijgen. Eerst even de hoek in, paard offeren tegen de laatste centrale pion van mevrouw en we hebben een eindspel met loper van de verkeerde kleur en randpion. Remise dus. Ik draai de zetten om. Ik offer mijn paard, wil de hoek in… en ontdek dat een toch verschrikkelijk aanwezige loper op f4 dat tegenhoudt. Altijd EERST met je jongeheer de hoek in, Nepveu!
Welk mechanisme zorgt ervoor dat je de correcte volgorde ziet en doodleuk de verkeerde volgorde kiest? Heeft dat er nu echt mee te maken dat ik tegen mijn pensioen aan zit? Of is de richting van de tijd voor mij persoonlijk eventjes omgedraaid? Is dit soms een vieze grap die Moeder Natuur uithaalt met hen die zij kastijden wil? De Pijl van de Tijd, daar heb ik nog wel eens een paar keer een verhaal over gehouden voor afdelingen van de Nederlandse Vereniging voor Weer- en Sterrenkunde. Heel mooi onderwerp. Met glibberige begrippen als entropie en zo. Nou, ik verzeker u: na de gebeurtenissen op het bord was de entropie in mijn hersenpan ernstig toegenomen. Zoals het hoort.
En nu zit ik hier achter mijn tekstverwerker. Mijn hartslag is inmiddels wat afgenomen, mijn ogen hebben weer hun normale vredige uitdrukking. Maar ik weet het zeker, vannacht zal zij mij weer bezoeken. Zij, de godin Caissa, met haar zweepje en haar totaal onuitstaanbare schaterlach.