In de week van 4 januari ijzelde het in het Noorden. Vijf dagen lang zijn mijn vrouw en ik de deur niet uit geweest. In onze straat wordt niet gestrooid. Trottoirs zijn er niet, wel iets lager gelegen wadi’s om het water af te voeren. Om dat te vergemakkelijken is de straat enigszins bol bestraat en liggen de putten wat lager in de weg. Onder ‘ijzelige’ omstandigheden levert dat meteen een gevaarlijke woonomgeving op. Fietsen is echt levensgevaarlijk; lopen kan, mist aangepast schoeisel gedragen wordt, men beschikt over een goed evenwichtsgevoel en een dosis onverschrokkenheid.
Dat laatste hangt dan weer af van de noodzaak. Zo lang er voldoende eten en drinken in huis is, is er geen noodzaak om risico te nemen. Het toeval wilde dat de gemeente in samenwerking met de lokale welzijnstichting een cursus val-techniek heeft opgezet voor ouderen. Er wordt nogal wat gebroken door de ouderen en met een juiste val-techniek schijnt leed te besparen te zijn. Het zou zo maar kunnen dat degenen die voetje voor voetje met een tasje aan de arm richting winkel schuifelden het daarvoor benodigde vertrouwen heeft opgedaan op die cursus, al houd ik het toch maar op ‘gedreven door de honger’. Automobilisten zagen we ook weinig. Ik weet bijna zeker dat alleen de ‘all-risk’ verzekerden het er op waagden. Het openbare leven lag vier dagen stil. Scholen en kantoren gesloten, winkels open met een minimum aan personeel en weinig tot geen klanten. Weercodes die heen en weer sprongen tussen oranje en rood.
In die week stonden ronden van de NOSBO competitie op de kalender. De secretaris van de NOSBO, zijn pappenheimers kennende, nam zijn verantwoordelijkheid en maakte melding van de ijzelvoorspellingen op de website van de bond. Met daarbij het advies aan de teamleiders om met elkaar in contact te treden. Met weersvoorspellingen wordt naar mijn mening nonchalant omgegaan. Elke levend wezen probeert de risico’s in het leven te beperken, maar dat mechanisme werkt niet bij automobilisten. Het zou aan de auto reclames kunnen liggen. Wat daar in voorgespiegeld wordt, grenst aan het absurde dan wel zit daar al overheen. ‘Je koopt niet alleen een auto, je krijgt er onkwetsbaarheid bij, mist je in die auto zit natuurlijk’.
De automobilist denkt vaak ‘dat het nog wel kan’ en dat is in de meeste gevallen ook wel zo.
Hulpdiensten denken daar anders over. Elke auto meer op de weg houdt een risico toename in.
Elk incident verhoogt de kans dat een ander langer moet wachten op hulp. ‘Ga de weg niet op tenzij het beslist noodzakelijk is’, dat is de boodschap van de Rijksoverheid en de hulpdiensten.
Ik verbaas me er dan telkens weer over dat de contacten tussen die teamleiders vaak relatief laat tot stand komen. Code oranje is voor mij al reden genoeg om af te gelasten. Een horizon, geschetst door een regionale weerman, dat de ijzel en gladheid wel vijf dagen kan aanhouden, is beslist voldoende reden om een afgelasting voor te stellen. Het mag nooit zo ver komen dat spelers zich gedwongen voelen te moeten reizen voor het team, in een geval dat zij dat privé nooit zouden doen.
Waar gebeurd in deze regio, vele jaren geleden: In de vestigingsplaats van de uitploeg is het gevaarlijk weer, in de vestigingsplaats van de thuis ploeg niet. De teamleider van de thuisploeg weigert de wedstrijd uit te stellen. De uitploeg laat zich intimideren en maakt zich op om te gaan reizen. Vervolgens begint de ijzel in verder weg gelegen woonplaats van twee spelers van de uitploeg te verdwijnen en zij besluiten op pad te gaan. Even later gaat het ijzelen op de locatie van de wedstrijd en in allerijl belt de tot dan ‘weigerachtige’ teamleider zijn collega met het voorstel alsnog af te gelasten. Die accepteert opgelucht het voorstel, maar kan de twee reeds vertrokken spelers niet meer bereiken.
Het is net als in een sprookje: alles loopt goed af. De twee spelers bereiken ongeschonden de speelzaal, alwaar zich gelukkig ook nog enkele tegenstanders bevinden. Er wordt afgesproken dat er twee partijen vooruit gespeeld worden en na afloop is ieder ook weer veilig thuis gekomen.
Met de NOSBO ronden van week 1 is het ook heel goed afgelopen: alle wedstrijden werden uitgesteld en zijn deze week ingehaald.