Tata-journaal 18

>>> Lees (eerst) het eindverslag van Jaap in Tata-journaal 17!

(RdV) – Hoewel U het eindverslag al in Tata-journaal 17 heeft kunnen lezen, hierbij toch nog – bij wijze van nabrander – een aflevering 18.

Het is niet dat ik hier zo nodig partijen van mijzelf wil laten zien, maar de collega’s Tata-gangers waren dit jaar niet erg scheutig met het aanleveren van al dan niet interessante stellingen. Zal wel te maken hebben met de tegenvallende resultaten…

“Dus” dan toch nog maar iets uit groep 8. Het is dan wel “maar” groep 8, maar ook daar komen spannende situaties voor. In de laatste ronde had ik een tegenstander die net als ik Ajax-supporter bleek te zijn (hij kwam zelfs uit Amsterdam), en die had net als ik in de gaten dat vanaf 14:30 uur op het grote scherm in de altijd gezellig-drukke Tata-bar de wedstrijd Groningen-Ajax vertoond zou worden. De laatste ronde begint altijd vroeger dan de eerste acht ronden, namelijk om 12 uur, dus er waren mogelijkheden om schaken en voetbal kijken te combineren.

Gelukkig was er tegelijkertijd geen tennis- of schaatsuitzending op de televisie, want als dat zo is dan kiezen ze daar niet voor voetbal of tennis/schaatsen maar zetten de tv helemaal niet aan, “omdat anders de helft van de potentiële kijkers gaat zeuren of hij niet op het andere net kan”.

Maar eerst dus de laatste ronde. Drie “dingetjes”. Ongetwijfeld kan er van alles over worden gezegd, maar interessant is (was) het wel!

[1] Zie diagram 1. In de opening sloeg ik (met zwart) een pion op c4, waarna wit die dacht terug te krijgen via de zet 6. e2-e4. Daar had ik het volgende op gevonden: 6. … La6, 7. Da4+ (met tweede aanval op c4) c6. Nu kan Lxc4 niet, wegens b6-b5.
[2] Verderop in de partij liet ik mij helaas behoorlijk flessen. Zie diagram 2. Ik zag de dreiging over de h-lijn niet op tijd, deed 17. … Pd7, 18. Pxd7 Txd7 en schrok me een ongeluk toen wit eerst 19. g4 deed en na 19. … Pe7 zijn dame naar de h-lijn speelde: 20. Dh3. Ik kon onmiddellijk verlies nog net voorkomen door met de koning via f8 en e8 naar d8 te lopen, waarbij wit onderweg wel zijn pion terug kreeg en een kwaliteit won: 20. … Kf8, 21. Pxh7+ (Dxh7 Pg8) Ke8, 22. Pf6+ Kd8, 23. Pxd7 Kxd7.
[3] Omdat ik nog wel het idee had tegenkansen te krijgen gaf ik nog maar niet op (het was maar een kwaliteit…). Toen wit zijn dame op f3 zette (zie diagram 3, na 24. Df3) en vervolgens met zijn koning oprukte (o.a om de d-toren naar de g- of h-lijn te kunnen spelen), zag ik kansen, vooral vanwege de diagonaal b7-h1: ik zag mijn loper al op b7 verschijnen. Maar dan moest dat veld wel gedekt zijn/blijven/worden, en bovendien moest ik voorkomen dat wit met zijn dame op f7 zou slaan. Dat ging als volgt: 23. … Dg8, 24. h4 Kc7, 25. Kd2 Dg7, 26. Tdg1 Td8, 27. Kc3. Als wit de dreiging Lb7 had gezien dan had hij eerst zijn dame (bijvoorbeeld met Df6) en daarna (na Lb7) zijn toren van de diagonaal kunnen halen (of omgekeerd), maar toen hij dat naliet zag ik mijn kans schoon: 27. … c6-c5! Zie diagram 4.
Over deze laatste zet was ik uiterst tevreden: er dreigt Lb7 (ook na dxc5 of d4-d5), en als wit met zijn dame of toren zet dan kan Txd4 of cxd4+; bovendien heeft zwart de zet Pd5+. En dat “dame verplaatsen” van wit is nog niet zo simpel: door al die mogelijkheden zijn er maar weinig velden waar de witte dame heen kan, en dat zijn niet de aantrekkelijkste. Na behoorlijk lang nadenken (en hoofdschudden) besloot wit “dameruil aan te bieden” door nu wel Df6 te spelen, om vervolgens verbijsterd op te geven na Pd5+. En laat dit nu net exact om 14:30 uur gebeuren… Precies op tijd voor Ajax! Maar ook nu gold “even tot hier”. De lol ging er al gauw af toen Groningen eerst met 1-0 en toen ook nog met 2-0 voor kwam te staan. Na de 2-1 werd het nog een beetje spannend, maar bij het eindsignaal (nog steeds 2-1) was er gejuich in de Tata-bar te horen: Wijk aan Zee ligt ten noorden van het Noordzeekanaal, en dat is al aardig AZ-gebied!