Van wijlen Viktor Kortchnoi is de volgende anekdote bekend uit de tijd dat hijzelf al een gerenommeerd grootmeester was:
Een meester had in een toernooi zijn laatste grootmeesternorm gehaald en mocht zich voortaan grootmeester noemen. Hij meldde dit aan Kortchnoi en sprak onvoorzichtig:
“zo beste Viktor, nu ben ik jouw collega”.
Kortchnoi antwoordde getergd: “ik ben niet jouw collega! en zijn jouw collega’s!”
(Waarbij en ook grootmeesters waren, maar bepaald niet van het niveau van Kortchnoi…Kasparov zou later de term “schaaktoerist” bezigen voor dergelijke lieden).
Ik vraag me af wie er ooit een compliment van Kortchnoi heeft gekregen. Die zal er vast mee in zijn nopjes zijn geweest…