
(MN) – Het grootste probleem bij het schrijven van dit verslag: welke titel moet het krijgen?
– Promotie 1 wint van een B-opstelling van DD2.
– Promotie 1 nipt erop en erover.
– Promotie 1 wint verdiend van DD2.
– Promotie 1 wint onverdiend van DD2.
Háááááááááááááááá !
Ik heb in arren moede maar voor de laatste variant gekozen. Een mengeling van lachen, uitlachen en cynisme! Luistert & huivert bij het verhaal van uw razende reporter!
We beginnen goed, recht zo die gaat. Na ongeveer drie uur spelen stond Promotie met 3-0 voor.
Bannink won in 14 zetten van iemand die volstrekt te kijk werd gezet. Blackmar-Diemer spelen en dan volledig zoek gespeeld worden. Door Bernard. Logisch.
Peerdeman speelde met Wit volkomen onverantwoord. Zijn achtersprong in ontwikkeling was huiveringwekkend, maar hij won dus wel. Niet helemaal logisch.
Noordhoek had na drie uur ook een punt op zak. Iedereen weet dat Henk alle verloren stellingen remise houdt en alle gewonnen stellingen kranig de remisehaven in loodst. Kortom, een volstrekt onlogische uitslag.
Maar toen werd het remise bij Jan-Willem. Hij stond zo mooi, zo verdacht goed, en toch remise. Dit was een soort van keerpunt. Ahlers speelde een mooie Franse variant waar Zwart eigenlijk geen moeite mee moet hebben. Helaas overzag onze Ben wat. Puntje voor onze Haagse vrienden.
Paul had weer eens iets stouts gedaan en stond al snel als een natte krant. Zijn tegenstander kon verscheidene malen winnen, maar wilde kennelijk zo lang mogelijk genieten van zijn gewonnen stelling, het soort fijne sadisme waar uw reporter alle begrip voor kan opbrengen. Terwijl deze Hagenees doende was om nog-steeds-niet-te-winnen zag het er bij Sipke niet goed uit en ook bij Maarten zag ik rare dingen gebeuren (had je niet ergens een kwal moeten verliezen, Maarten?). Maar toen gebeurde het. Paul verloor dan wel, maar Maarten zat plotseling te breien aan iets wat richting matnet ging. Zijn tegenstander durfde zelf niet door te pakken met remise als resultaat en werd vervolgens kapot gespeeld door onze held. En toen bleek Sipke ook nog eens het onmogelijke gedaan te hebben: remise houden van een waarlijk allerakeligste positie.
Promotie 1 wint dus met 5-3.
Voor uw reporter was dit alles exceptioneel aangenaam. Kijk, als iedereen van Promotie I keurig wint of remise speelt kan hij het team een veer in de denkbeeldige reet steken en de tegenstander keurig afplassen. Als de Promotianen daarentegen consistent falen heeft hij het ook naar zijn zin, want dan kan hij het vijandelijke team een veer…… en het eigen team keurig af……
Maar nu, kan hij IEDEREEN afplassen, de Promotianen voor hun gehaspel en de DD-ers voor hun erbarmelijke falen. Hê, wat is dit mooi. Ik ben in de stemming. Vanavond maar eens een lekkere vieze film kijken met een meesteres in een gastvrije blouse, torenhoge naaldhakken en een heerlijk zweepje! O,o wat is het leven mooi!
