(door Pieter Hijma)
De wedstrijd tegen DSC 9 kende veel drama en emotie zoals dat bij schaken hoort en heeft gelukkig ook een punt opgeleverd. We staan nu vijfde met 4 punten, maar in theorie nog steeds niet veilig.
Het begon vrij rustig met een degelijke remise van Pieter. Frans deed een offer dat minder gunstig uitpakte dan hij verwachtte, maar kon toch nog remise afdwingen. Daarna liep de spanning op. Martin plaatste een fraaie aanval, die stukwinst opleverde. Tot zijn grote frustratie overzag hij daarna een vreselijke wending en zijn avond was verder verpest. Chris deed iets in de opening, waardoor hij niet meer kon rokkeren en zijn koning bleef (wel als een veldheer) in het midden staan. Maar elk nadeel heb zijn voordeel, zij eens iemand en dat was in dit geval (uiteindelijk) een open g lijn met oprukkende pionnen. En na een sterk schijnoffer van een pion op f4 kon hij naar winst afwikkelen.
De andere vier partijen kwamen terecht in de tijdnoodfase, met wisselende kansen. Rudi kon er met twee pionnen achterstand geen remise uitpersen, maar Stephan slaagde erin via een ver opgerukte vrijpion de partij naar zijn hand te zetten. 3-3.
Toen waren onze invallers Jan en Kees nog bezig. Jan speelde een hele tijd met meer materiaal, maar kreeg weinig ruimte om dat te verzilveren. De tegenstander verzond wel allerlei aanvalsgrappen en opeens was het over. 4-3. Kees stond beter en wist in een bloedstollende eindfase het hoofd koel te houden en de nerveuze tegenstander tot fouten te dwingen. Toch nog 4-4.
Toevoeging door Rudi:
In de partij van Cees Maliepaard, spelend met zwart, was dit de stelling. De stand was 4-3 voor DSC-9. Wit speelde in tijdnood 1.Tf1 en na 1.., Pxg3+ won zwart.
Eerder had wit nog een zwartveldige loper en stond dus een kwal voor, maar deze raakte achter de zwarte pionnen verdwaald en ging verloren…
Eindstand dus 4-4 en Cees was onze held!