(Rens) – Promotie K1 wint van DD2, geholpen door vijf invallers wordt de gezamenlijke buit binnengehaald. Met deze 5-3 overwinning blijft er goed zicht op het kampioenschap. Leiderdorp 1 die Promotie dicht op de hielen zit, heeft vandaag belangrijke punten laten liggen. De uitslag en de stand.
Nico Peerdeman presenteert hieronder een kersvers verslag.
Promotie K2 verliest helaas in Amsterdam met 2½ – 5½. De uitslag en de stand.
(Nico Peerdeman) – Promotie 1 en de Big Five
Captain Henk was een geplaagd man. Hoe moest hij een presentabel team op de been brengen als hij op maar liefst 5 posities op zoek moest naar alternatieven? En dan ook nog tegen DD 2. De gedoodverfde nummer laatst uit de poule. Het zou toch niet gebeuren dat …..?
En zo begon de wedstrijd. Op basis van tussentijdse verwachtingen was het volgende op de borden te aanschouwen. Nico begon zoals gewoonlijk ambitieus maar zag al snel een remise weer aan de horizon verschijnen. Joost had een stelling met perspectief maar zijn slinkse tegenstander wierp complicaties op die Joost te machtig werden. Ben had een droomstelling die veranderde in een luchtkasteel. Ben had zich zijn hernieuwde debuut zeker anders voorgesteld. Rens speelde tegen de opkomende jeugd. In een rap tempo raakte Rens door zijn tijd heen. Om dan een lastig eindspel te houden was te veel gevraagd. Manuel was in een bunkerstelling terecht gekomen. Geen beweging was meer mogelijk, dus een half punt voor de moeite. Maurice kreeg een aangename drukstelling. Maar juist toen dat zich vertaalde in materieel gewin, kwam zijn tegenstander ineens weer tot leven. Deze Houdini-act werd zelfs zover doorgevoerd dat Maurice met lege handen achterbleef. En dan Paul. Zijn stijl getrouw investeerde hij iets. Maar ook hier bleken de consequenties allerminst duidelijk. Uiteindelijk kwam er pardoes een eindspel op het bord. En dat smaakte niet naar meer maar wel naar minder. Zijn vasthoudende tegenstander nam een helaas een flinke halve hap. Henk speelde op pole position. Maar was slecht weg. Al vrij snel had hij materiaalproblemen. Zelfs in een eindspel met vrije b-pion voor de tegenstander was er geen redden meer aan.
Kortom alles opgeteld een ontluisterende 1½ – 6½ nederlaag……
De oplettende lezer zal wellicht iets opgemerkt hebben over ‘tussentijdse verwachtingen’. En denkt dan bij zichzelf: dit kan toch niet waar zijn? En inderdaad (gelukkig) is hier sprake van pure fictie ontsproten aan een creatief brein. Hoe heeft het zover kunnen komen?
Tijdens de wedstrijd ontmoette uw verslaggever trouwe supporter Harrie. Jawel, hij is weer gesignaleerd! Net zoals wel meer leden de laatste tijd, die ineens vanuit het donker weer in het licht zijn gekomen. Op één of andere manier was Harrie op zoek naar een verslaggever. Hoe het zover heeft kunnen komen is me nu nog steeds een mysterie. Maar Harrie somde op dat ik een technische schrijver was en dat het ook anders moest kunnen. Tja accepteer dan de gevolgen dacht ik bijdehand. Kortom deze stijlbreuk qua verslaggeving is daarvan het gevolg! In hoeverre dit aan de verwachtingen beantwoordt is nog maar de vraag. Maar het is onomkeerbaar en mogelijke represailles neem ik voor lief.
Maar goed, los hiervan ben ik als waarnemer ter plaatse het lezerspubliek de objectieve waarheid verschuldigd. Dus…
Nico was ambitieus begonnen met zwart en toen zijn tegenstander een moment aarzelde kreeg hij een stelling waar wat in zat. Maar na een aarzeling van zijn kant koos hij eeuwige eieren (of beter gezegd) eeuwige schaaks voor zijn geld. Joost had inderdaad die veelbelovende stelling en ook was er dat speculatieve offer. Echter fictie en werkelijkheid kwamen helaas toch overeen. Joost moest de pijp aan Maarten geven. Hoewel Maarten er zelf niet was. Ben speelde vooral tegen zichzelf zo deelde hij mee en daarbij past een droomstelling. En alhoewel alle stuurlui aan wal het zeer rooskleurig voor Ben inzagen zat Ben in een ander universum. Er was enige opluchting (bij het publiek) toen de punten werden gedeeld. Rens leek inderdaad wat in de verdrukking tegen zijn jonge tegenstander. Maar hij leverde met beperkte tijd toch zetkwaliteit. Het halve punt werd door velen als morele winst voor Rens en het team gezien. Tussenstand 1½-2½.
En dan Manuel, hij had een Franse blokstelling op het bord gekregen. De neutrale lezer weet nu al dat dit geen fictie kan zijn. Heel veel paardenkrachten waren nodig om nog enige beweging tot stand te brengen. Het publiek werd op zijn wenken bediend toen Manuel een spectaculair offer te verwerken kreeg dat hij met een fijn (of is vilein een beter woord?) tussenzetje weerlegde. 2½-2½.
Maurice had de hele partij zijn tegenstander onder druk. Maar het was een ingewikkelde puzzel. Tegen een speler met de nodige ervaringsjaren op de teller. Als in een boksgevecht werden rake klappen uitgedeeld. Gelukkig werd ondanks stevige tijdnood de volgende ronde gehaald. Daar liet de murw gebeukte opponent onverwacht ineens zijn dekking zakken. 3½-2½.
Er is geen woord aan gelogen dat Paul iets investeerde. Als intuïtieve speler pur sang ging Paul, misschien tot verrassing van zijn fans, wel met een zeker beleid te werk. Is er een Paul 2.0 uit het coronatijdperk voortgekomen? In ieder geval bracht Paul à la Donner een ode aan de randpion. En rondde de zaak clean af. 4½-2½! En winst!
De fictie uit het begin ten aanzien van Henk bleek op niets gebaseerd. Henk was toch ‘in control’ vanuit zijn driver’s seat ondanks een pion minder. Hij loste vakkundig alle pionnen op de koningsvleugel op. En uit zijn bodylanguage bleek duidelijk dat er voor zijn tegenstander niets te halen viel. 5-3.
Concluderend: 1. hebben de 5 invallers met 2 winstpunten (Maurice en Manuel) en 3 remises (Rens, Nico en Ben) het meer dan verdienstelijk gedaan. Voor nu even de Big Five. 2. De kampioensaspiraties zijn niet fictief maar nog steeds levend. 3. En of schrijver dezes nog een herkansing gaat krijgen, de tijd zal het leren…..