
(Rens)- Maarten trad met zwart aan tegen een jeugdtalent, die gaandeweg het seizoen zich binnen het team een weg naar boven had gevreten, en nu op bord 1 tegen onze kopman mocht. Die zou hem een halt toe roepen met een Siciliaan, die hij al zo vaak speelde. Alleen wit kwam met afwijkende zetten, en al snel verdwaalde Maarten in het aanvalbos vol met valkuilen van zijn tegenstander, die geknipt bleek voor dit werk. 0-1 achter. Dirk was nog eerder klaar, hij was iets te schuitig geweest met zijn dierbare pionnen, en nadat alle muziek uit de stelling was getrokken door zijn tegenstander, ging hij een hopeloos eindspel in met verlies tot gevolg. 0-2. Stephan zag geen andere uitweg dan in een gesloten stelling met nog voldoende hout op het bord, remise te nemen, jammer. Zou de geïsoleerde vrijpion van Erwin voor voldoende gevaar kunnen zorgen om het zwart lastig te maken, of werd die juist zijn zwakte. Het leek erop dat dit in evenwicht was. Uiteindelijk ging het om andere zaken, Erwin altijd op zoek naar mat, was bezig een matnet te breien, maar de op papier sterkste speler van DD zat ook niet stil, en dreigde eveneens mat. Erwin koos terecht voor eeuwig schaak, remise.
Waar moesten de punten wel vandaan komen, ging het scenario wat zich een uur na de start al aftekende realiteit worden. Nou dat viel mee, Sebastiaan had de open lijnen voor zijn lopers, en de actievere stukken in het eindspel, de stukken van zijn tegenstander stonden ongecoördineerd. In een lopereindspel van ongelijke kleur, wist hij met zijn pionnen en koning nog genoeg gevaar te stichten, winst. Zelf lag ik met zwart na een inferieure opening regelmatig onder vuur, alhoewel er soms ook weer een plusje voor mij verscheen. Er zat veel dynamiek in de stelling waarvoor wit veel tijd uittrok, en dat werd fataal in de slotfase, een punt. En zo stond het 3-3 met John en Hans nog aan het werk. John die altijd vecht voor het team, had na een lange strijd een kwal ingepikt, dat moest lukken. Helaas vergaloppeerde hij zich verderop en het punt ging toch naar DD. We konden nu hooguit nog gelijk maken door winst van Hans. Hij had zich vanuit een mindere openingsfase terug geworsteld en misschien kon hij nu nog winnen met een pion meer in een paardeneindspel. Helaas bleek het paard van DD een dark horse, en moest hij in remise berusten. Jan Veldhuizen die de leiding had over de wedstrijd hield het wedstrijdformulier voor mijn neus, tekenen voor 3,5 – 4,5 verlies, ja er is geen andere optie, een extra biertje op onze nederlaag dat wel. De uitslag.
