‹

Spelen, denken en plezier maken — bij onze jeugdafdeling is iedereen welkom. Enthousiaste trainers begeleidenje kind van beginner tot clubspeler.

Jeugdschaak! Start vandaag!

Elke week coaching onder begeleiding van ervaren trainers. Van absolute beginner tot clubkampioen — we begeleiden je kind stap voor stap.

Meld je aan! Gratis proefles

Nog nooit een schaakstuk aangeraakt? Geen probleem. Onze cursus begint bij nul en brengt je in een paar weken op speelniveau.

Cursus schaak Begin vandaag!

Schuif aan voor een partij, een praatje en een ontspannen avond. Kom gewoon eens kijken — je bent van harte welkom.

Kom langs! Elke maandag

Speel competitie, verbeter je spel en ontmoet gelijkgestemden. De gezelligste schaakvereniging van Zoetermeer — kom het zelf ervaren.

Word lid nu! Probeer schaak

›

(RdV) – We hebben al diverse (ex-)clubgenoten op bezoek gehad in Wijk aan Zee. Gespot zijn Henk Alberts, Martin en Mildo van Staden, Ferdi Sieben, Bas van de Graaf en Max Kanbier.

Laatstgenoemde vond zijn bezoek wel een verslagje waard, en dat kunt U hieronder lezen. Dank Max!

NB: Dit item heet “Tata-journaal 13a” omdat er later vandaag ook nog een 13b volgt (en wellicht een 13c), dus: stay tuned!

Tata 2020, ronde 10: Van dieptepunt naar hoogtepunt – door Max Kanbier

Tata is een gigantisch toernooi met een geweldige allure, zo zal iedereen het altijd neerzetten. Voor de super-GM’s is dat ook wel zo. Carlsen en co ontbreekt het aan niks. Lekkere stoelen, ruime tafels, drankjes, hapjes, prima verblijfplaatsen en natuurlijk een prima financieel plaatje. Ik vind het echter voor de amateurs, ons dus, leuk om die schakers te zien maar eigenlijk maar een matig toernooi om aan deel te nemen. Altijd een krappe plek, vaak komt er wel iets van ziekte voorbij, slecht bereikbaar, soms weggestopt in een apart zaaltje, en de drukte. Daarnaast moet je daar zeker niet komen voor het geld. Het winnen van je groep levert een kleine winst op maar significant is het niet, het is zelfs zo erg dat je geen prijzenschema op de website kan vinden, alleen het inschrijfgeld…

De afgelopen jaren heb ik me dan ook altijd beperkt tot een of twee dagjes kijken. Meestal aan het begin van het toernooi op een rustige dag maar nu eens op de woensdag voor de laatste rustdag. De wedstrijden op het programma leken me zeer boeiend, het kwam uit met mijn studie en bovendien leek het of de spelers van Promotie eindelijk een beetje op gang zouden komen na een trage start.

Ik kon meerijden in de auto met Harrie en Rens, dat leidt natuurlijk tot veel geouwehoer. Zo is het hele aandelenpakket besproken, de interne competitie bij Promotie, de vorm van de dag, mijn opleiding, Tata vergeleken met andere schaaktoernooien en nog veel meer. Voor Rens was het blijkbaar zo vermakelijk dat hij misschien wat te snel reed. Die conclusie trekken we niet omdat we de meter gezien hebben of een boete verwachten maar omdat Harrie en Rens voor het eerst ruim op tijd waren! Dat werd daarna uiteraard gecompenseerd met een kop koffie tot half twee.

Rens speelt zijn wedstrijden dit jaar in hotel Het Hoge Duin. Een geografisch hoogtepunt maar een dieptepunt als je het hebt over sfeer en locatie. Het is een serieuze beklimming van ruim 5 minuten naar het hotel om daar naar een paar amateurs te kijken. De schakers die daar zitten vinden het zelf nog het ergste, zij spelen voor de sfeer van Tata maar krijgen een zaaltje boven een duin en mogen alles volgen via een tv zonder geluid. Nadat ik ben meegelopen met Rens om te zien hoe ze ver waren weggestopt binnen het hotel, snel terug naar de grote zaal.

Eenmaal in de zaal begon het rondje bij Frans die dicht bij de ingang zat. Hij leek goed uit de opening gekomen te zijn en mocht later in de partij heerlijk offeren. Eerst een loperoffer (dat een zet eerder ook al kon) en daarna zat er een niet gespeeld, maar heerlijk sadistisch, torenoffer in met een geforceerd mat. Frans durfde het niet aan maar wist met gezonde zetten gewoon een goede partij uit te spelen. Misschien wil Frans de partij nog wel eens publiceren. De offers zijn zeker de moeite waard en verder was het ook een strakke partij.
De volgende die ik zag was Jaap. Na een prima opening moet er ergens wat fout gegaan zijn want het toreneindspel met een pion minder dat ik aan het einde zag leek erg vervelend en waarschijnlijk al verloren. Helaas kon Jaap het ook niet redden.
Harrie heb ik als een van de weinigen nog kunnen zien spelen. Hij was zoals van tevoren aangekondigd binnen het uur klaar. Na een aantal zetten theorie haalde Harrie de zetten door elkaar en dat kostte helaas een toren. Kansloze nul en na het Hoge Duin het dieptepunt van de dag.
Dylan en Harrie zaten met de ruggen tegen elkaar. Dylan speelde gelukkig wel een wat langere partij. Het was echter een saaie ruilpartij en het zal mij verbazen als het ooit de remisemarge verlaten heeft.
Het rondje eindigde bij Rob. Hij speelde een redelijke partij zo bleek in de analyse. Richting het einde dacht hij een pion te winnen maar in werkelijkheid trucde hij zichzelf naar een heel slecht/verloren toreneindspel met een pion meer.

Gedurende de dag heb ik uitgebreid gekeken bij de ‘echte’ schakers. Magnus leek zeer eenvoudig te cruisen naar een overwinning tegen Kovalov, dezelfde Kovalov die een paar maanden eerder in Isle of Man nog bijna van hem won.
De overwinning van Caruana had veel meer spektakel. Firouzja maakte er een scherpe partij van door voor het Konings-Indisch te gaan met een spectaculair stukoffer. Het bleek daarna erg lastig voor zwart en Caruana wist daarna met goed spel, en een mooie aanval aan het einde, tot een vol punt te komen. Zeker een mooi hoogtepunt!

Toen iedereen klaar was vroegen Harrie en ik ons af waar Rens bleef. Die moest toch onderhand wel klaar zijn. Ik was immers al drie keer die heuvel op gelopen, was het niet altijd eens met Rens zijn keuzes (hij achteraf zelf ook niet), maar een duidelijke plus had hij zeker wel toen zijn tegenstander weigerde de logische zetten te doen. Toen we samen weer boven kwamen in het afgelegen zaaltje zagen we dat Rens inderdaad nog bezig was. Hij zat daar nog een eindspelletje uit te melken. Het gelijke loper eindspel met een pion meer en alle pionnen op de juiste kleur was voor Rens makkelijk te winnen. Toch wist de tegenstander er nog een ruim half uur over na te denken voordat hij opgaf. Het volle punt en de huidige tweede plaats van Rens mag dan ook zeker als hoogtepunt beoordeeld worden.

Zo zijn we toch vanuit een dieptepunt, een achterzaaltje in een hotel op een aantal minuten lopen van de heilige grond, naar een hoogtepunt gegaan. Overwinningen van Carlsen, Caruana, Frans en Rens zijn toch leuk om te zien. Ja jullie zien het goed, ik zet Frans en Rens in eenzelfde rijtje als de wereldkampioen en zijn laatste uitdager!

Lees eerst het verslag van Max Kanbier in Tata-journaal 13a!

(RdV) – Zoals gezegd, vandaag een rustdag. De laatste serie foto’s dateert alweer van twee jaar geleden (vorig jaar alleen de tekst “de foto’s zijn elk jaar ongeveer hetzelfde”), dus nu toch maar weer even de sfeer proeven. De meeste van onderstaande foto’s zijn gemaakt door Henk Alberts, aangevuld met wat plaatjes door Uw speler/verslaggever. Helaas ontbreekt Rens Minnema, en dat is verklaarbaar: hij speelt in de Tata-dependance in hotel Het Hoge Duin, en dat is een heel eind lopen… (zelf gaat hij met de auto!).

Update: Rens staat wel op een foto. Zoekplaatje!

De collega-deelnemers zijn wat karig met het doorgeven van interessante stellingen en/of partijen, maar wie weet komen die nog. Frans Martens had een “mooie zet” (zie het verslag van Max), maar na het thuis bestuderen van de partij besloot hij die toch maar niet in te zenden, jammer… Ik heb er zelf ook nog wel eentje, misschien komt die later nog aan bod (journaal 13c?).

Hoofdspeelzaal De Moriaan van buiten…	… en van binnen (lekker rustig, voor aanvang van de ronde)
wie zit waar?	en nu NA aanvang van de ronde
dit was duidelijk niet in het weekend	Tata heeft het moeilijk…
telefoons absoluut verboden	tegelijkertijd: het Wijk aan Zee Chess Festival
rechts	links
nog meer Chess Festival	is dit binnen of buiten? (en zoekplaatje: waar is Frans?)
niet te missen: Harrie	goed te zien: Dylan
moeilijk bereikbaar: Jaap	Frans nu beter zichtbaar
Rob op de plaats van Dirk (het balkon, lekker ruim!)	in de wandelgangen
het Vissershuys, de traditionele plek voor het gezamenlijke diner (dinsdagavond)	een overzicht
en nog eentje	Harrie met een inmiddels iets optimistischer blik
het bekende totaalplaatje vanaf het balkon	eindelijk opgegeven… (zie stelling!)

Lees eerst de Tata-journaals 13a en 13b!

(RdV) – Bij gebrek aan inzendingen van collega-Tatagangers ben ik “genoodzaakt” iets uit een eigen partij te laten zien, want op de rustdag hoort toch wel een partijfragment getoond te worden. In de zesde ronde had ik wit, en dit is de stelling na 24. Te1-e3, Td7-e7.

De vraag is of wit nu een pion kan winnen?

Het gaat (natuurlijk) om de zet 25. Lxg6+. Als zwart die loper met de koning slaat of een andere koningszet doet, dan slaat wit een toren (al dan niet met schaak); dus zwart moet wel 25. … hxg6 doen. Het lijkt dat wit zijn loper nu kwijt is zonder er iets voor terug te krijgen (behalve de geslagen pion), want er kunnen torens worden geruild op de d-lijn, of op de e-lijn, of op beide lijnen. Gelukkig heb je bij Tata (meestal) ruim de tijd, dus even goed kijken en er achter komen dat na de afruil 26. Txd8 Txe3 wit aan zet is en dus de loper op c8 kan slaan. Al met al dus toch pionwinst. Of niet? Na 26. Txd8 lijkt zwart zijn loper te kunnen redden met het tussenschaak 26. … Lf5+. Maar dan doet wit 27. Kd2 en is de witte toren op e3 gedekt en staat wit een kwaliteit plus een pion voor! Zwart kiest dus voor 26. … Txe3, waarna wit inderdaad 27. Txc8 doet en per saldo een pion gewonnen heeft. 

NB: Om met Niels van der Laan en Jeroen Woe te spreken: “Even tot hier!”. We laten hier buiten beschouwing dat daarna zwart enkele pionnen gaat winnen op de koningsvleugel (te beginnen met 27. … Te2+, en dat wit intussen een aantal van de zwarte pionnen op de dame­vleugel gaat slaan. Zoals het ging was het resterende eindspel (na heel veel zetten) gewonnen voor zwart (omdat zijn f- en g-pion samen opstoomden). Maar het antwoord op de vraag of wit hier een pion kon winnen is dus (kortzichtig): ja!

(RdV) – Let op Rens! Let niet op de anderen! Morgen een rustdag, met misschien wat (gebruikelijke) foto’s, deze keer gemaakt door onze “mee-eter” Henk Alberts.

Update: de score van Dylan klopte niet (5^e ronde, opgemerkt door Harrie), en is gecorrigeerd. En nog een observatie van Harrie: iedereen heeft ten minste één keer gewonnen!

(RdV) – Vandaag dan weer een wat positievere score: met z’n allen 4 uit 7 (leden: 4 uit 6).

(RdV) – Op de een of andere manier is dit niet “ons jaar”…

Op 15 januari stond hier de volgende “opgave” (uit de interne competitie: Arie Werksma – Paul van der Werve):

Stelling na 26. Dd3-e3; zwart speelt en wint.

En hierbij de oplossing:

26. … Pxf3!  27. gxf3 Txe4!  28. fxe4 Lxe4+  29. Dxe4 Txf1+  30. Txf1 Dxe4+ en zwart heeft een eenvoudig gewonnen eindspel na 31. Kg1 Dg4+  32. Kh1 h5. Hij combineert dreigingen tegen de ingesloten witte koning met het creëren van een gedekte vrijpion op de c-lijn. Stockfish geeft dan ook -3.

Arie speelde overigens 28. Dxe4, waarop volgde 28. … Lxe4  29. fxe4 h5  30. Td2 h4  31. Tde2 Tf4  32. Pd2 h3  33. Pf1 Txe4  0-1.

(RdV) – Alle leden van de 0 af (nu nog het ex-lid)…!

(RdV) – Wie schrijft die blijft…

(RdV) – De eerste ronde van de tienkampen. Al jaren een bekende zegswijze in Wijk aan Zee: “Tata is pas echt begonnen als de tienkampen zijn begonnen”.

Afwezigen (vergeleken met vorig jaar): Robby Kevlishvili, Ben Ahlers, Henk Noordhoek, Maurice Hettfleisch, Ed Eveleens, Dirk Brinkman (*), Joris Geene, Otto Boot (*), Bob Ameling.

(*) dit jaar verhuisd naar de vierkampen

Speeltempo: 1:40 p.p uur voor 40 zetten, daarna 40 minuten p.p., beide met een increment van 30 sec/zet.