-
Kaartspel met Robby
·
Cissy Caljé stuurde het volgende in:
Dit kaartspel is speciaal uitgebracht ter gelegenheid van de Nationale Sportweek 2017. Met natuurlijk Robby Kevlishvili en leuk dat mijn naam op de achterkant genoemd wordt.
Klik hier om het kaartspel te zien!
-
Aanvulling verslag P1
·
Een aanvulling op het verslag van Rens (zie vorige item), van Paul van der Werve:
Voor onze vaste correspondent Manuel is het schaakverslag een uitgelezen kans om mooie vileine columns te schrijven. Zijn vervanger Rens is duidelijk meer het type van de getalenteerde romanschrijver. Hoe dan ook: zeer lezenswaardig allemaal!
Rens spreekt zijn vertrouwen uit in mijn “killersmentaliteit”, waarvoor dank …. maar die ontbrak gisteren helaas ten enen male, zie onderstaand fragment.
Misschien komt het omdat ik me na het voorgaande dramatische jaar heb voorgenomen wat rustiger te spelen en me niet – in de woorden van Manuel – over te geven aan ‘agressieve fantasieën”.

Paul van der Werve – Olaf Ephraim, stelling na 23. … Lb7xPf3
Hier was ik eigenlijk van plan om het verrassende 24. Lb5 te spelen, omdat na 24. … Td8, 25. Lxd7 zwart niet op d7 terug kan slaan vanwege Tc8+ enzo met mat. Echter is het na 25. … Ld5 niet zoveel. De kleine kwaliteit offeren met 24. Pxe8 Lxe2 leek me in zo’n mooie stelling een onnodig risico, ik had me immers voorgenomen rustig te spelen! Dus toch maar 24. Lxf3 met een positioneel nog steeds gewonnen stelling die ik helaas liet verpieteren.
Maar wat een zelfverloochening! Natuurlijk is het kleine kwaliteitsoffer de zet:
24. Pxe8! Lxe2, 25. Tc8 (dreigt mat in één) en dan na 25. … Kf8 (ook Lf8 of Pf8 verliezen een stuk) het fraaie 26. Lg5! en dan bijvoorbeeld 26. … f6, 27. Lxh6 Lxh6, 28. Pxf6+ Ke7, 29. Pg8+ met stukwinst en simpel gewonnen eindspel.
Tsja …. misschien toch maar weer wat meer naar de Gullit in mijzelf gaan luisteren i.p.v. naar de risicomijdende Advocaat ….
Groet! Paul
-
Buddy de column van Theo Mooijman
·

De column van Theo heet “Buddy”.
Hier kunnen we natuurlijk niet meteen uit afleiden waar de column over gaat. Dan zit er maar één ding op: klik gauw hier !
-
P1: weer gelijk
·

Caissa 4 – Promotie 1: 4 – 4
Het verslag, deze keer van Rens Minnema:
Op de tweede verdieping van een multiculti-centrum spelen ze. Weggestopt in een soort klein klaslokaal. Op dezelfde gang spelen nog 3 teams van Caïssa. Ieder in een lokaal.
Ik zie Manuel als eerste. Manuel, mag die ook meedoen? Normaal is hij er wel maar dan als sigarenrokende portier aan de voordeur. Dit keer doet hij mee en dat zal iedereen weten. Hij heeft een trui van een agressief kleurtje aan waardoor hij lekker opvalt. Ook niet onbelangrijk: hij speelt een mooie levendige partij, waarin hij veel van zijn tijd investeert. Gek genoeg rookt hij tijdens de partij nooit een enkele sigaar, de partij is even belangrijker, je ziet dat hij wil winnen.
Wat er nog meer opvalt is de levensgevaarlijke opening die Ben met zijn tegenstander op het bord heeft getoverd. Vooral niet reageren op elkaars zetten maar initiatief houden. Natuurlijk kijkt Harrie hier de hele middag en ik vraag hoe hij de stelling evalueert. Ik moet weten hoe we ervoor staan en hierop is geen pijl te trekken. En belangrijker, snapt Ben het zelf nog, is hij aan het winnen? Regelmatig verlaat hij het bord om zichzelf een koffie in te schenken vanuit de thermoskan (of zit hier whisky in?) of een wandeling op de gang te maken, even ontladen, hij staat onder stroom.
Naast Ben zit Paul. Zijn telefoon ligt naast zijn bord zoals altijd. Is zijn opening nou wel of niet geslaagd. Beide stellingen hebben pro’s en cons. Geheel tegen zijn natuur biedt Paul dame-ruil aan, dit wordt aangenomen, als dat maar goed gaat. Zeker als daarna zijn belangrijke pionnen worden aangetast. Gelukkig blijven er veel tactische grappen in de stelling en dat zou Paul moeten helpen. Hij heeft het goed gezien, in het middenspel staat hij comfortabel. Zijn killersinstinct zal de rest wel doen.
Naast de tafel van de wedstrijdleider zit Henk. Met zwart goed uit de opening gekomen, maar in een droge stelling. Maar dat is niet erg. Dat is Henks’ cup-of-tea. Hij is vast in de Gibraltar-mood. Een piepkleine zwakte creëren en daar tot ’s avonds laat op gaan zitten tot de oppo bezwijkt. Maar wanneer laat die nu eens een steekje vallen, voorlopig niet. Henk gaat iets breien op de damevleugel, maar heeft er zelf geen vertrouwen in. Kan hij remise aanbieden? Nee nog niet want ik begreep dat we willen winnen. Henk vist nog een krentenbol uit zijn rugzak die de hele wereld over is geweest. Dan nog maar door. Ik heb vertrouwen in deze stelling die totaal gelijk is.
Er zijn een paar personen in dit team die zich enorm kunnen focussen. Tenminste voor het oog. Sipke is er 1 van. Muisstil zit hij op de stoel. Kijkend naar de stelling alsof hij diep verzonken in gedachten een lek in de relativiteitstheorie probeert te vinden. Alles staat zoals hij het graag wil, volgens zijn typisch goede opzet. Simpel gezegd, alle stukken op de 2e en 3e rij verscholen achter pionnen op de 3e en 4e rij. Alles mooi ontwikkeld en van daaruit de tegenstander terugduwen. Ik herken een Sipke-stelling direct. En het werkt. Alle goede velden zijn onder controle en op de damevleugel wordt een plus-pion gemaakt. Die moet het werk gaan afmaken.
Ook Joost is weer ingevlogen. In de vorige wedstrijd heeft hij een belangrijk punt gescoord. Hij is de man in vorm. Met zwart heeft hij nu al wat kleine voordeeltjes. Zijn favoriete loperpaar en een klein beetje druk op de koning van wit. En dit kan voor Joost genoeg zijn, langzaam uitbouwen nu. Zijn tegenstander heeft er moeite mee, zijn klok holt achteruit.
Maarten speelt tegen de gepensioneerde Bodicker. Echt een goede schaker. Die ik in Amsterdam in de eerste ronden een heel sterk toernooi heb zien spelen. Mensen met een veel hogere rating makkelijk van het bord schoof. In die vorm kan het een zware dobber worden. En dat wordt het. Maarten heeft het lastig. Er is niet direct iets aan de hand, maar het is gewoon niet lekker spelen. Bodicker speelt zijn natuurlijke zetten snel, zoals hij dit kan. En Maarten vindt zijn mojo niet. Het rolt er niet lekker uit, zoals hij later ook aangaf. Al snel kijkt hij tegen een enorme tijdsachterstand aan en is de stelling ongemakkelijk. Maar Maarten blijft gefocust zoals hij dit kan. Af en toe op zijn ene been zittend als Praggnanandhaa overziet hij de stelling graag van bovenaf. Aan zijn pokerface zie ik niet wat hij nu zelf van de stelling vindt. Nakamura kan er een voorbeeld aan nemen. Harrie heeft er alle vertrouwen in, Maarten is een super goede schaker.
Als laatste kijk ik bij Bernard. Waarom als laatste. Omdat ik net als hijzelf altijd vertrouwen heb in zijn stelling. Laat hem maar schuiven. Komt wel goed door de opening heen met wit, en gaat de voordeeltjes creëren. Ik wacht gewoon tot hij zelf zijn rondjes gaat lopen. Dan gaat het goed. Heeft hij vast van Peter Svidler, die ook graag een ommetje maakt als hij goed staat. Na 2 uur gaat Bernard zijn rondjes maken. Alhoewel hij nauwelijks uit de krappe plek in het hoekje vandaan kan komen. Rondjes langs het team, rondjes over de gang. Wat is er aan de hand. Hij heeft een pion gewonnen. Maar is het zo makkelijk, schijnbaar wel, hij zal het wel begrijpen.
Henk wil remise, waar zijn de tijden gebleven dat het hele team moest wachten tot Henk klaar was.
De stelling is potje. Ja dat zie ik ook, maar jij bent een specialist hierin. En we willen toch winnen. Ja, we willen winnen. Het kan nog niet. Ben verongelukt misschien, nog niet goed te overzien, en Sipke gaat verliezen. Te veel gefocust op de damevleugel komt de tegenstander ineens binnen dwars door het midden, met de dame en de toren. Mat is aanstaande. Sipke geeft op. Hij is er kapot van, hij stond zo lekker. Had ik maar dat paard geslagen, dan was het heel anders gelopen.Nee geen remises dus. Het beste voor het team schat ik zo in. We staan 1-0 achter en nog niet direct aanwijsbare winstpartijen. Ben staat een kwal achter nadat er van alles is afgeruild. Toch blijft hij vechten. En met succes. Zijn paard en doorgebroken pion lijken gevaarlijk. Voldoende comp?! Is dit genoeg voor remise, of kan hij zelfs nog winnen. Dat weten hij en Stockfish het best. Ineens is er remise overeengekomen. Toch goed met een kwal minder, maar zat er niet meer in Ben. Maar de spanning is groot, en schakers zijn eigenwijze mensen, zoals Ben zelf lachend zegt. Helemaal mee eens.
Maarten blijkt inderdaad een goede schaker. Hij heeft zich onder de druk van wit uitgeworsteld. En hoe, het lijkt nu of hij beter staat. Alleen die verrotte tijd, hij heeft nog 1 minuut, de tegenstander een half uur. Maar het speelt nu vrij makkelijk en er komt zo een half uur bij. Maarten heeft in een eindspel een vuist van pionnen in het centrum. Die lijken potentieel gevaarlijk. Toch heeft hij er zelf weinig vertrouwen in. Hij tekent voor de remise. Gezien de hele partij een mooi resultaat, gezien de slotstelling misschien te weinig. En gaat het team dan winnen, want dat willen we, geen idee. Maarten heeft geen tijd gehad om de andere partijen te bekijken, alle energie in eigen stelling gestoken, logisch. Maar daar is een teamleider voor, die overziet het geheel.
Ondertussen staan we wel 2-1 achter. En de teamwinst is nog niet zo duidelijk. Paul investeert veel tijd in een lekker eindspel. Een echte vechter, hij heeft een remise-aanbod afgeslagen. Goed zo, we hebben punten nodig. Enige tijd later overlegt hij of remise een goede keuze is. Nee in landsbelang nog niet. Oké maar doorspelen is niet zonder gevaar hè. Maakt niet uit, we willen winnen en je staat volgens mensen die er verstand van hebben best aardig. Ik kan rustig gaan roken beneden. De tijdscontroles zijn gehaald. Als ik terugkom heeft Paul tot remise besloten. Loper/paard-eindspel met pionnen op 2 flanken, Paul met paard. Levensgevaarlijk. Dat kun je ook verliezen. En een paar goede remises helpt hem weer in het zadel. Eerder had hij willen winnen, toen stond hij goed echt goed.
Ondertussen kijken we nog wel tegen een achterstand aan. Wie buigt die om. Joost natuurlijk.
Hij is bezig zijn tegenstander te verpulveren, die in tijdnood zijn stelling heeft zien veranderen in een ruïne. Hij scoort de gelijkmaker. Hij ontvangt de felicitaties en een schouderklop van Ben die hij morgen nog voelt. Goed gedaan, het geheime wapen.Gaan we winnen nu? Henk probeert niet in slaap te vallen in een pot-remise eindspel. Waarbij gezegd moet worden dat hij een soort schijnactiviteit heeft met een actieve toren, toch knap. En Bernard loopt zijn rondjes. De rest is voor hem techniek in een eindspel nu met 2 verbonden vrijpionnen meer. Dat gaat niet meer mis.
Manuel staat een stuk voor, tegen 2 pionnen. Maar onder constante druk in de stelling en op de klok.
Toch geven kenners aan dat het goed voor hem moet zijn. Maar weet je wat, als Manuel remise speelt, dan winnen we zeker. Een plan van het team, uitstekend plan. Manuel zit in de denktank. Even wachten tot hij een zet heeft gedaan. Dan loop ik naar hem toe, je mag remise aanbieden hoor. Dan winnen we. Maar Manuel wil door, remise is een teken van zwakte weet hij. Vervolgens kijk ik op het bord. Manuel heeft met zijn laatste zet een stuk terug geofferd. Om onder de druk uit te komen en het centrum van de tegenstander te slopen. Is dit wel goed. 3 zetten later geeft hij op. Dame c1 met dubbelschaak enzo. Dodelijk. We vragen ons af of hij niet te vrolijk is na het verlies. Moet dit niet vreselijk pijn doen, zoals hij zelf altijd zegt. Nee nu niet hij heeft gewoon goed gespeeld, gevochten en dan kan dit gebeuren al zeg ik het zelf.Ondertussen heeft Henk tot remise besloten. Ja, wie in deze stelling doorgaat die verliest nog. En verliezen dat willen we zeker niet. Kort daarna maakt Bernard de stand gelijk met een overwinning. Nooit in gevaar geweest, altijd aan de bal gebleven.
Ik merk dat het team op meer had gehoopt, het zat er ook zeker in. Na LSG nu weer gelijk tegen een team wat volgens rating te kloppen was. Maar goed gelijk spel biedt ook nog kansen. Ik heb gehoord dat je een kampioenschap in de eerste wedstrijden wel kan verliezen maar niet winnen. Maar dan moet er tegen de echte toppers, later in het seizoen, wel worden gewonnen.
’s Avonds thuis gooi ik de tv aan. Het Nederlands elftal speelt. Tegen Wit-Rusland. Gaan we na het EK ook niet naar het WK? Het lijkt erop. Onze concurrent Zweden heeft met 8-0 gewonnen. (Toepasselijk voor een extern team.) Wij moeten met grote cijfers winnen om in de volgende, laatste wedstrijd tegen Zweden nog kans te maken om te kwalificeren. Bij rust staan we 1-0 voor tegen BLR.
Gullit is bij de duckout in discussie met Advocaat. Hij lijkt te zeggen, Dick gooi er nu eens wat aanvallers bij. We moeten met grote cijfers winnen hè. Anders zijn we sowieso uit de race. Dick haalt zijn schouders op. Hij wil vooral niet verliezen, zo lijkt het. Pierre van Hooijdonk denkt er als analyticus hetzelfde over als Gullit. Het risicoprofiel moet worden bijgesteld, meer risico. Dan kun je ook verliezen. Ja dat kan, maar doe je het niet dan ben je zeker naar huis.
Om half 11 gooi ik de TV weer uit. 3-1. Wel gewonnen maar niet genoeg. 7-0 tegen Zweden, dat komt niet goed.Ik denk nog eens aan Promotie 1 en voel me even de Gullit van het schaken.
Gezien de stand nog alle mogelijkheden voor P1, dus op naar de overwinning met dit sterke elftal.
https://www.schaken.nl/competitie/knsbcompetitie/uitslagen-en-standen/standen
-
Promotie 5 pakt meteen koppositie in klasse 2a
·
Ook met een winst met 4½ – 3½ kun je in de eerste ronde op een (gedeelde) koppositie terecht komen. Omdat twee andere wedstrijden in 4-4 eindigden en een concurrent ook 4½ punt scoorde ontstond deze situatie. We speelden tegen RSC-Belgisch Park 2, degradant uit de 1e klasse.
Ze hadden op de 2 topborden sterke spelers, waartegen onze nieuwe aankopen Rudi en Stephan het knap lastig hadden. Sterker nog: ze gingen na veel strijd onderuit. Max zijn tegenstander kwam niet opdagen en dat leverde alvast een punt op, terwijl bij Frans sprake was van een plakremise. Martin leverde een puike prestatie door te winnen van een 1700 punter. Dan Rob, die volgens Frans het al tien keer had kunnen afmaken, maar hij wachtte op de mooiste combinatie (torenoffer).
Chris kreeg een aanval over zich heen, die niet te pareren viel. Pieter speelde een sterke partij (al zegt hij het zelf) en strafte een onnauwkeurigheid (blunder zou een objectieve kijker zeggen) van de tegenstander keurig af.
Pieter Hijma, teamleider
-
P3 en P5: verlies en winst
·

De externe uitslagen van gisteren:
Promotie 3 – Haeghe Ooievaar 1 : 3 – 5
Promotie 5 – RSC-Belgisch Park 2 : 4½ – 3½
-
Achteraf niet tevreden met remise tegen wereldtopper…
·
De partij Kohlweyer – Nigel Short was er één om snel te vergeten. Voor de spelers welteverstaan. Short had 1.., Kg8-f8?? gespeeld en bood remise aan. Wit ging daar snel op in. Remise tegen een wereldtopper is toch mooi!? En dus werd de vrede beklonken.
Maar… omstanders wezen hem op 2. Lc6!! waarna Te8 de controle over de 8e rij moet loslaten en de loper valt. Bijvoorbeeld 2..,Te6 3. Td8+ Ke7 4. Txc8 en wit blijft een stuk voor. Beter voor zwart zou zijn om dan maar de kwaliteit te offeren, maar dat verliest ook.
-
Schaken als oefening in handelen de column van Jan Willem Duijzer
·

De column van Jan Willem gaat over…schaken ! Lees hem gauw hier !
-
P2 begint met winst
·

Promotie 2 is het seizoen begonnen met een mooie overwinning op SHTV 2 (uit); het werd 3 – 5. In P2 debuteerde Bram Albertus, en hij scoorde meteen zijn eerste punt!
-
P6 begint met klein verlies
·

Promotie 6 heeft de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen met het kleinst mogelijke verschil verloren: uit tegen DSC 8 (2e klasse B) werd het 4½ – 3½. Diit werd helaas mede veroorzaakt doordat P6 met slechts 7 spelers aantrad; het lukte niet om een invaller te vinden…



