‹

Spelen, denken en plezier maken — bij onze jeugdafdeling is iedereen welkom. Enthousiaste trainers begeleidenje kind van beginner tot clubspeler.

Jeugdschaak! Start vandaag!

Elke week coaching onder begeleiding van ervaren trainers. Van absolute beginner tot clubkampioen — we begeleiden je kind stap voor stap.

Meld je aan! Gratis proefles

Nog nooit een schaakstuk aangeraakt? Geen probleem. Onze cursus begint bij nul en brengt je in een paar weken op speelniveau.

Cursus schaak Begin vandaag!

Schuif aan voor een partij, een praatje en een ontspannen avond. Kom gewoon eens kijken — je bent van harte welkom.

Kom langs! Elke maandag

Speel competitie, verbeter je spel en ontmoet gelijkgestemden. De gezelligste schaakvereniging van Zoetermeer — kom het zelf ervaren.

Word lid nu! Probeer schaak

›

(RdV) – De 4e ronde van de zeskamp:

Wat?? Nu al een volgende column? Is de webmaster (alweer!?) dronken?

De column van Theo heeft met de verkiezingen voor de deur zoveel actuele waarde dat we hem alvast plaatsen. Dus…wilt u leesplezier, klik dan gauw hier !

Schaakpartijen met analyses, schaakverhalen en een mooie jongedame (ze is al 18 geworden, want dit is een site voor nette mensen).
Wat wilt u dus nog meer? Dit vindt u alleen in de column van Hans!
Lees hem gauw op deze zonnige zondag. Klik hier !

(RdV) – De uitslagen van gisteren en vandaag:

vrijdag:      Scheve Toren 1 – Promotie 3:   6 – 2   (helaas: P3 is gedegradeerd)

zaterdag:   ASV 2 – Promotie 1:              3½ – 4½

 De stand aan kop in KNSB-klasse 3E:

Het P1-veslag van Manuel:

Er zijn van die dagen …

 … dat het muntje steeds de goede kant op valt. Vrijwel steeds dan. Dit was er zo een.

Paul kreeg niet de kans om achter het bord zijn door ons gevreesde ongebreidelde, fabeltastische agressie te etaleren en zat al na twintig zetten tegen een dode stelling aan te kijken. Wat zijn tegenstander en hem niet verhinderde nog twintig nutteloze zetten te doen. Nico investeerde (verloor?) een pion, maar kreeg compensatie en kon het ding terugwinnen. Ook hier een halfje.

Maar dan Joost. Met Wit werd hij geconfronteerd met de Fajarowicz-variant van het Boedapester gambiet. De tegenstander zal er op hebben gespeculeerd dat Joost het niet kende – geen hond speelt het immers meer – maar hij kwam bedrogen uit. Joost kwam beter te staan en toen de Arnhemmer iets fout deed – ik weet niet wat, want ik was eventjes buiten met vuur aan het spelen – mocht Joost na twintig zetjes het punt pakken.

Bij Noordhoek werd het geruisloos remise. Ik had niet de indruk dat het allemaal erg spannend was. Het volgende kwartje dat de goede kant op viel was bij Lourens. Hij kwam uiteindelijk terecht in een verloren pionneneindspel, maar zijn tegenstander deed vervolgens iets niet goed. Remise. Plus intense opluchting.

Nog steeds stond Promotie een punt voor. Maar de overgebleven heren hadden geen haast. Bernard kwam in het soort eindspel van P (Bernard) tegen L terecht dat door 99.5 van de 100 clubspelers wordt verloren. Bernard stond waarachtig fiks aangekrant, zoals dat heet. Maar hij hield buitengewoon fraai remise. Ik vind eigenlijk dat Bernard het eindspel op de website moet laten zien. Met uitleg voor het onderbondsrapaille. Ter lering!

Jan Willem stond in het middenspel goed, maar de tegenstander was druk in de weer met irritante dreiginkjes. Jan Willem gebruikte zijn tijd behoorlijk volledig. Gelukkig ook volledig goed en uiteindelijk kon hij de doodssteek uitdelen.

Dan Maarten. Niks aan het handje… tot er op het eind zand in het raderwerk kwam. Hier het enige muntje dat niet de goede kant op viel. Een smetje op een vreugdevolle middag.

Trouwens, waar waren de heren Rens en Harrie, onze team-mascottes? Dit kan niet, heren! Uw verslaggever heeft ook aanspraak nodig en willige slachtoffers om onderdanig naar zijn doctorale oreren te luisteren! Ik reken de volgende keer op U, schobbejakken!

De derde periode begint volgende week. Dan gaan we natuurlijk weer knallen, keihard genadeloos toeslaan.
Zoals wit deed in deze stelling. Zeer leerzaam: 1.Te8+ en zwart gaf meteen op.

Als hij met de dame op e8 slaat doet wit 2. Dxf6 mat.
En op 1.., Lxe8 volgt 2. Dg8 mat.

Je ziet dat in de diagramstelling de zwarte stukken optimaal staan, maar wel in een wankele positie. Een verstoring doet de zwarte stelling terstond ineenstorten…

Nog even terugkomend op de column van Theo van 27 februari. De tweede partij waar ik over sprak was Averbach – Kotov uit het Kandidatentoernooi te Zürich 1953.
Zwart zag een prachtige combinatie: Met 1…, Dxh3+ 2. Kxh3 Th6+ 3. Kg4 werd de witte koning naar voren gelokt.
Zwart won deze historische partij. U kende hem toch al?

Namens trotse vader Dingeman het volgende bericht:

Op vrijdag 3 maart is ex-Promotielid Pauline van Nies gepromoveerd aan de TU Delft met haar dissertatie getiteld Virus-inspired DNA replication coupled with gene expression in a minimal cell framework.

In de Nederlandse samenvatting van het proefschrift kunnen we lezen waaraan Pauline, als vervolg op haar studie Technische Natuurkunde, onderzoek heeft gedaan in het Bionanoscience Lab aan de TU Delft:

Dit proefschrift draagt bij aan het minimale cel project door een beter kwantitatief begrip
te krijgen van de transcriptie en translatie processen die plaatsvinden in het minimaal genexpressie
systeem, en door het definiëren en bestuderen van de DNA replicatie module.

Het leven op aarde is meer dan drie miljard jaar geleden ontstaan, en vandaag de dag
kunnen wij, als mens, genieten van de enorme variatie en bewonderenswaardige complexiteit
van al het leven om ons heen. De vraag: Hoe is het leven ontstaan? is daarom
ook altijd een fascinerende vraag geweest voor de mensheid die genoeg ruimte laat voor
onze fantasie en diepe overpeinzingen. Deze vraag kan opgesplitst worden in twee delen:
het eerste deel gaat over de specifieke omgeving en moleculen die betrokken waren
bij de belangrijke transitie van niet-levend naar levend materiaal, ofwel, wanneer en
hoe werd scheikunde opeens biologie? Het tweede deel is natuurlijk gerelateerd aan de
vraag: Wat is leven? In de wetenschappelijke literatuur zijn veel verschillende antwoorden
op die vraag te vinden en definities van ’leven’ verschillen van persoon tot persoon.

Een enigszins andere maar gerelateerde vraag is naar voren gekomen uit het onderzoek
naar het ontstaan van het leven: Hoe zou een cel eruit zien die alleen het minimale aantal
benodigde componenten heeft om de basisfuncties van het cellulaire leven uit te kunnen
voeren? In deze vraag is cellulair leven gedefinieerd als het vermogen van een cel om in
haar eigen levensbehoeften en onderhoud te kunnen voorzien; een cel die kan reproduceren
en vatbaar is voor evolutie. De zoektocht naar zo een cel zal op den duur een
antwoord kunnen geven op de vraag in hoeverre de complexiteit van moderne cellen gereduceerd
kan worden, oftewel, het zal leiden tot de constructie van een minimale cel.
De constructie van deze elementaire cel zal ons fundamentele inzichten kunnen geven
over de basisprincipes van het leven en hoe deze samenwerken in de totstandkoming
van een cel.

Pauline, namens je ex-clubgenoten van harte gefeliciteerd!

(Rudi Matai)

In mijn commentaar bij de column van Theo van maandag had ik het over de zet 1.., Dh3 waarna het goudstukken regende op het bord. Ik bedoel natuurlijk 1…, Dg3!!

Die zet werd gespeeld in de diagramstelling. Het was de partij Stefan Levitsky – Frank Marshall, gespeeld tijdens het 18^e DSB (Deutsche Schach Bund) Congres van 1912.

Men zegt dat de toeschouwers zo verrukt waren over de zet 1..,Dc3-g3!! (dreigt mat op h2) dat zij goudstukken over het bord strooiden. Terecht, want kijk maar eens wat er aan de hand is: de dame kan door twee pionnen worden geslagen en ook door de witte dame.
Bekijk de mooie varianten die ontstaan na elk van de drie witte slagzetten. 

Urenlang zitten wij wekelijks over het bord gebogen, piekerend op zoek naar die ene zet die ons voor eeuwig beroemd zal maken. U weet wel, zoiets als 1..,Dh3 waarna het goudstukken regende op het bord.

Of 1…,Dxh3+ uit het Kandidatentoernooi van Zürich, met ondekbaar mat.

We zijn de hele avond op een soort speurtocht. Laat daar nu net de column van Theo over gaan. Lees deze hier !