Een aanvulling op het verslag van Rens (zie vorige item), van Paul van der Werve:
Voor onze vaste correspondent Manuel is het schaakverslag een uitgelezen kans om mooie vileine columns te schrijven. Zijn vervanger Rens is duidelijk meer het type van de getalenteerde romanschrijver. Hoe dan ook: zeer lezenswaardig allemaal!
Rens spreekt zijn vertrouwen uit in mijn “killersmentaliteit”, waarvoor dank …. maar die ontbrak gisteren helaas ten enen male, zie onderstaand fragment.
Misschien komt het omdat ik me na het voorgaande dramatische jaar heb voorgenomen wat rustiger te spelen en me niet – in de woorden van Manuel – over te geven aan ‘agressieve fantasieën”.
Paul van der Werve – Olaf Ephraim, stelling na 23. … Lb7xPf3
Hier was ik eigenlijk van plan om het verrassende 24. Lb5 te spelen, omdat na 24. … Td8, 25. Lxd7 zwart niet op d7 terug kan slaan vanwege Tc8+ enzo met mat. Echter is het na 25. … Ld5 niet zoveel. De kleine kwaliteit offeren met 24. Pxe8 Lxe2 leek me in zo’n mooie stelling een onnodig risico, ik had me immers voorgenomen rustig te spelen! Dus toch maar 24. Lxf3 met een positioneel nog steeds gewonnen stelling die ik helaas liet verpieteren.
Maar wat een zelfverloochening! Natuurlijk is het kleine kwaliteitsoffer de zet:
24. Pxe8! Lxe2, 25. Tc8 (dreigt mat in één) en dan na 25. … Kf8 (ook Lf8 of Pf8 verliezen een stuk) het fraaie 26. Lg5! en dan bijvoorbeeld 26. … f6, 27. Lxh6 Lxh6, 28. Pxf6+ Ke7, 29. Pg8+ met stukwinst en simpel gewonnen eindspel.
Tsja …. misschien toch maar weer wat meer naar de Gullit in mijzelf gaan luisteren i.p.v. naar de risicomijdende Advocaat ….
Groet! Paul