Ik ben een trouwe bezoeker van de website van Promotie. Uiteraard om het aantal aanklikken op de columns op de gewenste hoeveelheid te houden. Meestal valt het oog dan ook op iets anders en, zo viel mij een uithangbord op in de vorm van een schaakbord. “Hotel Het Schaak” stond er op. Op zo’n moment draait mijn fantasie gelijk op volle toeren. Ik zie een oprijlaan met in plaats van leeuwen, paarden op de zuilen aan weerszijden van de ingang. De obers worden lopers genoemd en werken bij voorkeur als paar. De bedienende meisjes dragen eenduidige witte of zwarte kleding en worden teder ‘pionnekes’ genoemd. Schaakborden fungeren als dienbladen en men drinkt bier uit grote mokken van aardewerk, in de vorm van een toren. De huiskatten, een witte en een zwarte, luisteren naar de namen Pat en Mat. In de gangen ligt slijtvast linoleum van witte en zwarte vlakken. Alle klokken zijn schaakklokken en bij de bar liggen notatiebiljetten om de bestellingen op te schrijven. Op alle kamers staat een eenvoudig schaakspel (dure worden door de gasten meegenomen) en in plaats van de gebruikelijke TV kanalen voor volwassenen is er een eigen schaakkanaal voor degene die de slaap niet kan vatten. De parkeerplaatsen zijn allen overzichtelijk genummerd van A1 t/m H8. De kamers hebben niet alleen een nummer, maar ook een naam. Allen zijn genoemd naar een grootmeester, wiens portret aan de muur hangt. Een schaakboek van de hand van, of over deze grootmeester ligt naast de bijbel op het bureau. Voor de avontuurlijke gasten is er de mogelijkheid de kamer via een ladder te verlaten, zodat het lijkt alsof zij hun partner hebben geschaakt. Bij de balie wordt u niet alleen naar uw naam gevraagd, maar ook naar uw ELO rating. Dat vergemakkelijkt de tafelschikking. Men kan daarmee de privacy van de hoge ratinghouders enigszins beschermen tegen opdringerige laaggeplaatsten. De vrouwelijke manager wordt “dame”genoemd en draagt immer een adembenemend zwart/witte creatie. Een koning is er niet; de klant is koning. De ontwerper van de menukaart trekt ook alle registers open: Elk gerecht is genoemd naar een openingsvariant, in het Frans natuurlijk. “Zo dol als in mijn fantasie” zal het wel niet wezen, mompel ik in mij zelve, terwijl ik de website aanklik. Ik kom digitaal in een doodgewoon hotel/restaurant terecht, met als enige relatie een vispotje genaamd ‘het schaak’. Dat adres hoef ik dus niet te onthouden. Alleen voor een uithangbord kom ik niet. En trouwens: ik lust geen vis.
