FAQs: Andorra la Vella 2002
FAQs: Andorra la Vella 2002
Net als voorgaande jaren nam een delegatie van Promotie deze zomer weer deel aan een internationaal schaaktoernooi. Ons worden altijd vragen gesteld daarover. Om u voor te zijn zijn hierbij de tien meest gestelde vragen daarover verzameld.
Waar? Was dat de vorige jaren in Dresden, Liechtenstein, Velden of Balatonberenj, ditmaal was dat in Andorra. U weet wel, die andere ministaat van Europa, in de Pyreneëen, belastingparadijs tussen Frankrijk en Spanje.
Wie? Allereerst natuurlijk Bernard Bannink. Bij zijn binnenkomst sidderde de internationale gemeenschap daar. Wat was dat ook alweer met die Uhlmann, ooit? Vervolgens Ben Ahlers. Bij het begin alleen maar indrukwekkend vooral door zijn lengte, maar men leerde hem gaandeweg wel kennen. Hans Meijer! In diepzinnigheid alleen overtroffen door de allerbesten. Willem Broekman! Al een IM verslagen, in zijn eigen stellingen levensgevaarlijk. Henk Noordhoek! Een extra regiment wedstrijdleiders werd uit het naburige Barcelona opgetrommeld. Manuel Nepveu! De boeken over de Franse ruilvariant waren in mum van tijd uitverkocht. Gerhard Eggink! Wie?
Hoe? Per vliegtuig en huurauto, in een pension in het hart van Andorra la Vella, de "hoofdstad" van dit landje. Qua inwoners heeft het wel wat weg van Pijnacker, qua drukte wel wat van Parijs. De terugweg werd gecombineerd met een dagje Barcelona. Columbus wees ons de weg.
Sterk? Het was een sterk toernooi, tussen de ongeveer 160 deelnemers waren ongeveer 10 grootmeesters en vele, vele meesters waarin wij over het algemeen onze meerderen moesten erkennen. Winnaar werd uiteindelijk Lev Psachis, ooit (samen met Garri Kasparov) kampioen van de Sovjet-Unie.
Que? Ons Spaans is niet geweldig. Verder dan Que, Si, Non en Cerbeza kwamen we niet echt. Gelukkig was Hans er bij, die spreekt het vloeiend. Al was hij op de beslissende momenten vaak even weg…
Weer? Prachtig. Hoewel we bij onze tochten in de vrije tijd ook nog (eeuwige) sneeuw tegen zijn gekomen was het vooral warm. Meestal kon je lekker buiten zitten eten. En zowel kleine buitjes als stevige hagelbuien dreven (die hadden we ook) meestal snel over. Dan moet je alleen niet in een tent zitten….
Omgeving? Prachtig. Andorra ligt in de Pyreneëen en dat kan je goed merken. Kronkelende wegen, kabelbanen, steile weggetjes om te rijden en te lopen, prachtige dalen en natuur. Lopend de berg op is prachtig, vereist alleen wel durf, een goede conditie en een goede gesteldheid, maar is zeer de moeite waard. Bovenin zijn trekkerstenten waar je kan eventueel kan overnachten, maar dat hadden wij niet nodig. Met de auto en/of met de kabelbaan kom je echter ook bijna overal, en dat heeft als bijkomend voordeel wel dat je nog eens een cafeetje treft bovenaan..
Eten en drinken? Ja. Lekker en veel. Paella, ook andere gerechten, maar vooral paella. Aanrader! Bier, wijn, likeur, ze hebben verder ook alles (in de winkels zelfs belastingvrij!). Ik ben nog bezig het er weer af te trainen.
En? De resultaten waren redelijk. De magische 50% werd net niet gehaald (31 uit 63), maar er werden goede resultaten geboekt, mooie overwinningen geboekt en er was zelfs een prijs voor Ben. Ben haalde het beste resultaat (5½ uit 9), Bernard haalde er 5, Hans en Willem 4½, Henk en Manuel 4. De ander haalde 3½. Er werden geen kleine meisjes huilend tot tranen gebracht of spelers "weggeschaakt". Er waren zelfs geen rellen!
Mooiste Herinneringen? Een prachtige overwinning in de 6e ronde (helaas is de helft van de partij in het toilet terecht gekomen, maar de andere helft is gelukkig bewaard gebleven voor het nageslacht). Het niet opengaan van de tankdop van de huurauto op de terugweg. De paella op het plein. Het uitzicht vanaf de waterval. De conditie van diverse heren. "Volgens mij kunnen we zo verder", "NEE, WE GAAN TERUG!". De telefooncel waaruit ik naar mijn vriendin kon bellen. Het analyseren met z’n allen. Het missen van de analyse met Manuel. De koffie bij het ontbijt. Telefoon: "Wij zijn bijna bij de startplaats van de wandeling, waar zijn jullie?", "Eh, wij rijden net bij het hotel vandaan, X leest weer eens kaart…". En tot slot natuurlijk hét hoogtepunt: de drilboren van het slopen van het hotel aan de overkant die om 7.00 uur begonnen.
Volgend jaar gaan we weer!
Gerhard Eggink