Op donderdag 17 november moesten zowel P3 als P5 een uitwedstrijd tegen DD spelen, respectievelijk tegen DD3 en DD6. Dat betekende weer eens een bezoek aan het “Nationale Schaakgebouw” in Den Haag (hetgeen grootser klinkt dan het is…). Om 19:40 uur (dus netjes op tijd voor een wedstrijd die om kwart voor acht begint) reed ik de Haagse van Speijkstraat in, nadat TomTom mij feilloos door de ingewikkelde stadswijk met allerlei onhandig eenrichtingverkeer had geloodst. Tot mijn grote verbazing waren er in de straat nog diverse parkeerplaatsen beschikbaar, hetgeen bij eerdere bezoeken aan DD nog nooit het geval was geweest (evenmin als bij andere Haagse clubs…). Al gauw bleek de reden hiervoor: de gemeente Den Haag had onlangs bedacht dat er meer geld aan betaald parkeren is te verdienen als je de periode waarin betaald moet worden langer maakt! Voorheen was dat tot 9 uur ’s avonds, maar nu was het tot 24 uur! Gevolg: vrije plaatsen genoeg, dus misschien werkt het ook wel averechts. In plaats van de verwachte 1 à 2 Euro waren de kosten voor een avondje schaken nu dus een Euro of 7! Omdat ik daar niet op had gerekend bevatte mijn portemonnee niet voldoende munten om de parkeerautomaat (en -controleurs) tevreden te stellen. 1 Euro er in gooien en later bijvullen? Leek me geen optie, want als je midden in een partij zit wil je dat gemakkelijk vergeten, en de wekker van mijn mobiel instellen leek ook geen goed idee, omdat ik (desnoods) wel wilde verliezen, maar niet door een reglementaire nul!
Natuurlijk kon geen enkele voorbijganger een briefje van 20 wisselen, maar er was er wel eentje die een tip had: probeer het eens bij de snackbar verderop. Ik dus naar die snackbar, maar de aldaar aanwezige fritesbakker wenste geen papiergeld voor munten te wisselen, “want die heb ik zelf nodig”. Wel wilde hij één briefje van 20 wisselen in twee van 10. Schoot lekker op… (en inmiddels was het 10 voor acht). Bij de tramhaltes om de hoek stonden ook nog wat mensen, maar ook die konden niet wisselen, evenmin als iemand die wel munten had maar net zijn eigen auto had geparkeerd en die munten daarvoor nodig had. En ook in een winkel die nog open was wilde men het aanwezige muntgeld niet kwijt.
Toen ik ten einde raad (het was nu 5 voor 8) bijna besloot om dan maar een bekeuring te riskeren kreeg ik een briljante ingeving: ik ging terug naar de snackbar en vroeg wat het goedkoopste artikel was. Dat bleek een Snickers-reep van 1 Euro te zijn, die ik prompt aanschafte en betaalde met een tientje, en jawel: ik kreeg 9 Euro aan muntgeld terug! Problem solved, parkeerkaartje gekocht, en nog net voor 8 uur achter het bord.
Mijn tegenstander (“oppo” in van Zetten-taal) heette mij welkom met de woorden “Zo, bent U toch nog gekomen”, en siste vervolgens “ssst” in de richting van wat luidruchtige clubgenoten. Het zou niet de laatste keer zijn dat hij zo siste. Ik kreeg koffie van de huismeester van het Nationaal Schaakgebouw en deed mijn eerste zet. Het viel mij op dat de DD-spelers een koekje bij hun koffie kregen, en de bezoekers niet. Dit deed mij denken aan het feit dat bij sommige voetbalclubs de bezoekende club een minder fraaie kleedkamer krijgt toegewezen dan de thuisclub. Kwestie van intimidatie…
Mijn tegenstander (die ruim 100 Elo-punten meer had dan ik) overliep mij in de opening, maar ik slaagde erin allerlei vroegtijdig onheil af te weren en op enig moment middels f7-f5 tegenkansen te creëren. Hierna kwam ik steeds beter te staan, al moest ik mij nog wel tegen diverse dreigingen verdedigen. Mijn tegenstander (van het type “ik bestel koffie maar ik bied U niets aan”) bleef aan de lopende band “ssst” sissen tegen niemand in het bijzonder, steeds gevolgd door een half-luid gemompeld “houd nou verdomme eens je bek”. Het geluid in de zaal was beslist niet hinderlijker dan bij de gemiddelde wedstrijd, en in feite was zijn gesis het enige waar ik echt last van had. Ik vond dat de wedstrijdleider daar maar eens iets aan moest doen, maar omdat ik te laat was begonnen had ik de openingsspeech gemist en wist dus niet wie de WL was, maar desgevraagd wees mijn teamleider Harry Breuker mij de WL aan. Ik erop af. “Bent U de wedstrijdleider?” was mijn aan duidelijkheid niets te wensen over latende vraag. Het antwoord was: “Eh…, tja, wat zal ik zeggen, nou ja, eh…, ja, dat zou je kunnen zeggen, ja ik denk wel dat ik dat ben”. Ik vertelde deze kennelijke WL-met-tegenzin dat ik last had van het herhaaldelijke gesis van mijn tegenstander, en kreeg als onthutsend antwoord dat ik waarschijnlijk harder praatte dan ik dacht??? Nadat ik een en ander nogmaals had uitgelegd keek ik hem vragend aan. Totaal geen reactie. Ik probeerde het met “Het is toch Uw taak als wedstrijdleider om hier wat aan te doen?” De man antwoordde iets als “Ja dat is inderdaad zo”, en ging vervolgens weer bij DD3-P3 kijken….. Waarna ik het opgaf, en mijn energie verder maar aan mijn partij besteedde.
|
Middels het offer 33. … Lxf3 (zie diagram) wist ik die partij uiteindelijk (na nog heel wat zetten) te winnen, en daarbij zelfs de enige speler van P5 te zijn die een vol punt incasseerde. Toen het enige tijd later 3½-3½ stond nam onze 1e bord-speler Rudi Matai de hem aangeboden remise (en dus 4-4) helaas niet aan, maar ging voor de winst en verloor (dus?). 4½-3½ voor DD. Maar ik had tenminste van mijn irritante tegenstander gewonnen! |
|
Overigens verloor reisgenoot P3 naast ons ook met 4½-3½, ondanks overwinningen van Manuel en invaller Mildo.
Bij het afrekenen van de koffie vertelde de huismeester mij nog dat ik hem zo bekend voorkwam, maar dat hij niet wist waarvan hij mij kende. Ik zei dat ik daar wel vaker was geweest, dus dat hij zich mij misschien daarvan herinnerde, maar dat dacht hij niet. Toen ik vertelde dat ik in Hazerswoude woonde zei hij “oh dan is dat het, ik heb een kennis die daar ergens in de buurt woont”. Logisch, dat zal het dan wel geweest zijn…
Nadat Carthago verwoest was (terminologie van Henk Alberts) en nadat zwart 33. … Lxf3 gespeeld had, ging de partij overigens als volgt verder:
34. Td8+ Kh7, 35. gxf3 Tf4, 36. Kh1 Txf3, 37. Nf2 Df5, 38. Dc4 Txf2, 39. Dg8+ Kg6,
40. De8+ Df7, 41. Dc6+ Kh5, 42. De8 Dxe8, 43. Txe8 Txb2, 44. Te7 Txa2, 45. Txc7 e4,
46. Te7 Tgg2, 47. Te5+ Kg4, 48. Txe4+ Kf3, 49. Th4 c4, 50. Tf1+ Taf2, 51. Te1 a5,
52. Th3+ Kg4, 53. Tee3 Tc2
|
|
En zo ging het heel snel: 54. Te4+ ?? Kxh3, “Mat” zei de witspeler, gevolgd door “oh nee, geen mat”. 55. … Kxh4, 56. h3 Tgd2 0-1 [56. … Kg3 kon ook, maar: 56. … Kxh3 pat!] |
