Vrijdag 13 februari. Het blonde winkelmeisje weigert in te gaan op de uitnodiging van haar getrouwde minnaar. Hij heeft als verrassing een weekeinde Spanje geboekt, maar zij durft niet. Op vrijdag de 13e vliegen? Dat nooit. Deze scène komt uit Coronationstreet, de langstlopende serie uit de historie van de Europese televisie en dankzij een schotelantenne voor ons, anglofielen, op ITV1 te volgen. In het echte leven gaan wij natuurlijk wel op reis op vrijdag de 13e. Om bij elkaar te zitten waren we op het balkon aangewezen. Het was als altijd druk op het station Assen en de trein was helaas één bak korter dan zou moeten. Dat bij elkaar zitten heeft ook een praktische reden: de rugtassen zijn zo efficiënt mogelijk ingedeeld en derhalve hebben wij niet een “eigen” rugtas. Tijdens de reis werden de passagiers over de intercom voorbereid op komend reisleed: er was een stremming bij Nunspeet. De conducteurs en in het bijzonder hun zakcomputer werden op slag hun geld waard. Ieder kreeg desgewenst een omreisadvies. Via Deventer en dan Nijmegen overstappen op de Maaslijn naar Roermond voor ons. Voor de overgrote meerderheid werd het via Deventer reizen en daar overstappen op de trein naar Amersfoort. Er kunnen met flink proppen heel veel mensen in een treinstel: iedereen kon mee. Het stukje enkel spoor tussen Olst en Deventer bracht hen, die naar het westen wilden reizen een nieuwe tegenslag. Een lege trein kreeg voorrang en daardoor miste men de aansluiting. De vertraging voor hen liep al op tot 1 uur. Inmiddels was er ook een seinstoring in Geldermalsen, die een halve dag het treinverkeer zou hinderen. Op onze terugweg was die storing net opgeheven, doch er is meer mogelijk op het gebied van vertraging. Bij Houten raakte ons treinstel defect, Het viel mee. Na een minuutje of twintig was de boel weer los en geraakten wij in Utrecht. Aldaar was het echt feest. Zo’n beetje alle treinen waren vertraagd en door perronwijzigingen zeulden zij voor wie de voorjaarsvakantie was begonnen, hun koffers de trappen op en af. Er werd ook nog eens brand gemeld nabij de spoorbaan in Alphen. Treinverkeer aldaar onmogelijk. De trein Den Haag-Groningen had bijna een half uur vertraging en door de 1 uurs dienst in de avonduren op het traject Groningen-Zuidbroek cumuleert dat tot een uur. Twaalf uur reizen voor een bezoekje aan vrienden. Wij kijken er niet meer van op. Ik was een dag eerder al begonnen aan een boek. De Einstein code van Adam Fawer. Het boek zit vol met feiten en beschouwingen over kansberekening, waarschijnlijkheidsleer, kwantumfysica en psychologie. Het is een thriller met heel veel excessief geweld. Het is allemaal vernuftig in elkaar geweven. Thuis had ik bladzijde 85 al gelezen. De hoofdrolspeler herinnert zich wat zijn vader over het schaakspel zei. “Elk stuk heeft zijn eigen functie. Sommige zijn goed in het begin, andere aan het einde van het spel. Maar om te winnen heb je ze allemaal nodig. En net als in het echte leven is er geen tussenstand. Je kan achter staan en toch nog winnen. Dat is de schoonheid van schaken, je kan terugkomen. Je moet er gewoon voor zorgen dat je alles ziet wat er op het bord gebeurt”. We zijn al bijna in Groningen als ik op bladzijde 352 lees over de tweelingbroer van de hoofdrolspeler: “Zijn probleem was dat hij in plaats van één werkelijkheid er diverse tegelijk zag, die in zijn hoofd rondspookten als beelden in een spiegelkabinet. Hij wist nu dat de genezing van zijn broer niet in de biochemie lag, maar in kennis, meditatie en schaken(!). Het was het perfecte spel voor zijn broer om te leren zich op het heden te concentreren omdat het doel was de toekomstige zetten te doorzien,waarbij echter ook de noodzaak aanwezig is om een ultieme kennis te hebben van het hier en nu”. In het boek is het vermogen om door middel van kansberekening de verwachte toekomst te zien en die dan te beïnvloeden een rode draad. Een minuscule wijziging in de verwachte loop van de gebeurtenissen kan leiden tot volledig ander uitkomsten. Het verschil maken tussen leven en dood. Op vrijdag de 13e februari las ik het boek. Een minuscule wijziging in de verwachte loop der gebeurtenissen……..Ons werd medegedeeld dat er te Nunspeet een auto onder de trein was gekomen.
