Soms doe je een zet, en de tegenstander doet wat je had verwacht, maar achter die zet gaat een bijbedoeling schuil die je niet had gezien. Je vervolgt met wat je van plan was en dan komt de geniepige zet van de tegenstander en je kunt opgeven.
Zo gebeurde het ook in het Siegeman toernooi in Malmö (Zweden).
In de partij Blomqvist – Smith speelde wit vanuit de diagramstelling 1. cxd5 (altijd goed toch deze zet?), en er volgde natuurlijk 1…, exd5. Wit speelde nietsvermoedend 2. La3 ?? en toen bleek na 2.., Ld7! dat zwarts zet 1…, exd5 de diagonaal h3-c8 voor de Lg4 had geopend.
De witte dame heeft geen velden, en na 3. Pb5 a6 4. Lxc5 Lxb5 5. Da3 had wit wel de dame gered maar ten koste van een paard. Zwart won.