(Mark Engelsman)- In de zesde ronde van de zomercompetitie 2022 werd ik met wit gekoppeld aan Rob de Vries. In deze partij een situatie die ik nog nooit had meegemaakt; op het moment dat Rob, na mijn aanval, objectief beter stond, gaf hij op. Hoe heeft dat zo kunnen komen? Lees snel verder en vind het uit!
Al met al was het een heerlijk foutenfestijn (wit en zwart begingen respectievelijk 5 en 5 onnauwkeurigheden, 2 en 6 fouten en 3 en 1 blunders). De grote winnaar was de neutrale toeschouwer en in het schaak geldt dezelfde regel als in de voetballerij: kwalitatief hoogstaand spel is zeker geen vereiste voor een hoge amusentswaarde (het tegenovergestelde is vaker waar). Niets zo mooi als een strijd vol fouten, blunders en spektakel. Rob, bedankt voor de leuke partij!
Disclaimer: voor de schriftgeleerden onder ons zal er weinig uit deze analyse te halen zijn, maar als fanatiek en fervent lezer (en fan) van de website vond ik dat ook wel eens wat bij mocht dragen.