Op de laatste dag van september moest het JCC A team hun tweede en derde wedstrijd van het seizoen spelen in Spijkenisse. Het vertrek op zaterdagochtend was gelukkig wat later dan dat van het C en D team, maar nog steeds veel te vroeg voor de wat oudere spelers. Mensen lijken meer slaap nodig te hebben als ze ouder worden.
Na de lange en stille autorit waarbij sommige nog even probeerde bij te slapen kwamen we aan in Spijkenisse. De indeling was voor beide rondes al bekend omdat er gespeeld wordt volgens een round-Robin systeem, ieder team speelt tegen ieder team. Wij zouden het de eerste ronde erg pittig gaan krijgen met Charlois Europoort en moesten de tweede ronde laten zien dat we niet alleen op papier maar ook in het echt sterker zijn dan Spijkenisse A1.
De eerste ronde begon voortvarend. Op bord 1 wist Max snel remise te spelen tegen zijn tegenstander na een saaie ruilvariant in de opening. Hierdoor kon hij als teamleider een goed oogje in het zeil houden. Dit bleek te werken voor Guy. Hij wist een leuk tactisch grapje te vinden en een pion te winnen. Daarna liet hij zien de technische bagage te hebben om een eindspel met zware stukken en een pion meer uit te tikken. Een voorsprong van 1,5-0,5 die druk zou leggen op de tegenstander, helaas was onderhand Yestin zwaar in de verdrukking komen te staan en leek Ebba planloos haar stukken te verplaatsen. Iets wat meestal geen goed idee is. De druk was echter zo groot voor de tegenstandster van Ebba dat een, door Ebba zo geliefd, paardvorkje de partij kon beslissen. Toen de matchpunten voor ons binnen waren bleek de tegenstander van Yestin geen zin meer te hebben en bood direct remise aan. Yestin, die nog steeds zwaar onder druk stond, nam dat gretig aan. Zo doende hebben we een 3-1 overwinning behaald tegen een op papier titelkandidaat.
Na een korte pauze voor Ebba en Yestin konden we beginnen aan de tweede ronde van de dag tegen Spijkenisse A1. Spijkenisse had vooralsnog alle wedstrijden dit seizoen gewonnen en kwam vol goede moed en strijdlust naar de partij. Daar kwam echter snel verandering in. Yestin wist zijn wit voordeel te behouden, de tegenstander verzwakte de pionnensturctuur voor zijn koning en de partij was voorbij binnen no-time door een simpele en snelle aanval van Yestin. Onderhand had Ebba een pion gewonnen en leek rustig stukken te kunnen ruilen om een gewonnen eindspel te spelen. Guy was plotseling ook klaar. De tegenstander pakte een vergiftigde pion, verloor daardoor een toren en Guy tikte het simpel uit. 2-0 voor. 2-0? Ja, want Ebba die wou eerst geen stukken ruilen en toen ze eindelijk toch wou ruilen vergat ze om de laatste paar torens te ruilen. En zoals elke schaker weet, een toreneindspel is altijd lastig!
De 3-0 kwam dus ook op naam van Max. Op een geven moment leek de stelling dichtgeschoven (speel de partij zelf na), maar door een mooi pionoffer en tijdnood bij de tegenstandster wist hij een partij op een mooie tactische manier af te sluiten. Het toelaten van dubbelschaak is vaak geen goed idee zoals de leerlingen van stap 3 onderhand weten. Hier bleek het echter geen kwaad te kunnen en zelfs een stuk te winnen.
Onderhand was iedereen aan het kijken naar de partij van Ebba. Ebba kwam erachter hoe listig een toreneindspel eigenlijk kan zijn en heeft nog ruim 1,5 uur samen met haar tegenstander lopen strijden om het het punt. Uiteindelijk was ze in staat het volle punt te bemachtigen tot genoegen van het teamgenoten. Terug in Zoetermeer bleek de C en D teams eerder terug te zijn en hebben we de ‘normale’ avondmaaltijd, genaamd Mac, maar opgegeven om naar huis te gaan en te genieten van de punten. Toen pas kwamen we ook tot de conclusie tweede te staan in de ranglijst en de strijd om een promotie plek!
Op 11 november mogen we weer aan de slag en dan zullen we ons uiterste best doen om de eerste plek te veroveren, al zijn we daarbij afhankelijk van anderen.