Het derde wordt steeds beter

Het derde wordt steeds beter

Het derde wordt steeds beter         

P 3

 

Bij de start van het seizoen leken de overlevingskansen van het derde niet groot. We hadden ons het jaar ervoor op het nippertje gehandhaafd door met z’n allen een oude man van Rijswijk overstuur te maken. Verder waren twee KNSB-teams teruggevallen naar de HSB. En één van de twee promovendi had zich met allerlei jeugdtalenten van Bobby Fischer en LSG omgetoverd tot een superploeg, die zelfs in de derde klasse KNSB kampioenskandidaat zou zijn.

Het team zelf was helemaal omgegooid. Han Baas, Timo Leenman en Harrie Boerkamp waren gebleven. Nico Peerdeman en Mildo van Staden naar het tweede, vervangen door Ton de Waal en Joop Huijzer. De Tannen naar het achtste, voor hen kwamen Hans van der Wijk en Wong Tsai. En tenslotte Ron Landsbergen in plaats van Gerhard Eggink. Al met al een sterker team, met name door Ton de Waal. De grote vraag was hoe de twee nieuwkomers, Joop en Ron, zich zouden houden. Als die het goed zouden doen, zat het wel snor.

Welnu, we hebben het gered. Gemakkelijk zelfs. Vier gewonnen, vijf verloren. Voor Promotie 3 een record.

Grote roerganger van het team was Ton. Bijna alles gewonnen op het eerste bord. Twee keer remise en alleen in de slotronde tegen Botwinnik ging het mis. De grote verrassing was Joop Huijzer. Een gedreven speler, veel sterker dan zijn rating van 1874 aangeeft. Maar liefst vier keer wonnen bord 1 en 2 schouder aan schouder. Dat is heel veel voor een degradatiekandidaat! Die ene keer dat Joop door een misverstand niet op kwam dagen zullen we ‘m dan maar vergeven.

Ook Ron en Timo deden het goed. Bij Hans, de subkampioen van de Haagse Schaakbond en intern steeds in de top-tien te vinden, ging alles mis. Pas in de allerlaatste wedstrijd wist hij de eindeloze nullenreeks af te breken.

Zeer gedenkwaardig was die mooie avond in Wassenaar, waar we de topfavoriet moesten bevechten. De voorgaande wedstijden hadden ze gewonnen met 8, 6½, 6½ en 6. Ze wisten wat hen overkwam. Ton timmerde Ruygrok gewoon van het bord (zie vorige clubblad), Joop tikte Breukelman af (kandidaat schoonheidsprijs). Ik hield Frank Erwich op remise. Alleen Han ging er geruisloos af. Dat was 2½ – 1½ voor Promotie op de eerste vier. En de andere vier dan? Op al deze borden moest de Wassenaar-bende tot op de bodem gaan. Hans en Ron ontweken in zeer goede stellingen remise en verloren daarna allebei… Wong en Timo konden beide een goede stelling net niet winnen (remise). En zo had de latere kampioen het dan gered (4½ – 3½), maar de ontluistering was ze aan te zien.

Trouwens, ook in de HSB-beker moest dit sterrenteam eraan te pas komen om Promotie te stoppen (halve finale).

Een prima jaar dus.

                                                                                                                                             Harrie Boerkamp


 

Scroll naar boven