Het kampioenschap voor teams van Bolivia [2]

 

In de vorige Promoot heb ik het een en ander verteld over het kampioenschap voor teams dat in Sucre, de hoofdstad van Bolivia precies zoals Amsterdam de hoofdstad van Nederland is, verspeeld werd. In dit artikel geef ik mijn impressies van het toernooi plus vier partijen.

 

Voordat het team van Cochabamba achter de borden in Sucre plaats kon nemen wachtte ons eerst de reis per vliegtuig of per bus. Het dure vliegtuig doet er minder dan een half uur over en de spotgoedkope bus zo’n negen uur. Julio Vargas en Ruben Molina kozen voor de bus en Alfonso Ferrufino, Jose Montaño en ik voor het vliegtuig. Op de website van Promotie heeft Willem Broekman onlangs verteld wat het reizen in Bolivia per bus ongeveer in houdt. Ik neem de vrijheid hem hier te citeren: “Op onze schaakreis door Bolivia in 2008 hebben we de nodige auto avonturen meegemaakt zoals het rijden door de bergen in een taxi zonder remmen en in een bus op wielen waar het kanvas doorheen kwam. De wegen in Santa Cruz waren breed, maar het wit was op. Dus geen strepen. Op de vierbaanswegen reden naar believen drie, vier, vijf of zes rijen auto’s naast elkaar. En toeteren. Een chauffeur toetert al gauw vijf keer per minuut. Een korte driftige klik op het stuur met als boodschap: "Let even op, ik kom eraan!"” Een taxichauffeur vertelde mij toen ik hem vroeg hoe hij het in dit verkeer volhield: “Er zit orde in onze chaos, mijnheer!”

 

Alle teams zaten in Sucre bij elkaar in hetzelfde hotel waar we tevens aten. Julio, Ruben en ik sliepen bij elkaar op een niet al te grote kamer. De aanwezigheid van het team van Samaipata in het hotel bood me voor iedere ronde de kans om even na te vragen wat mijn tegenstander van plan was. Rolando Luna heeft namelijk van iedere schaker partijen in zijn database.

 

Twee spektakelstukken trokken tijdens dit toernooi mijn aandacht. Tijdens het eerste zat Javier Monroy Carrizo, onze Boliviaanse berserker, zie mijn column van januari 2010 op svpromotie.nl, achter de zwarte stukken. Zijn tegenstander Diego Caceres is een jonge schaker die theoretisch vrij goed onderlegd is.

 

Caceres, Diego (2057) – Monroy Carrizo, Javier (2159), Sucre, 26.11.2009

 

1.e4 g6 2.d4 Lg7 3.Pc3 c5 4.Pf3 cxd4 5.Pxd4 Pc6 6.Le3 d6 7.Dd2 Pf6 8.f3 0-0 9.Lc4 Ld7 10.0-0-0 Tc8 11.Lb3 Pe5 12.h4 Pc4 13.Lxc4 Txc4 14.h5 gxh5 15.Pde2 (Te overwegen viel 15.e5 dxe5 16.Pf5.) 15…Da5 16.Lh6 Tfc8 17.Lxg7 Kxg7 18.g4 T4c5 19.Tdg1 h6 20.gxh5+ Kh7 21.Dd3 Lb5 22.De3 Lxe2 23.Dxe2 Txh5 (Sterk in aanmerking kwam het kwaliteitsoffer 23…Txc3). 24.Pd5 Txh1 25.Txh1 Dxa2 26.Dh2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

26…Da1+ (Na 26…Pg8 27.Pxe7 Da1+ 28.Kd2 Da5+ 29.Kd1 Da1+ had de vrede getekend kunnen worden. Dat is echter niets voor een berserker.) 27.Kd2 Da5+ 28.b4 Txc2+ (Kijk, dit bedoel ik met de stijl van een berserker. Alles op de aanval! Remise is geen optie.) 29.Kxc2 Da2+ 30.Kd3 Da6+ 31.Ke3 Da3+ 32.Kf2 Db2+ 33.Ke3 (De witte koning gaat de verkeerde kant uit. Na 33.Kg3 staat wit gewonnen.) 33…Db3+ 34.Kf4 (Na deze zet krijgt zwart tegenkansen.) 34…e5+ 35.Kg3 Pxe4+ 36.Kg4 f5+ 37.Kxf5 Dxf3+ 38.Ke6 Pg5+ 39.Kxd6 Df8+ (Na 39.Pf7 zijn de stellingen ongeveer in evenwicht.) 40.Kd7 (Na 40.Kc7 heeft wit groot voordeel.) 40…Pf7 (Bizar. Met een toren achter doet zwart een ultieme winstpoging. Na 40…Df7+ lijkt de stelling remise.) 41.Dc2+ Kg7 42.Tg1+ Pg5 43.Dc7 Df5+ 44.Kd6+ Kh8 45.Dd8+ Kh7 46.Dg8+ Kxg8 47.Pe7+ Kh7 48.Pxf5 e4 49.Th1 Kg6 50.Pxh6 e3 51.Pg4 Pe4+ 52.Ke5 Pg3 53.Tg1 e2 54.Te1 Kg5 55.Ph2 1-0

 

 

Cochabamba – Tarija

 

Tegen Tarija viel Alfonso Ferrufino, voorgrond links, in voor José Montaño die achter de tafel staat. Ik zit links achter aan de tafel. Ruben Molina, de kampioen van Cochabamba, zit naast mij. Julio Vargas is nog niet aanwezig.

 

Ferrufino, Alfonso (2222) – Rengel, Mario (2141), Sucre, 27.11.2009

 

1.f4 (Net als Gerhard Eggink vroeger opent Alfonso Ferrufino altijd met de Bird. Roger McQuinn, de leider van de rockband The Byrds zei eens tegen een bandlid die vliegangst had: “If you can´t fly, you can´t be a Byrd!” (Als je niet kunt vliegen, kan je geen ‘vogel’ zijn.). Zo is het maar net. Als je niet kunt ‘vliegen’ kan je de Bird niet spelen.) 1…d5 2.Pf3 c5 3.e3 a6 4.b3 Pc6 5.Lb2 f6 6.Le2 Lf5 7.0-0 b5 8.Ph4 Lc8 9.f5 Ph6 10.Lh5+ Kd7 (De opening was voor wit.) 11.Df3 (Hier lijkt 11.c4 een betere zet.) 11…Kc7 12.Pc3 e6 13.Lg4 Pe5 14.Dg3 d4 (En hier lag 14…Phxg4 meer voor de hand. Zwart kan dan bogen op enig voordeel.) 15.Lf3 dxc3 16.Lxc3 (Ik had op dit moment een prettige stelling tegen de jonge Rodrigo Mendoza en had dus even tijd om mij op de hoogte te stellen van de stand van zaken op de andere borden. Julio Vargas stond slecht tegen Kelver Vera en leek te gaan verliezen. Ruben Molina hield de sterke Ruben Castillo in bedwang en bij Ferrufino leek de chaos op het bord in het voordeel van mijn teamgenoot.) 16…Ta7 17.La5+ Kd7 18.Lxd8 Kxd8 19.d4 Pxf3+ 20.Dxf3 exf5 21.dxc5 g5  22.Tad1+ Ke7 23.Dd5 Le6 24.Dd6+ Kf7 25.Db6 Ta8 26.Pf3 Le7 (Wit staat gewonnen.) 27.Pd4 Ld5

 

28.Pc6 Lxc6 29.Dxc6 Tac8 30.Dd5+ Kg6 31.b4 The8 32.h3 Lf8 33.Df3 a5 34.c3 axb4 35.cxb4 Ta8 36.Tf2 Ta3 37.Dc6 Taxe3 38.Dxb5 f4 39.Tf3 T3e4 40.g4 fxg3 41.Tdf1 f5 42.Txg3 Lg7 43.Td3 f4 44.Td6+ Kh5 45.Dd3 Te3 46.Dd1+ g4 47.hxg4+ Pxg4 48.Td2 Kh4 49.Tg2 f3 50.Txg4+ Kxg4 51.Dd7+ T8e6 52.Dxg7+ Tg6 53.Dd4+ Kf5+ 54.Kf2 Te4 55.Dd5+ Kf4 56.Df7+ Ke5 57.Te1 1-0

 

In de laatste ronde moesten wij van Samaipata winnen om in de race te blijven voor de eerste of de tweede plaats. Ik hield echter al snel rekening met een nederlaag. Tijdens de wedstrijd zagen we hoe Juan Gabriel Quispe de draak van Ruben Molina vakkundig aan het slopen was en ook met José Montaño ging het tegen Gabriela Solis de verkeerde kant uit. José wist niet goed wat hij met zijn stelling aan moest en deed op een gegeven moment maar een pion cadeau om te voorkomen dat hij een van zijn torens in moest sluiten. Verder liet Julio Vargas tegen Raisa Luna zien hoe je de Siciliaan niet moet spelen. Raisa bouwde op haar gemak een prettige stelling op en leek op winst af te stevenen. De enige die deed wat hij moest doen was ik. De Meraner waar Rolando Luna zich op voorbereid had kwam niet op het bord. Dat vond hij beneden alle peil zoals hij mij met een glimlach op zijn gezicht liet weten.

 

Luna,Rolando (1960) – Meijer,Johannes (2234), Sucre, 29.11.2009

 

1.d4 Pf6 2.c4 e6 3.Pf3 b6 4.a3 d5 5.cxd5 exd5 6.Pc3 Le6 7.Lf4 Ld6 8.Lg5 Le7 9.Tc1 0-0 10.e3 Pbd7 11.h3 c5 12.Ld3 a6 13.0-0 Te8 14.Te1 c4 15.Lb1 b5 16.e4 dxe4 17.Pxe4 Ld5 18.Pg3 g6 19.Tc3 Pf8 20.Pe5 Pe6 21.Lxf6 Lxf6 22.Pe4 Lg7 23.Pf3 Lb7 24.Tce3 Tf8 (Een zet waar ik zelf zeer tevreden over was.) 25.Pc3 Pxd4 26.Pxd4 Lxd4 27.Te7 Lc6 28.Dg4 Db6 (Sterker was 28…Dd6.) 29.Df4 Tae8 30.h4 Lc5 (Hier had ik 30.Dc5 moeten spelen.) 31.Txe8 Txe8 32.Txe8+ Lxe8 33.Pd5 (Een onaangename verrassing.) 33…De6 34.Pf6+ Kg7 35.Ph5+ (Ook een verrassing maar dan van het aangename soort.) 35…Kh8 36.Df6+ Dxf6 37.Pxf6 Lc6 38.Pe4 Lxe4 (Een zwakke zet. Na 38….Ld4 39.Pc3 wint zwart op zijn sloffen.) 39.Lxe4 Ld4 Wit gaf op!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat opgeven was wat aan de premature kant. Na 40.a4 Lxb2 41.axb5 axb5 staat zwart twee pionnen voor maar de lopers van ongelijke kleur geven wit kansen op remise. Bernard Bannink taxeert de stelling als gewonnen voor zwart. Doet u dat ook? In een volgend clubblad hoop ik op deze stelling, en op enkele andere met ongelijke lopers, terug te komen.

 

Tot slot de partij van Julio Vargas tegen Raisa Luna. Na afloop van de partij vertelde de altijd optimistische Julio mij dat hij nooit slecht had gestaan. Daar keek ik van op want ik had het punt na de opening al voor Raisa geteld. Julio vertelde me dat hij gemerkt had dat als je Raisa tijdens een partij veel keuze gaf dat ze dan erg lang na ging zitten denken en vanzelf in tijdnood kwam. Ik moet toegeven dat Julio op dit punt het gelijk volledig aan zijn kant had, maar om je daarvoor in verliesgevaar te brengen gaat mij toch iets te ver.

 

Vargas, Julio (2089) – Luna, Raisa (2083), Sucre, 29.11.2009

 

1.e4 c5 2.Pf3 d6 3.d4 cxd4 4.Pxd4 Pf6 5.Pc3 a6 6.Le2 e5 7.Pb3 Le6 8.0-0 b5 9.a3 Pbd7 10.Le3 Tc8 11.f3 Le7 12.Dd2 (Hier was 12.a4 de moeite van het overwegen waard.) 12…0-0 13.Tfd1 Pb6 14.Pa5 Dc7 15.Ld3 d5 16.exd5 Pbxd5 17.Pxd5 Pxd5 18.b4 Pxe3 19.Dxe3 h6 20.Te1 Tfd8 (Zwart staat prettig maar nog niet gewonnen.) 21.Tab1 Lf6 22.Kh1 Td4 23.Le4 Lg5 24.Df2 Tcd8 25.Ld3 Lc4 26.Pxc4 bxc4 27.Le4 27…Td2 (Na 27…Ld2 28.Tf1 Dd7 staat Raisa uitstekend. Een voor de hand liggend plan is het volgende. Zodra de witte loper op d3 verschijnt kan Raisa een kwaliteit offeren. Daarna rukt ze met haar c- pion op en even later doet ze, na f5, e4 en e3, hetzelfde met haar e-pion waarna het voor Julio vechten tegen de bierkaai is.) 28.Dc5 Dxc5 29.bxc5 Le7 30.c6 Lxa3 (Totaal in paniek en met haar vlag opvallen doet Raisa een grafzet. Na 30…Ld6 is er weinig aan de hand.) 31.c7 Tc8 32.Tb8 1-0

 

De laatste tien zetten van deze partij had ik gemist en toen ik vanuit mijn ooghoeken zag dat Raisa en Julio hun notatieformulieren ondertekenden ging ik er vanuit dat Julio de partij opgaf. Het omgekeerde bleek het geval te zijn. Juan Gabriel incasseerde daarna een punt, Gabriela een halfje en Rolando een nul. Dat bracht het totaal van onze tegenstanders op een schamele 1.5 punten. Zo won het grote Cochabamba (zeshonderdduizend inwoners) volkomen onverdiend van het nietige Samaipata (vierduizend inwoners). Jammer genoeg slaagde Santa Cruz A er niet in om Tarija te verslaan zodat Cochabamba achter het superieure Tarija op de tweede plaats eindigde.

 

Op het vliegveld van Sucre bood ik de Samaipateños wat te eten aan. Ik vond dat ik iets goed moest maken. Javier Monroy Carrizo opperde, geheel in de Boliviaanse traditie, dat ik met dit etentje kennelijk onze tegenstanders omgekocht had want die hadden ons die ochtend wel erg opvallend de punten cadeau gedaan. Schoorvoetend gaf ik hem gelijk en voegde er aan toe dat het jammer genoeg voor niets geweest was. Even later, toen ik een stelling uit mijn partij tegen Monroy op het bord zette schoof hij meteen achter het bord aan. Hij berispte me met de woorden: “Zonder je tegenstander mag je een partij niet analyseren maestro!” Tijdens de analyse kwamen met opvallend gemak allerlei extreem gevaarlijke berserker varianten op het bord. Ik vergat door die analyses nog bijna mijn vliegtuig en in het vliegtuig moest ik Rolando Luna bellen met het verzoek of hij voor mij het etentje af wilde rekenen. Daar had hij even niet van terug.

 

Het was al met al een bijzonder geslaagd toernooi. In een aangename sfeer werd hard om de punten gevochten. Het enige smetje was dat Tarija en niet Cochabamba het toernooi won.