Het is moeilijk voor te stellen, maar de grijze heren van nu zijn ooit jong geweest. Zo, ook Willem Broekman. Een viertal vluggerfanaten hadden elkaar in de jaren 1976 tot en met 1978 op de club gevonden. Eenmaal in de week schaken op de club, was lang niet voldoende. Als ik terugdenk aan die tijd is het net of wij drie zomers lang permanent met onze verslaving bezig waren. Omdat drie van ons jong gehuwden waren met kleine kinderen zal dat wel niet waar zijn, maar onuitwisbaar staan in mijn geheugen vele, vele avonden van zuivere schaakpassie. In het tempo van een pittige stoelendans werkten wij een schier eindeloze serie poules af. Je mocht tussendoor wel even naar het toilet, maar dat was het wel zo’n beetje. Meer consideratie was er niet. Stoempen, heet dat in wielertermen. Voor de pure schaakkracht waren dit niet de beste oefeningen. Maar de behendigheid in deze tak van sport neemt natuurlijk wel toe en de schaakvereniging Promotie sloeg in die tijd geen slecht figuur in het snelschaakkampioenschap voor teams. Anekdotes zijn er eigenlijk niet ontstaan; er is nooit iemand dronken geworden, verdwaald onderweg naar huis of in slaap gevallen achter het bord. In deze periode ontstond ook het idee om ’s zomers gewoon door te schaken, met wat frivolere toepassingen van het schaakspel of met andere vormen van competitie indelingen. De Olympus behoefden we daarvoor niet te bestijgen, we konden gewoon op de begane grond blijven. “Ik wist dit duurt geen leven lang” zong Conny Vandenbos in “Drie zomers lang” op haar album “Van dichtbij”. Deze mooie schaakvriendschap eindigde abrupt door de verhuizing van de helft van het gezelschap. Frans van Klaveren ging richting Twente en schrijver dezes zocht het nog verder noordelijk: de provincie Groningen. Boudewijn Bertsch en Frans ben ik uit het oog verloren, maar met Willem is altijd wel enige vorm van contact gebleven. Na een jaar of wat stond verrassend Frans Cayaux bij mij op de stoep. Hij was kazernecommandant van een (thans gesloten) kazerne in Zuid Laren en wilde een fantasieschaak toernooi organiseren. Wij hadden samen destijds een serie uitvoeringen op papier gezet. Hij hoopte dat ik die nog had. En hij had geluk want ik had (en heb) ze paraat voor gebruik op de plaatselijke schaakvereniging.. Willem wilde ook het volkomen zieltogende clubblad (er verscheen in die tijd niet meer dan een uitslagenlijst) nieuw leven in blazen en ik deed met hem mee. Samen alle kopij maken op een gewone type machine, kort vergaderen over de indeling, de kopieermachine van de PTT aan het werk zetten, sorteren en nieten. Wat een romantiek! Van wat nu een fantastische website is geworden, lag de kiem toch bij de “wedergeboorte”van het clubblad medio jaren zeventig. Ik heb alle exemplaren van het clubblad uit die tijd nog en heb er wel eens uit geput ten behoeve van het clubblad van mijn huidige vereniging. De ledenlijst van Promotie bekijkend ben ik er vrij zeker van dat Willem Broekman het langst lid is van de vereniging. Dus nog een goede reden om deze kolom aan hem op te dragen. Een volgende keer zal ik mij aan u bekend maken.
