(JvdB) Maandagavond kreeg H3 het bijna honderdjarige HSV op bezoek. Gegeven het ratingverschil leek het een zware opgave, maar aan het eind van de avond stond er een ruime 5½-2½ op het scorebord. Hoe kwam die tot stand?
We beginnen met onze “youngsters”. Diëgo Bhoelan speelde scherp in een variant in de Tarrasch met een pionoffer. Het stond redelijk gelijk tot zijn tegenstander een fatale fout maakte. Die zag niet dat hij schaak stond en sloeg met zijn dame een paard van Diëgo zonder het schaak op te heffen. Hij gaf onmiddellijk op. Van Ib Mugge werd het nodige geduld gevraagd omdat zijn tegenstander een kleine twintig minuten te laat kwam. Vervolgens kwam Ib behoorlijk onder de druk te staan, maar hield stand. Sterker, het eindspel wist ook hij bekwaam naar winst te leiden. Minder fortuinlijk waren Alec Veld en Mark Engelsman. Alec moest zijn meerdere erkennen in Hans de Haan (NB. Teamgenoot van Alecs vader Coen in het schaakteam van het ministerie van VWS). Mark was overgehaald om de zieke Djezz Kanbier te vervangen. Zodoende maakte hij, na diverse uitnodigingen te hebben afgeslagen, zijn langverwachte debuut in de wereld van het externe schaken. Na een saaie opening (hij prefereert kamikaze-schaak) probeerde Mark naar zijn eigen woorden krampachtig onder de druk op de damevleugel uit te komen. Met succes: na 21 zetten had hij onderstaande stelling bereikt (volgens de engine +3.98).
Zou te doen moeten zijn, dacht Mark. Zijn tegenstander bleef zich echter kranig verweren (petje af daarvoor) en na een mislukt offer (hoogmoed komt voor de val) en een stukgelopen aanval was de angel er wel uit. Marks tegenstander speelde het daarna rustig en gedisciplineerd uit. Uithuilen en opnieuw beginnen, het is wat het is (redactie: blijkbaar aast Mark op een externe herkansing!) . Johan Heskes speelde aan bord 1 remise, al had er meer in gezeten.
Ronald Blok won na 20 zetten een paard en wikkelde daarna secuur af naar winst. Hieronder de oplossing voor het mat in drie (zie onderstaand bericht van 14 oktober): 1. Th4+ – Kg6 2. Lf7+ Kg5 3. f4#
Tom van der Helm speelde het Stafford gambiet wat totaal nieuw was voor zijn tegenstander. Die stak daarom bijna een uur van zijn bedenktijd in de eerste tien zetten. Hij verdedigde zich verdienstelijk maar kwam in het eindspel met twee torens met een slechte loper waar Tom een actief paard had. Met een tactisch trucje dwong Tom vervolgens zijn tegenstander tot opgave. Jaap van den Berg trof een oude bekende Ton Bodaan die lang het beste van het spel had. Maar in de beslissende fase liet hij het voordeel glippen en greep hij in de volgende stelling mis.
In plaats van bijvoorbeeld 56. Lf3 of Kd1 bleef Ton volharden met 56. b5 in het doen promoveren van één van zijn pionnen. Jaap reageerde met 56. Kc2 gevolgd door 57. Le4+ Kc1 waarmee de opmars van de koning beloond werd met de overgave van Ton. Eindstand 5 ½ – 2 ½. Een forse domper voor HSV, maar de bijna honderdjarige zal beslist over voldoende veerkracht beschikken om hierover heen te komen. Voor H3 een mooie opsteker voor de volgende wedstrijd: het “uitduel” tegen H1! Hieronder de eindstand.
|
Rating |
Rating |
|||
|
1887 |
1753 |
½ – ½ |
||
|
1830 |
1876 |
1 – 0 |
||
|
1862 |
1966 |
1 – 0 |
||
|
0 |
1891 |
0 – 1 |
||
|
1796 |
1881 |
1 – 0 |
||
|
0 |
1950 |
1 – 0 |
||
|
0 |
1823 |
1 – 0 |
||
|
1284 |
1869 |
0 – 1 |
||
|
Gemiddelde Rating: |
1732 |
Gemiddelde Rating: |
1876 |
5½-2½ |