LAAT DE SPELERS SPELEN, door Ruurd Kunnen Het gangstermeisje of de column die niet doorging. Het leek zo’n mooi onderwerp: een dame met een discutabel verleden die binnendringt in het koninklijk huis. En ze leek zo lief en charmant, ma belle …. Je kunt dat prachtig vergelijken met de vijandelijke dame in de schaakpartij die onverhoeds, door een gemene combinatie jouw stelling binnendringt. En daar natuurlijk onherstelbare schade aanricht. Maar helaas, gisteravond hoorde ik iemand op de televisie de grap van het gangstermeisje al maken. Dus iets heel anders.
Wat heeft Balkenende gedaan? Dwars gelegen? Een diplomatiek offensief gestart om het probleem in de kiem te smoren? In de zaak Maximà heeft Kok laten zien hoe je zoiets aanpakt. Hoewel … Let the players play Zo eindigde Vladimir Kramnik zijn open brief aan de schaakwereld. Kramnik had iets recht te zetten. Hij begon te vertellen dat hij zich aan het voorbereiden was op zijn match om het klassieke wereldkampioenschap schaken met Leko, de officiële uitdager. De spelers zijn het onderling al eens en onderhandelen nog met een sponsor. Dat is niet de Einstein groep, want daarmee heeft Kramnik zijn contract opgezegd. De match zal ook niet in Buenos Aires worden gespeeld, zoals de FIDE had gemeld. De FIDE heeft met deze match niets te maken. Tot slot schreef Kramnik het zeer te betreuren dat de match tussen Ponomariov en Kasparov niet doorging, omdat dit tot gevolg heeft dat de hereniging van de schaakwereld vertraging oploopt. Vervolgens riep de wereldkampioen van het klassieke schaak alle betrokkenen op om een oplossing te vinden voor de moeilijke situatie en besloot met de hierboven geciteerde hartekreet.
| Het prettige aan de uitspraak “Laat de spelers spelen” is dat je er meerdere kanten mee op kunt. Je zou hem heel goed kunnen interpreteren als “schoenmaker blijf bij je leest”. Laat de bestuurders, de sponsors en de zaakwaarnemers onderhandelen over de financiële kanten van zo’n match en laat de spelers zich tot het spel beperken. Dat bedoelt Kramnik waarschijnlijk niet, want wereldkampioenen houden altijd graag een vinger in de pap als het om hun titel gaat. “Laat de spelers spelen” zou ook kunnen betekenen: laten we ophouden op met dat onderhandelen over geld en laten we gewoon om de titel spelen. Dat bedoelt Kramnik zeker niet, want voor niets gaat alleen de zon op en in de schaakwereld kunnen we zelfs daar niet meer zeker van zijn. Kramnik bedoelt misschien dat de bobo’s even iets minder aan hun eigen belangen moeten denken en de spelers de gelegenheid moeten geven om te spelen. Wij kunnen niet achter de schermen van dit speciale geval kijken, maar in het algemeen gesproken zou deze interpretatie juist kunnen zijn. Toch denk ik dat Kramnik nog iets anders bedoelt, namelijk: Ik ben klaar voor de strijd (want bijna alle contracten zijn getekend), en nu moeten de anderen de boel niet in de soep laten lopen: spelen jullie!
Hier heeft hij wel een punt. Dit keer waren het niet de FIDE-bestuurders die de match hebben laten mislukken, maar Ponomariov. Wat niet wil zeggen dat de FIDE geen blaam treft.
Wat heeft Iljoemzinov gedaan? Het vliegtuig genomen om met Ponomariov te gaan praten? De match gewoon door laten gaan, zodat we wel zouden zien wat er gebeurde? In de zaak Fischer heeft Euwe laten zien hoe je zoiets aanpakt. Hoewel …
In 1972 verscheen Fischer op het laatste moment in Reykjavik en werd wereldkampioen, maar in 1975 kwam hij niet opdagen en kreeg Karpov de titel zonder een zet te doen. Zo moet het ook niet: laat de spelers spelen! |
