(BO) De uitslag doet vermoeden dat Promotie is weggespeeld. Dat was echter geenszins het geval. Met een beetje minder pech was het gewoon 4-4 geworden.
De eerste uitslag viel te noteren bij Ben. Ben speelde op bord 1 een prachtige aanvalspartij en kon kiezen uit diverse winnende voortzettingen, en net toen Ben de genadeklap wilde uitdelen speelde hij per abuis de tweede zet van zijn combinatie (Tf7+), met torenverlies. Buitengewoon ongelukkig en onverdiend. Dus in plaats van 1-0 voor stonden we 1-0 achter.
Paul speelde een typische Benoni. Hij had, met zwart, een kansrijk initiatief en verraste zijn tegenstander met een tactische wending, waarna de witspeler zich pardoes, maar onnodig mat liet zetten.
Sipke speelde tegen grootmeester Brandenburg (rating 2431). Dat was een primeur. Sipke probeerde een ‘creatieve opening’, in de ijdele hoop dat dit misschien een beetje spanning kon brengen. De grootmeester verblikte of verbloosde niet en koos de sterkste opstelling. Het was hierna vechten tegen het onvermijdelijke. De materiële balans kon Sipke nog in stand houden, maar de positionele concessies deden hem de das om. Op de 31e zet gaf Sipke op, kansloos weggespeeld.
De tegenstandster van Rens had met zwart in de opening voldoende onnauwkeurigheden begaan.
Rens kon daarom op verschillende manieren toeslaan. Hij sloeg helaas echter de plank volledig mis, en werd na verlies van een pion vakkundig weggespeeld.
Bert had de laatste partijen slecht gespeeld en viel daarom terug op zijn vertrouwde opening tegen e4. Dat leverde resultaat op. Langzaam maar zeker kwam zijn tegenstander steeds verder onder druk te staan over de half open f-lijn. Dit leverde uiteindelijk een pion op. Het resterende pionneneindspel was daarna eenvoudig gewonnen.
Jan Willem leek een deel van de partij onder druk te staan, maar hij was bekend met deze stelling en gaf geen krimp. Helaas vergat hij in onderstaande stelling zijn 40e zet te spelen. Na bijvoorbeeld Pc5 of a5 staat zwart gewonnen.
Maurice zadelde zich zelf in de opening op met een geïsoleerde d-pion. Hij probeerde met zijn actieve stukken compensatie te vinden, maar miste tactische mogelijkheden om daarin te slagen. De pion ging verloren. In tijdnood probeerde hij nog kansen op remise op het bord te houden. Juist op de zet dat de computer dat reëel vond, gaf hij een stuk weg.
Wat een jerimiade, het leek wel of er een kwade geest over ons spel lag. Joost overkwam ook zoiets. In het voor hem bekende tweepaardenspel 1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. Lc4 Pf6 4. Pg5 d5 5. Ed5: Pa5 6. Lb5 c6 7. Dc6: bc6: 8. Ld3 Pg4 9. Pf3 begon hij te knoeien, waardoor wit zijn pion kon consolideren en uiteindelijk won.