Hoe geef je via het westerse alfabet een Chinees woord weer? Het doodeenvoudige antwoord is: niet. Tot deze conclusie moest ik komen toen ik de titel voorlegde aan een Chinese collega van me bij TNO. Zij keek me niet-begrijpend aan. Maar ik wist raad. Wikipedia aangeroepen waar de Chinese karakters staan die met het bovenstaande corresponderen. De reactie van mijn collega was meteen helder: ” Oh, …. ….” Uit de klankweergave bleek dat de beide i’s meer lijken op de e van het Nederlandse “de” en dat de “ng” buitengewoon zacht is voor Nederlandse oortjes. Spreekt u nu het bovenstaande nog eens uit volgens deze aanwijzingen. Begint er al iets bij u te dagen? Nee? Nog een aanwijzing dan. Google de titel en vraag naar afbeeldingen.
Ik ga er vanuit dat het kwartje inmiddels gelegenheid heeft gehad om te vallen. Na mijn verraste reactie lachte mijn Chinese collega fijntjes en suggereerde dat de westerse wereld dit woord van het Chinees geleend heeft. Nogmaals consulteren van Wikipedia leert echter dat die opvatting niet door iedereen wordt gedeeld.
Op het moment dat deze column wordt gepubliceerd staan we aan de vooravond van de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Sommigen zullen hun stem uitbrengen op grond van een of andere Stemwijzer. Anderen brengen hun stem uit omdat de lijsttrekker (m/v) zo lekker bekt. En er zal een groep zijn die stemt met onvrede in het hart. Hoe dan ook, stemmen is juryrechtspraak. Sterker, het is soms “ling chi”justitie, waarbij zetelaantallen gehalveerd worden of partijen van het politieke toneel weggevaagd.
Ik zal op 9 juni des avonds met rode oortjes voor de buis zitten, bij uitzondering misschien wel met een alcoholische versnapering in de hand. Met toastjes filet Americain of ander rauw vlees onder handbereik. Alle politici zullen beweren dat ze gewonnen hebben, ook al is hun fractie in de Kamer gedecimeerd. De geestelijke capriolen zullen niet van de lucht zijn. Waarlijk, beste lezer, hier kan geen WK voetbal tegenop. Ling chi, Ling chi!
