Voor het eerst speelden wij onze thuiswedstrijd in het gebouw van de Protestantse wijkgemeente De Oase. Het is inderdaad een oase van rust: geen last van draaiende orgels of het getimmer ivm zaalopbouw voor een bruiloft. Helemaal geen geluid? Nee, dat niet, in deze anders rustige wijk was af en toe het stemgeluid hoorbaar van import uit de wijk Driemanspolder. Een ander veelgehoorde opmerking was de prijs van de consumpties. Voor één euro kreeg je van de vriendelijke barmensen één kop koffie met een dikke plak cake.
De wedstrijd begon dramatisch. Ik was nog halverwege met de eerste kop koffie met cake toen bord 7 in de opening verongelukte. Voor mijn gemoedsrust keek ik snel rond of er compensatie was aan de andere borden maar dit bleek er niet te zijn. Stand 0 – 1.
Een uur later kwam Sipke vertellen dat zijn partij remise is geworden. Buiten begon de zon door te breken en binnen ook. Toch een mooi resultaat tegen 100 ELO-punten meer. Stand ½ – 1½.
De aanval van JanB tegen de Siciliaanse draak sloeg niet door en bij onontkoombaar groot materiaalverlies streek Jan de vlag. Stand ½ – 2½.
Hoewel resultaten uit het verleden geen garantie bieden voor de toekomst hoopte ik op een Krimpens wedstrijdverloop, te beginnen bij Henk. Met goed spel maakte hij een pion buit en de pion meer werd het eindspel ingeloodst. Door ongelijke lopers kwam Henk niet verder dan remise. Stand 1 – 3.
1 – 3 achter, het valt niet mee, ik ga maar buiten in de zon een biertje drinken. Er is nog wel hoop. Nico staat twee pionnen voor maar hij zal zich toch niet laten flessen? Gelukkig kwam hij melden dat het punt binnen was! Stand 2 – 3.
Voor het eerst speelde de 11-jarige Robby aan het eerste bord van Promotie 1. De jongste ooit aan het hoogste bord? De Kleine Generaal liep vaak rond, overal rondkijkend. Af en toe heb ik de neiging hem toe te spreken om zich op zijn eigen partij te focussen. Nooit gedaan en ook nu niet nodig. Eén pion meer werd twee pionnen meer. En toen de verste vrijpion dreigde te promoveren was het punt binnen! De stand is gelijk, 3 – 3.
Wij leven weer! Vooral omdat Bernard nog bezig was. In een eindspel van K+L+4pi werd een remise-aanbod afgeslagen hoewel wits vrijpionnen op b5 en c5 dreigender uitzag dan die op g7 en h6. Maar goed, hij is FM en ik niet, hij zal de werken van André Chéron wel in zijn hoofd hebben. Uiteindelijk heeft Bernard gelijk gekregen en voor het eerst in de wedstrijd stonden wij voor: 4 – 3.
Lang nadat iedereen klaar was, was JvdB nog aan het zwoegen. Een riante stelling met pion meer werd in de eerste tijdnoodfase verspeeld en Jan kwam een pion achter. Ondanks hard werken werd dit nadeel niet meer goed gemaakt. Einduitslag 4 – 4.
Na afloop hadden wij gemengde gevoelens, hebben we een punt gewonnen of hebben we een punt laten liggen? Na een 1-3 achterstand teken je voor een 4-4 uitslag maar na een 4-3 voorsprong …
Rest nog onze dank aan scheidsrechter Joop Huijzer en de vrijwilligers van de Oase.
Onze volgende thuiswedstrijd is op 24 november; en mocht u vandaag het lokaal niet hebben kunnen vinden, op www.oase-meerzicht.nl staat bij ‘Waar zijn wij’ een uitgebreide routebeschrijving. Maar eerst op 3 november twee uren in de auto naar het verre Axel (en twee uren terug).