Wij hebben de VPRO gids opgezegd. En dat na 40 jaar lidmaatschap. Niet uit verontwaardiging of zo. Een gedegen kosten/baten analyse lag er aan ten grondslag. Vast staat dat men van de VPRO waar voor zijn geld krijgt. De lay-out is voortreffelijk, ware kunst dikwijls. Er staan interessante artikelen in en ook, core business zogezegd, een overzicht van de TV programma’s. Die staan ook in de krant. En tegenwoordig ook nog overzichtelijker. Volgende afwegingen: hoe vaak kijk ik televisie en biedt de krant voldoende informatie? Benevens het journaal van zes uur en het aansluitende actualiteitenprogramma bleek ik alleen te kijken naar een enkele voetbalwedstrijd, naar de BBC comedy serie Outnumbered en verder wel een enkele keer naar iets als het zo uitkomt. Mijn echtgenote heeft zo haar vaste BBC en ITV programma’s en daar heb je geen Nederlandse TV gids voor nodig. Dus exit VPRO. Die BBC comedy, Outnumbered, beveel ik graag bij u aan. De derde serie van 6 afleveringen is in april gestart. Het wordt uitgezonden op donderdagavond, half elf Nederlandse tijd. Wij kunnen dat net halen, aangezien onze bezigheden op die dag in de regel rond kwart over tien eindigen. Het gaat om een gezin met drie kinderen. Vader, het aarzelende type, is leraar; moeder, meer gedecideerd, werkt parttime op een kantoor. De eindjes worden enigszins moeizaam aan elkaar geknoopt. Het opvoeden van de kinderen, daar zitten hun problemen. Voor ieder die zich met deze tak van sport heeft bezig gehouden of noodgedwongen nog beoefent, is het een feest van herkenning. Geen gooi- en smijtwerk, neen, kalme conversaties en alle daagse problemen, met voor de fijnproever veel extra laagjes om te ontdekken.
De serie is waarlijk briljant en dat komt mede door een geweldige vondst. Terwijl de plot en de bijdragen van de ouders zijn uitgeschreven, worden de drie kinderen vrij gelaten in hun reacties daarop. Vooral de jongste twee drijven met hun kinderlijke redeneertrant, waarin vele volwassen wijsheden zijn verweven, hun ouders regelmatig in de hoek.
In aflevering 3 van serie 3 komt ons edele spel aan bod. Vader wil schaken met jongste zoon, Jake. Deze stemt achteloos toe. Terwijl vader peinzend achter het bord blijft zitten, rent Jake met vliegtuigen en raketten door de kamer, in het voorbij lopen snel zijn zetten uitvoerend.
De jongen wint, waarop eerst de echtgenote opmerkt: “Heb je hem laten winnen?”. Daar kwam hij nog weg met een slinks glimlachje. Van zijn moeder (op bezoek) krijgt hij echter stevig op de kop. “Het is niet goed voor kinderen om ze te laten winnen”. Vader, die in de gaten had dat zoon echt goed speelt, prest zijn moeder vervolgens om dan zelf maar het goede voorbeeld te geven. En zij gaat er op identieke wijze aan. Ook haar gelaatsuitdrukking daarna was veelzeggend.
In de volgende scène speelt Jake, als ADHD te typeren om het schoolkampioenschap. Zijn tegenstander is als aankomend gymnasiast gemodelleerd om het contrast maximaal te maken. Jake voert elke zet uit onder het slaken van oorlogskreten. Vermaningen van vader richten niets uit. De tegenstander blijft onbewogen, doch de vrouwelijke scheidsrechter grijpt in: Verboden oorlogsgeluiden te maken! Jake blijft geluiden maken. De scheidsrechter krijgt echter geen poot aan de grond. Nee hoor, dit waren dierengeluiden en die had u niet verboden!
De uitslag horen we niet en eigenlijk doet hij er niet toe. Het leven gaat eerst gewoon door. En dan, geheel in stijl van de vele laagjes eindigt de episode, met een mededeling van de school: het hele schoolschaakteam is vanwege wangedrag gediskwalificeerd!