(RdV) – Promotie 1 heeft de uitwedstrijd tegen Almere 1 gewonnen met 3 – 5.
De stand, met nog 1 ronde te gaan:
|
|
team |
wp |
bp |
|
1 |
13 |
37 |
|
|
2 |
11 |
34 |
|
|
3 |
10 |
36½ |
|
|
4 |
8 |
33 |
|
|
5 |
8 |
28½ |
|
|
6 |
7 |
32½ |
|
|
7 |
7 |
31½ |
|
|
8 |
7 |
29½ |
|
|
9 |
6 |
31 |
|
|
10 |
3 |
26 |
Het verslag van Manuel:
SL88! SL88? Manuel Nepveu
Meester Mierezuur had voor de wedstrijd een kleine briefing gekregen. Tegenstander Almere zou weliswaar met acht man aantreden, maar was toch onthoofd. De drie sterkste spelers waren buitengaats of zoiets. Het team van Almere was nu een Promotieklasseteam, een waardig tegenstander voor Promotie 2 wellicht, maar een eitje voor Promotie 1. Zoveel was duidelijk. Daar leek het aanvankelijk ook wel op. Sipke was de eerste die zijn tegenstander op een onaangename verrassing trakteerde, deed het toen minder nauwkeurig, maar won wel na een “small oversight” van zijn opponent. Vervolgens keek de oude Meester vol bewondering naar Jan Willem die zijn tegenstander h-lijnde. Zo uit het boekje en met Zwart rechtstreeks uit een Stonewall. Paul speelde een pot die door de onpartijdige toeschouwer zeker in de categorie “oervervelend” zou worden ingedeeld. Meester Mierezuur wist het zeker. Maar wel remise.
Meester Mierezuur voorzag al dat dit geen opwindende middag zou worden. Na een glaasje prik dommelde hij zowaar even weg. Toen hij wakker werd uit zijn zoete sluimer en bij de toch al een beetje bejaarde Balers ging kijken, geloofde hij zijn ogen niet. Het jongmens tegenover hem, met een baseballpet op, deed nonchalant de ene fraaie zet na de ander en de Konings-indische stelling van Balers zag er dra uit als de stelling van iemand die de Stappenmethode maar voor een derde heeft doorlopen. Afgrijzen en huiver grepen Meester Mierezuur bij de keel en hij deed schietgebedjes dat hem dit in zijn levensavond toch nooit overkomen mocht. Dit nooit. Beter een uurtje aan het scrotum opgehangen dan dit! Mierezuur maakte dat hij wegkwam, de gezonde buitenlucht in. Het jongmens met de baseballpet kwam even later naar buiten met lichte tred. Met de lichte tred van een winnaar. Ondertussen was de Schrik van de Promotie bezig om zijn tegenstander aan te sporen om te gaan liggen. Maar als Zwart (de kleur van zijn tegenstander) Bogo-indisch speelt en een beetje weet hoe dat moet, is dat doorgaans vergeefse moeite. Zo ook nu. En zo stond het weldra 3-2 voor Promotie 1.
Terwijl Lange Slungel aan bord 8 een twaalfjarig kereltje uiterst behoedzaam aan het martelen was, waren de zetten van van Zetten sterk en effectief en noopten de bebrilde intellectueel tegenover hem tot overgave. Intussen was de eeuwige clubkampioen van Promotie bezig om zijn faam nu eens niet waar te maken. In mindere stelling had hij een grap die hem de felbegeerde puntendeling zou hebben opgeleverd. Maar CaÏssa, de wispelturige, wendde zich van hem af. Hij zag niet en zijn koning ging ten gronde. Toen was er dus nog Lange Slungel. Die twaalfjarige jongetjes behoedzaam martelt. Meester Mierezuur, die de geneugten van deze aberratie terdege kent, zag het met pretoogjes aan, wetende hoe dit zou eindigen.
5-3 voor Promotie dus. Meester Mierezuur had een slachtpartij verwacht. Maar dat werd het niet echt. En terwijl hij langs brede wegen naar het Westen snelde in een fraaie bolide vroeg de oude meester zich af, of deze vertoning misschien een aanwijzing was van CaÏssa, de wispelturige, voor wat er veertien dagen later komen zou. En bezorgd trapte hij het gaspedaal nog eens flink in..