(PvdW) – Afgelopen maandag in de finalegroep van het Rapidtoernooi, liep de temperatuur niet alleen in de zaal, maar ook op het bord hoog op tijdens Paul van der Werve – Maarten Wichart. In de tijdnoodfase ontstond bovenstaande stelling na het min of meer gedwongen Lg7-e5+.
Als wit nu op e5 zou ruilen (1. Lxe5 Dxe5+) ontstaat een remisestelling, maar er volgt een verrassing:
1. Df4! Wit zet zijn eigen dame in de penning, hetgeen kan omdat Le5 zelf gepend staat door de loper op d4! Na Maartens 1. … Te8 was ik kennelijk zo gegrepen door het penning-motief dat ik het spectaculaire 2. Td8 speelde. Zet nu ook de toren op e8 inderdaad in de penning zodat Lxe5 dreigt en klopt tactisch ook wel, omdat na 2. … Txd8, 3. Lxe5+ Kg8, 4. Dg5+ Kf7, 5. Df6+ Ke8, 6. De6+ Kf8, 7. Lg7+! volgt met winst van de dame op e1.
Echter: na 2. … Lxd4, 3. Dxd4+ Kg8, 4. Td5 had zwart 4. … De7! kunnen spelen, waarna wit weliswaar allerhande afwikkelingen naar een kansrijk toreneindspel heeft, maar dat zou nog een hele partij zijn geweest. Maarten speelde overigens het minder sterke 4. … Te7 en ging kort daarna door zijn vlag. Wit had dus i.p.v. Td8 meteen 2. Td5! moeten spelen, dat onmiddellijk wint, omdat nu na 2. … Lxd4, 3. Dxd4+ Kg8 het dodelijke 4. Tg5+ komt.