Verslag Promotie1 – DD2, KNSB-competitie klasse 3E, 23 november 2019
door Arie Werksma
In de derde ronde van de competitie kwam het tweede team van mijn oude club DD op bezoek. Het was aangenaam om oude bekenden weer te treffen. De meesten had ik ruim een jaar niet meer gezien. Maar oude bekenden of niet, er is geen genade achter het schaakbord! Het is een mooie overwinning geworden voor Promotie: 5½ – 2½. Dat was hard nodig na twee blamerende rondes. We gaan langs de borden.
Bord 1: Paul van der Werve (z) – Mark Bueno: remise
Paul bediende zich van de Breyervariant in het Spaans. Mark had licht voordeel dat echter verdween na dameruil. Dat zullen beide tactisch ingestelde heren betreurd hebben. In het eindspel speelde Mark handiger en wist de kwaliteit te winnen en een winststelling te bereiken. Paul bleef maximaal problemen stellen en wist de tegenstander zowaar een halfje te ontfutselen!
Bord 2: Arie Werksma (w) – Henk Happel: 1 – 0
Tegen Henk heb ik voor en tijdens mijn DD-tijd vele externe en interne partijen gespeeld. In de jaren 70 kwamen we elkaar al tegen. Vandaag kwam de doorschuifvariant van het Frans op het bord. Ik veroverde het loperpaar dat in deze partij zeker een voordeel was. Het paard van Henk kon geen goede velden vinden en was veroordeeld tot nutteloos pendelen tussen d8 en f7. Henk kon niet wachten, zocht tegenspel, wat zo vaak in dergelijke situaties het einde sneller bracht.
Bord 3: Bernard Bannink (z) – Theo van Orsouw: 1 – 0
Bernard speelde aangenomen Damegambiet; de partij kreeg al snel de contouren van het Slavisch. Theo leek een veelbelovende stelling te krijgen: loperpaar tegen paardenpaar en een open g-lijn. Misschien had hij een kwaliteit moeten offeren volgens een siliconenbrein hoorde ik na de partij. Dat gebeurde in ieder geval niet en Bernard verdedigde laconiek en professioneel. De stelling van Theo begon te verkruimelen; hij kwam er niet meer aan te pas.
Bord 4: Maarten van Zetten (w) – Leo Kuiper: 1 – 0
Maarten werd getrakteerd op een gambiet. De stukken van Leo vonden actieve posities en Maartens pionnenstructuur had enkele ‘gaten’: veld d3 en f3. De ontlading en reductie van het materiaal kwamen vanzelf zoals in bijna elke schaakpartij. Maarten behield zijn pluspion op eenvoudige wijze en dat voordeel werd langzaamaan omgezet in positievoordeel en winst.
Bord 5: Jan Willem Duijzer (z) – Mark van Iersel: 1 – 0
Jan Willem speelde een sterke gedegen partij. Hij bediende zich van het Siciliaans. Is er een betere vechtopening dan het Siciliaans? Hij bezorgde Mark een lelijke dubbelpion die gecompenseerd werd door het loperpaar. Na enige strijd verdween de dubbelpion en het loperpaar en bleek Jan Willem de zaken beter ingeschat te hebben. Een bevrijdingszet van Mark werd weerlegd en het punt was snel binnen.
Bord 6: Dylan Achuthan (w) – Gosse Romkes: 0 – 1
Gosse, de tegenstander van Dylan, die beter speelt dan zijn rating doet vermoeden, speelt bijna altijd de Aljechin-verdediging als hij de kans krijgt. Die kans kreeg hij deze middag van Dylan die vervolgens de partij met gezonde positionele middelen voortzette. Hij veroverde veel ruimte op de damevleugel. De spanning nam toe maar Gosse had ergens een valkuil gegraven want een plotseling kwaliteitsoffer, dat Dylan verraste, gevolgd door tactische schermutselingen brachten hem de overwining.
Bord 7: Henk Noordhoek (z) – Haissam Hariz: 0 – 1
Henk koos voor een Gruenfeld-achtige opening. Er ontstond een positioneel gevecht zoals we dat kennen van Henk. Haissam had twee pionnen in het centrum: d4 en e4. De e-pion werd opgespeeld. Dat gaf wit ruimtevoordeel op de koningsvleugel, maar zwart definitief veld d5 voor zijn stukken. Kortom, een boeiende stelling. Henk overzag iets, maakte een rekenfout en dat was fataal. Haissam drong op beslissende wijze de koningsvleugel binnen.
Bord 8: Rachid Schrik (w) – Jan Willem Koelmans: 1 – 0
Beide heren speelden een niet alledaagse opening: 1. d4 f5 2. Lg5 Pf6 3. Lxf6 exf6. De zwarte pionnenstructuur liep een deuk op die gecompenseerd werd door het loperpaar. In het vervolg deed Rachid het gewoon goed. De stelling bleef min of meer gesloten en zijn paarden vonden goede velden. De dame van tegenstander Jan Willem kwam op a8 terecht. Het betere spel, een aanzienlijk betere pionnenstructuur en ruimtevoordeel brachten Rachid de overwinning.
Twee fragmenten (binnenkort de oplossingen):
[1] (links) Bueno – Van der Werve: wit staat gewonnen maar zwart zet een valstrik waar wit intrapt.
[2] (rechts) Van Iersel – Duijzer: zwart speelt en wint.
