(Harry Boerkamp)
Toen de wedstrijd een uurtje bezig was dacht ik aan een flinke overwinning. De eerste twee borden en het laatste bord een punt en de rest remise. Qua winstpartijen kwam het uit, maar de remises lukten niet helemaal. Bernard, met wit op 1, ging op een klein structuurvoordeeltje spelen, daar had ik wel vertrouwen in. Robby, met zwart op 2, had al snel een initiatiefje tegen Michael van Liempt. En wat er op bord 8 gebeurde tart elke beschrijving. Nico speelde met zwart tegen een zelden geziene variant van het Weens, op zichzelf al geen courante opening. Wat wit bezielde weet ik niet, maar hij deed een paar dingen fout en stond na 12 zetten met de koning op e3 een loper op f4 te dekken. Drie zetten later moest ie opgeven. Even de zetten:
e4 e5 2 Pc3 Pf6 3. f4 d5 4. exd5 Pxd5 5. Pxd5 Dxd5 6. fxe5 De4+ 7. De2 Dxc2 8. Pf3 Pc6 9. d4 Pb4 10. Kf2 Lf5 11. Lf4 Pd3+ 12.Ke3 Dc6 13. Pd2 Lb4 14. Lg3 Dh6+ 15. Kf3 Dh5+ 0-1
Fritz vindt trouwens dat er na 11..Pd3+ nog niets aan de hand is. Na 12 Kg3 vindt hij de stelling gelijk.
Precies tegelijk met deze droom-winst moest Manuel, met wit op 7, opgeven. De altijd gevaarlijke Ben-Oni was hem te machtig, alle geinvesteerde bedenktijd ten spijt. Robby kwam melden dat hij een stuk voorstond. Hij had een kleine winstpremie weten te bedingen, 3 doosjes tictac, en wilde die direct opstrijken, maar zo gaat dat natuurlijk niet: eerst echt winnen. Omdat de wedstrijd de goede kant op leek te gaan, kwam Jan B, met wit op 5, remise overeen. Zijn microscopische voordeel was verdwenen en hij speelde tegen de sterke Bas Kommer, die normaal op bord 1 of 2 zit. Ondertussen zat Henk, met zwart op 4, te zoeken naar een goed moment om remise aan te bieden. Hij voelde zich ziek en moe, de griep nog niet overwonnen. Gelukkig bood de tegenstander het aan. Daarmee was het 2-2, met zicht op 5-3. Sipke, met wit op 3, won met een slagwisseling in het centrum een pion. Het leek niet meer mis te kunnen gaan. En toen ging het mis. Sipke liet zich trucen en verloor een kwaliteit, kansloze missie. En Jan vdB, met zwart op 6, werd plotseling volledig overlopen door een paard, twee torens en een dame. Het ene offer na het andere. Zijn tegenstander Roel Leezer liep na afloop rond met een grote smile op zijn gezicht, die zeker een week blijft zitten. Dat was ineens 2-4. Robby ruilde het stuk voor twee pionnen en ondanks ongelijke lopers won hij vlot. Bernard had ondertussen de hele middag rustig aan een groeiend voordeel zitten werken en pakte met een glimlach alle wanhoopoffers van de tegenstander aan. In elk geval een matchpunt.
|
Rijswijk |
2005 |
– Promotie |
2012 |
4-4 |
|
|
1 |
Frans Hoynk van Papendrecht |
2077 |
– Bernard Bannink |
2251 |
0-1 |
|
2 |
Michael van Liempt |
2035 |
– Robby Kevlishvili |
2034 |
0-1 |
|
3 |
Rob van Helvoort |
2170 |
– Sipke de Swart |
1992 |
1-0 |
|
4 |
Bas van der Berg |
1969 |
– Henk Noordhoek |
2053 |
½-½ |
|
5 |
Bas Kommer |
2126 |
– Jan Blankespoor |
1907 |
½-½ |
|
6 |
Roel Leezer |
2000 |
– Jan van den Bergh |
2003 |
1-0 |
|
7 |
Tony Goudriaan |
1915 |
– Manuel Nepveu |
1958 |
1-0 |
|
8 |
Jelle Bulthuis |
1746 |
– Nico Peerdeman |
1896 |
0-1 |